آشی که نظام پخت

✍️ اکبر اعلمی

ای کاش ظریف وزیر امور خارجه کشورمان در واکنش به هتاکی‌ها و فرافکنی‌های راهیافتگان مجلس یازدهم،

به جای برخورد منفعلانه و کد آوردن از این و آن برای اثبات خود

و یا توسل به قسم حضرت عباس برای ثابت کردن اینکه من هم مثل شما هستم

و دلم برای سیاست خارجی دلخواه شما غنج می‌زند،

مرد و مردانه با صدای رسا می‌گفت؛

برجام و طرح «اقدام متناسب و متقابل دولت جمهوری اسلامی ایران در اجرای برجام»،

شور و یا بی‌نمک، آشی است که مقدمات و موادش ۶ ماه قبل از به روی کار آمدن دولت حسن روحانی تدارک دیده شد

و پس از جلوس وی بر کرسی ریاست‌جمهوری، همه با هم این آش را پختیم

و در مرحله نهایی(۲۱ مهر ۱۳۹۴) مجلس گوش به فرمان در طرفه‌العینی مزه آن را چشید

و بر عدم بی‌نمکی و شور نبودنش رای داد

و در اقدامی کم سابقه شورای نگهبان شرع و قانون اساسی نیز

فردای همان‌روز در تاریخ ۲۲ مهر ۱۳۹۴ بر نظر مجلس و دولت مهر تایید زد

و سرانجام در تاریخ ۲۳ مهر ۱۳۹۴ پس از امضای رییس‌جمهور،

بنام آش فتح ‌الفتوح به خورد مردم داده شد

و در این بین کیست که نداند همه این مراحل با اجازه و تایید رهبری پشت سرنهاده شد

با این تفاوت که دولت و حامیانش آن روزها چنان ذوق‌مرگ، سرمست و جوزده شده بودند

که با قهرمان‌سازی و سردیس و تندیس‌سازی‌ها اصرار داشتند

تا خود را همه‌کار و سرآشپز معرفی

و کل فرایند آماده‌سازی و پخت آش را بنام خود ثبت کنند.

اما واقعیت این است،

برجام آشی است که همه نظام در پخت آن مشارکت داشته‌اند

و حالا هم”…بخوری پاته نخوری پاته”!