داعش اخلاقی و چگونگی راه های مبارزه با آن / جلال جلالیزاده

 

داعش افراد ویا گروهی نیستند که با انفجار وانتحار ویا اقدامات ناجوانمردانه ،جان برخی از انسان های بی گناه را می گیرند وموجب ایجاد ناامنی سلب آسایش در جامعه می گردند ،بلکه داعشیان اصیل وخطرناک کسانی هستند که نه تنها شهامت خودکشی ویاعملیات تحت لوای باور وعقیده راندارند ،بلکه انگل های هستند که در لجنزارهای متعفن قوه غضبیه و شهویه ارتزاق می کنند وبه کارهای پستی دست می زنند که آدم از بازگویی آن ها شرم می کند.

کودکان معصومترین و بی پناهترین قشر انسانی هستند که پیامبر اسلام فرموده : هرکس به آنان مهرنورزد و رحم نکند از ما نیست ،این پیام بسیار مهمی است، یعنی در یک جامعه اسلامی توجه ویا بی توجهی به کودکان معیار مسلمانی است،چه برسد به اینکه نسبت به آنان اعمال وحشیانه ضد انسانی انجام داده شود.


به نظر من قبل از اینکه این افراد جنایتکار محکوم شوند باید جامعه را محکوم کرد ،باید جامعه ی مبلغان دینی را محکوم کرد که چنان چهره دین را زشت نموده اند و دین را با خرافات توسل ها شفاعت ها و بدعت ها آمیخته اند که جای توجیه هرگونه کارزشت را به امید شفاعت ورهایی در فردای قیامت مهیا کرده است.

امروز شاهد بمباران تبلیغاتی مذهبی در صدا وسیما و ورسانه ها و منابر مختلف هستیم که به بهانه های مختلف آموزه های دینی را به گوش ها فرو می کنند ومردم را می گریانند ، اما در عمل ما نتیجه ومحصول در خوری را نمی بینیم، به نظر من باید نگاهمان به دین تغییر کند ، خرافات مذهبی کارساز نیست جامعه به سمت نفاق و تصنع پیش می رود، روزه خواری کارمندان دولت ،سخنان بی تاثیر خطیبان وامامان جمعه ویا ضعف تدریجی نیروهای مذهبی که همه این ها علایم پدید آمدن یک جامعه ی بدور از اخلاق ونابسامان می باشد که نسبت به متولیان دین سست اعتماد واعتقاد شده است ونمی تواند به آسانی زمام امور خودرا به ایشان بسپارد ودر نتیجه دچار سراسیمگی ونداشتن اعتقاد به قیامت و معاد وانجام کارهایی می شود که ضد مروت ومردانگی و مخالف انسانیت است.

 

تا زمانی که مدعیان اخلاق و تقوا به اصول صحیح دینی برنگردند وظواهر را رهانسازند و سختگیری های بی مورد کنار گذاشته نشود و به دردهای جامعه رسیدگی نگردد،این مظاهر دردناک تکرار می گردد و اگر تمام دنیا را جذب اسلام نماییم هرگز نمی تواند چنین ننگی را از چهره جامعه اسلامی ما پاک نماید ،نیت عامل این جنایت مسایل مادی ویا هرانگیزه دیگری باشد زخمی را در دل پدر و مادر ی فقیر و مظلوم نهاده که آثار روحی و روانی آن تا آخرین لحظات عمرشان آنان را می آزارد،پس لازم است از نو دیده هایمان را بشوییم و در رفتارمان بازنگری کنیم که جامعه ی ما رو به ترکستان می رود.

 

برگرفته از صفحه فیس بوک نویسنده

با دیگران به اشتراک بگذارید: