چه کسی باید از مردم ایران عذرخواهی کند؟ ترامپ یا رهبران جمهوری اسلامی / مانی آریایی

شاید سخنرانی ترامپ بر مذاق رهبران جمهوری اسلامی خوش نیامده باشد. ولی دقیقا سخنان ترامپ شاید میتوان گفت برای اولین بار اگر حرف راستی زده باشد همین سخنرانی او در مورد جمهوری اسلامی در سازمان ملل بوده است. شکی در راستگویی های سخنان ترامپ نیست. سرکوب مردم و دانشجویان، بازداشت های بی رویه روزنامه نگراران و فعالان مدنی و سیاسی، ارسال پول و سلاح به سوریه و یمن لبنان و…. واقعیت هایی است که در جمهوری اسلامی است. از ترجمه غلط مترجم شبکه خبر در زمان پخش سخنرانی ترامپ کاملا مشخص بود که قرار است بعد از سخرانی چه هجمه ای از سوی مسئولان جمهوری اسلامی به ان وارد ش.ئ سخنانی که درد مردم ایران است.

حسن روحانی، رییس جمهوری اسلامی روز چهارشنبه (۲۹ شهریور-۲۰ سپتامبر) در یک کنفرانس خبری در نیویورک گفت که حاضر نیست با “دانلد ترامپ” رییس جمهور امریکا مذاکره کند چرا که او در سخنرانی‌اش در مجمع عمومی سالانه سازمان ملل متحد، «به مردم ایران توهین کرده است» و «باید در درجه اول از مردم ایران عذرخواهی کند».

این ادعای حسن روحانی در حالی بیان شده که مروری بر سخنرانی رییس جمهور امریکا نشان می‌دهد که او با وجود انتقادات شدیدش از رژیم جمهوری اسلامی، نه تنها به مردم ایران «توهین» نکرد که برعکس، بارها با عبارات و توصیفاتی احترام‌برانگیز از آن‌ها و تاریخ و فرهنگ ایران تمجید کرد.

“دانلد ترامپ” از جمله در سخنانش گفت:

تمام دنیا می‌داند که مردمان «نیک» ایران خواهان تغییر هستند.

بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین قربانیان رهبران ایران در حقیقت مردم خود ایران هستند.

رژیم ایران کشوری ثروتمند با تاریخ و فرهنگی غنی را به کشوری یاغی با اقتصادی ورشکسته تبدیل کرده که مهم‌ترین صادرات آن، خشونت و خون‌ریزی و آشوب است.

رژیم ایران به جای اینکه از منابع خود برای بهبود حیات ایرانیان استفاده کند درآمد نفتی ایران را صرف مخارج حزب‌الله لبنان و سایر گروه‌های تروریستی می‌کند.

این ثروت که به حق، متعلق به مردم ایران است هم‌چنین خرج تحکیم دیکتاتوری بشار اسد و تشدید جنگ داخلی در یمن و تضعیف صلح در سراسر خاورمیانه می‌شود.

حکومت ایران باید حمایت از تروریست‌ها را متوقف و خدمت به مردم خود را آغاز کند.

به غیر از قدرت نظامی عظیم ایالات متحده، تنها قدرتی که رهبران ایران از آن هراس دارند، قدرت مردم ایران است. و به همین دلیل است که رژیم ایران دسترسی به اینترنت را محدود می‌کند؛ آنتن‌های ماهواره را پایین می‌کشد؛ تظاهرات دانشجویان بی‌سلاح را به گلوله می‌بندد؛ و اصلاح‌جویان سیاسی را به زندان می‌اندازد.

رژیم‌های مستبد و سرکوبگر، عمری طولانی ندارند. و روزی خواهد رسید که مردم ایران در برابر یک دوراهی قرار خواهند گرفت: آیا همین مسیر فقر و خونریزی و وحشت را ادامه دهند یا تصمیم بگیرند که به ریشه‌های پرافتخار کشور خود به عنوان یکی از مراکز تمدن، فرهنگ و ثروت باز گردند که در آن، مردم ایران می‌توانند دوباره شاد و خوشبخت باشند.

حال، پرسش این است که چه کسی باید از مردم ایران عذرخواهی کند؟ رییس‌جمهور امریکا که از تاریخ و فرهنگ و مردم تحت ستم ایران ستایش کرده؟ یا حسن روحانی و دیگر رهبران جمهوری اسلامی که دستاورد حکومت ۳۸ساله‌شان، چیزی جز سرکوب و ارعاب و خشونت، و فقر و فساد و عقب‌ماندگی برای ایران و مردمش نبوده است؟