زمزمه های از درون یکی از احزاب اصلاح طلب شنیده می شود علی لاریجانی،نامزد اصلاح طلبان و اصولگرایان معتدل برای کرسی ریاست جمهوری۱۴۰۰!

نگام ، سیاسی _ کارگزاران در انتخابات هیات رئیسه مجلس نه فقط در سال اول که در سال دوم پالس حمایت از لاریجانی را به هم طیفان اصلاح طلبش داد، آنها که رفاقت با اصولگرایانی از جنس ناطق نوری را خوب یاد گرفته اند و می دانند چطور باید مناسبات سیاسی با اعتدالیون اصولگرا را حفظ کنند بدشان نمی آید در این یارکشی سیاسی از جریان راست علی لاریجانی را هم به جمع خود اضافه کنند. این طیف ازاصلاح طلبان که همچنان معتقد بر ارجح بودن استراتژی بر تئوری هستند گویی نمی خواهند بی پروا به سمت انتخاب یک کاندیدای اصلاح طلب برای انتخابات ۱۴۰۰ بروند، آنها هنوز هم با نگاه تردید به فضای سیاسی می نگرند و تلاش دارند یارکشی های سیاسی خود را از ناطق و روحانی به چهره هایی چون لاریجانی هم تعمیم دهند.

به گزارش نامه نیوز ؛ همان روزی که انگشتش را به سوی رئیس جنجالی پاستور یعنی محمود احمدی نژاد دراز کرد و صراحتا به او گفت؛« شما شئونات نظام جمهوری اسلامی را رعایت نمی کنید، به سلامت.» نشان داد مرد هراس های گاه و بیگاه سیاست نیست و حاضر نیست تن به باج خواهی های سیاسی بدهد حتی اگر طرف مقابل کسی باشد مثل احمدی نژاد که او را با برادرش تهدید کند، یا حتی وقتی هم طیفان اصولگرایش از در تندروی درآمدند و به سمت او مهر و کفش پرتاب کردند باز هم کوتاه نیامد و از مواضعش عقب ننشست.

شاید همین بی پروایی های سیاسی او بود که نگاه اصلاح طلبان را هم نسبت به علی لاریجانی در گذر زمان تغییر داد. آنقدر که حتی ابایی نداشته باشند که در هنگامه انتخابات ریاست مجلس که برسد پشت سر او بایستند، فرقی هم نکند رقیب او حدادعادل باشد یا همین محمدرضای عارف اصلاح طلب. آنها با کمترین نگرانی سیاسی نام او را به عنوان گزینه مورد نظرشان برای ریاست مجلس در صندوق آرا می انداختند.
هم نشینی با اعتدالیون اصولگرا
علی لاریجانی اما گویا هدفمند پا در این مسیر گذاشته است، او در چندسال گذشته تلاش کرده وارد مناسبات سیاسی احزاب اصولگرا نشود و در دورهمی های سیاسی که در بزنگاه های چند انتخابات گذشته برپا شده است هم حضور نداشته است، هرچند او چندان هم بیکار ننشسته است و رایزنی هایی با ناطق نوری و دیگر چهره های معتدل اصولگرا چون ولایتی یا آیت الله مقتدایی هم داشته است اما تلاش های او در مسیری متفاوت از نواصولگرایان دنبال شده است. او حتی در روزهایی که اصولگرایان چراغ به دست دنبال کاندیدایی برای قرار دادن در مقابل روحانی می گشتند بدون سروصدا پشت سر روحانی ایستاد و با حمایت های لحظه آخری صف خود را از رفقای قدیم اصولگرایش جدا کرد.
لاریجانی در همین مسیر سیاسی که طی چند سال اخیر دنبال کرده است حال تبدیل به یک چهره اگر نگوییم محبوب ولی مطلوب برای اصلاح طلبان شده است، خاصه آن طیفی از اصلاح طلبان که در زمانه ای دورتر پیوندی هم با جریان راست داشته است. کارگزاران.
کارگزاران در انتخابات هیات رئیسه مجلس نه فقط در سال اول که در سال دوم پالس حمایت از لاریجانی را به هم طیفان اصلاح طلبش داد، آنها که رفاقت با اصولگرایانی از جنس ناطق نوری را خوب یاد گرفته اند و می دانند چطور باید مناسبات سیاسی با اعتدالیون اصولگرا را حفظ کنند بدشان نمی آید در این یارکشی سیاسی از جریان راست علی لاریجانی را هم به جمع خود اضافه کنند.
این طیف ازاصلاح طلبان که همچنان معتقد بر ارجح بودن استراتژی بر تئوری هستند گویی نمی خواهند بی پروا به سمت انتخاب یک کاندیدای اصلاح طلب برای انتخابات ۱۴۰۰ بروند، آنها هنوز هم با نگاه تردید به فضای سیاسی می نگرند و تلاش دارند یارکشی های سیاسی خود را از ناطق و روحانی به چهره هایی چون لاریجانی هم تعمیم دهند.
اصلاح طلبان مجبور به حمایت از لاریجانی خواهند شد؟
اما سوی دیگر جریان چپ برخی افراد و تشکل ها هم هستند که نگاه کارگزارانی به سیاست اصولگرایانه ندارند، آنها گرچه تن به استراتژی اصلاحات در سال ۹۲ و ۹۶ دادند و پشت سر روحانی ایستادند اما این حمایت را مقتضیات زمانه انزوای سیاسی خود می دانند و به دنبال آن هستند که سال ۱۴۰۰ با کاندیدای یکدست اصلاح طلب وارد گوی و میدان شوند شاید از همین روست که چهره ای چون لاریجانی برای آنها نه کاندیدای مطلوبی است نه کاندیدایی محبوب.
با این وجود در همین دسته دوم برخی تئوریسین ها هم هستند که با وجود اینکه معتقد به همین خط فکری هستند اما معتقدند شاید زمانه ایجاب کند پشت سر لاریجانی بایستد. آنچنان که احمد نقیب زاده از تئوریسین های جریان چپ می گوید«بسته به شرایط آن روز، چینش نیروها و کاندیداهایی که در آن زمان مطرح می‌شوند باید تصمیم‌گیری کرد اما در شرایطی که انتخاب بین فردی مثل جهانگیری و لاریجانی باشد، قطعا اولویت با جهانگیری است برای آنکه ته مانده‌های ذهنی آقای لاریجانی اصولگرایی است که همین اصولگرا بودنش هم نوعی فرصت‌طلبی بوده است و منجر به بدگمانی می‌شود. اینکه نیروهای اصلاح‌طلب تا چه حد بتوانند به آقای لاریجانی اطمینان کنند من فکر می‌کنم این تصمیم باید بسیار محتاطانه صورت بگیرد. باید در خاطر داشته باشند که اگر لاریجانی خود را به سمت اصلاحات سوق داده به دلیل آن است که پیروزی عملگرایان و اصلاح‌طلبان را دیده است و همان شم فرصت‌طلبی به او حکم کرده که به این طرف بیاید و صحنه را نبازد. اگر ایشان مخالفت می‌کرد خودش از صحنه حذف می‌شد. این است که آقای لاریجانی عنصر چندان مطلوبی نمی‌تواند برای اصلاح‌طلبان باشد مگر اینکه در یک طرف آقای جلیلی قرار بگیرد و آقای رئیسی و در طرف دیگر آقای لاریجانی، طبعا در آن زمان همه به سوی آقای لاریجانی روی می‌آورند.»
و در نهایت…روزها و سال های پیش رو بی شک صحنه سیاست ورزی و قدرت نمایی علی لاریجانی در بین اصولگرایان و اصلاح طلبان خواهد بود. باید دید اصلاح طلبان او را در دایره اصولگرایانی از جنس حسن روحانی یا ناطق قرار خواهند داد.