«پاهایت را جمع کن» و «جای من را اشغال نکن»؛ تاکسی حریم شخصی تو نیست!

نگام ، زنان _ «آزار جنسی» محدوده وسیعی از رفتارها را در بر می‌گیرد. از مزاحمت‌های خیابانی گرفته تا سوء استفاده و تجاوز جنسی. آزار می‌تواند در شرایط مختلفی اتفاق بیفتد. مثلا در مدرسه، دانشگاه، محل کار و یا حتی در تاکسی و اتومبیل‌های مسافربر. بله؛ حتی در تاکسی!

به گزارش جهان زن ، اگر شما از آن دسته آقایانی هستید که بدون توجه به فضای محدود اتومبیل‌های مسافربر با راحتی هر چه تمام‌تر روی صندلی می‌نشینید و اصلا حواستان نیست که تماس بدنتان با خانمی که کنار شما نشسته است، او را اذیت می‌کند، یعنی شما دارید به آن فرد آزار می‌رسانید و دقیقا شما مخاطب این گزارش هستید.

اصلا مهم نیست که شما این کار را عامدانه انجام می‌دهید یا برایتان یک عمل سهوی است. مهم آزاری است که شما خواسته یا ناخواسته به جنس مخالفتان می‌رسانید و حقوق او را نقض می‌کنید. کمی فکر کنید؛ شما سوار تاکسی می‌شوید و خانمی که پیش از شما سوار ماشین شده است، خودش را تا جایی که می‌تواند، جمع می‌کند و به شیشه ماشین می‌چسباند تا با شما تماس جسمی نداشته باشد اما شما عین خیالتان نیست و فکر می‌کنید این حق شماست که هر طور راحت هستید، بنشینید. این تصویر ذهنی برایتان آشنا نیست؟

اگر کلمه «آزار» برایتان بر خورنده است و با خودتان می‌گویید که شاید در اتومبیل راحت بنشینید اما هیچ تماسی با جنس مخالفتان ندارید؛ در پاسخ به شما باید گفت که شاید اسم عمل شما «آزار جنسی» نباشد اما مصداق بارز خشونت فیزیکی و روانی علیه زنان و نقض حقوق و اخلاق شهروندی است.

شاید پاراگراف‌های ابتدایی این مطلب از نظر شما بیش از حد صریح و برخورنده باشد و فکر کنید ناشی از یک نگاه بیش از اندازه جنسیتی است اما نگارنده این مطلب اصلا بر آن نیست که یادداشتی در حمایت از حقوق زنان بنویسد. ما فقط داریم درباره یک عمل زشت و زننده صحبت می‌کنیم که نه تنها در جامعه ما که در بسیاری از جوامع خارجی نیز شایع است تا جایی که زنان ترکیه در واکنش به این عمل زشت برخی از مردان کشورشان در وسایل نقلیه عمومی یک کمپین اعتراضی تشکیل داده‌اند که نامش را گذاشته‌اند: «پاهایت را جمع کن» و «جای من را اشغال نکن».
این کمپین که به همت زنان ترکیه تشکیل شد، در بسیاری از کشورهای جهان مورد توجه قرار گرفت و تصاویری با این مضمون در فضای مجازی منتشر شد که ناشی از نارضایتی بسیاری از زنان از این رفتار غیر اخلاقی برخی مردان است.

هر روز تعدادی از زنان مورد این نوع آزار قرار می‌گیرند اما معمولا برای حفظ شأن و جایگاه خودشان واکنشی به این عمل این مردان نشان نمی‌دهند و سکوت پیشه می‌کنند. در صورتی که این موضوع بر روی آن‌ها تاثیرات روانی دارد و نمی‌توان، این موضوع را نادیده گرفت.

روایت‌های شهروندی

روایت اول ـ خانم بی‌نام: «من یک خانم شاغل هستم و سال‌ها برای رفت و آمد به محل کارم از وسایل نقلیه عمومی استفاده کردم و باید بگویم که بارها و بارها برای خودم این مشکل پیش آمد وقتی که سن کمتری داشتم، خجالت می‌کشیدم که اعتراض کنم و سعی می‌کردم که خودم را جمع‌تر کنم تا جایی که بعضی وقت‌هامجبور می‌شدم قبل از رسیدن به مقصد از تاکسی پیاده بشم وقتی هم که مسن‌تر شدم و روی اعتراض را پیدا کردم با واکنش گاهی وقتها بی‌تفاوت و بعصی مواقع بی‌ادبانه مردان مواجه شدم. من فکر می‌کنم اشکال فرهنگی است و باید روی تربیت پسرانمان بیشتر کار کنیم.»

روایت دوم ـ سحر. ن: «راستش برای منم خیلی پیش اومده. مسافت‌های کوتاه داخل شهرو بازم میشه تحمل کرد متاسفانه تو مسافت‌های بین شهری خیلی خیلی آزاردهنده است. هرچقدرم ما خودمونو کنار می‌کشیم که اینجور آقایون راحت‌طلب و خودخواه لااقل یه کمی خودشونو جمع و جور کنن انگار نه انگار یعنی حتماً باید بهشون توهین کرد و داد و بیداد راه انداخت دیگه. واقعاً متاسفم,.چرا من خانم باید از ابتدای مسیر تا مقصد به سختی بشینم به خودم عذاب بدم ولی آقای مثلا محترمی کنار بنده نشسته راحت راحت با خودخواهی کامل خم به ابرو نیاره همون مقدار کرایه رو من هم دارم می‌دم پس چرا به من ظلم میشه همیشه چرا همیشه من باید معذب بشینم؟»

روایت سوم ـ دختر دانشجو: «من یه دختر دانشجو هستنم و به واسطه این مدام از تاکسی برای رفت و آمد استفاده می‌کنم. متاسفانه بارها شاهد همچنین برخورد زننده و دردناکی نسبت به خودم بودم.کاش اون آقای بیمار فکری و جنسی که این حرکت زشت رو انجام می‌ده می‌دونست که چقدر خانم‌ها بابت این موضوع ناراحت می‌شن… اینکه چقدر از لحاظ روانی اذیت می‌شن.. و ساعت‌ها بعد از اون اتفاق دردناک همچنان ذهنشون آشفتس.. چرا یه مرد باید به خودش اجازه بده این کارو بکنه.. خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، نکنید این کارو. به ناموس خودتون.به دخترای سرزمین خودتون احترام بزارین. شماها همون مردایی هستین که اگه خدای ناکرده اتفاقی توی مملکت افتاد و جنگی شد انتظار داریم از ما دفاع کنید. از دخترا و زن‌های مملکت خودتون. اون وقت شماها اینجوری میخواین از ناموستون دفاع کنید. در مقابل دشمن چه حرفی واسه گفتن دارین؟ می‌خواین بگین غلط میکنی به ناموس من تعرض کنی. تویی که خودت این کارو می کنی میخوای اینو بگی؟»

روایت چهارم ـ مینا: «من بارها و بارها با این موضوع مواجه شدم.اوایل واکنش نشون می‌دادم ولی هربار این جوابو می‌شنیدم که ناراحتی سوار نشو! دیگه واکنش نشون نمی‌دم ولی تا رسیدن به مقصد خودخوری می‌کنم. تا حدی که وقتی میرسم محل کارم کاملا عصبانیم.»

روایت پنجم ـ ت. الف: «واقعا فرقی نمی‌کنه چقدر مواظب خودمون باشیم، بالاخره توی تاکسی توسط برخی آقایون گیر می‌افتیم، واقعا شرایط ناراحت‌کننده‌ای هست، گاهی اوقات از این همه بی‌ملاحظگی شگفت زده می‌شم، چطور ممکنه متوجه نباشه که اینکارش چقدر آزاردهندس؟! معمولا ازشون با احترام می‌خوام درست بشینن ولی جوابی بجز توهین از اکثرشون نشنیدم. به همین خاطر الان یکی، دو سالی می‌شه که به هیچ عنوان صندلی عقب نمی‌شینم، واقعا امیدوارم کم کم با اینکار متوجه بشن که حتی کنارشون نشستنم آزاردهندس و امیدوارم کمی به فکر بیفتن.»

روایت ششم ـ مشکات: «چند وقت پیش سوار تاکسی شدم و کنارم یه آقایی نشسته بود که انگار اصلا حواسش نبود منم تو ماشینم. بهش اعتراض کردم که آقا لطفا جمع‌تَر بشینید. اون خیلی بی ‌ادبانه جواب داد که بیام رو سر تو بشینم؟ من خیلی از جوابش بدم اومد و از این بیشتر ناراحت شدم که راننده هیچ واکنشی نشون نداد.»