آقای رئیسی؛اتهام زنی‌های روحانی و قالیباف به یکدیگر قابل رسیدگی نیست؟! / یادداشت

✍️امید فراغت/روزنامه نگار

مناظره انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۶ از یاد و خاطره ملت بیرون نمی‌رود! روحانی و قالیباف انواع و اقسام اتهام ها را به هم زدند و ضرب‌المثل تا نباشد چیزکی مردم نگویند چیزها مصداقی برای مناظره انتخاباتی سال ۹۶ است.

آقای رئیسی؛اکنون قالیباف به عنوان رئیس قوه مقننه و روحانی به عنوان رئیس قوه مجریه و شما نیز در کسوت رئیس قوه قضائیه و همین طور مدعی العموم باید درباره آن اتهامات ورود کنید تا ملت بداند که طرف حساب شان چه کسانی هستند و اگر مبرا از آن اتهامات هستند و فقط جنبه رزمایش انتخاباتی داشت که هیچ! اما اگر آن اتهامات طول و عرض و ارتفاع دارد و بنابر مصلحت ها رسیدگی نمی شود پس باید چنین مصلحت هایی را نیز در مورد مردم به اجرا بگذارید و از بسیاری اتهام های فعالین سیاسی نیز به دلیل همان مصلحت ها عبور کنید.

آقای رئیسی؛ فرموده امام معصوم این است هر آن چه برای خود نمی پسندید برای دیگران هم نپسندید و هر آن چه که برای خود می پسندید برای دیگران هم بپسندید. بنابراین با استناد به این کلام معصوم باید پذیرفت که اعتبار فعالان سیاسی و همچنین مردم همسان با اعتبار مسئولان است! و وقتی مسئولان خرد و کلان خود را برآمده از مردم می دانند در این فضا مردم، کل و مسئولان جزء به حساب می آیند بنابراین لازم است که جزء به کل بپیوندد!

آقای رئیسی؛با حضورتان در راس قوه قضائیه قرار است روش و منش ها تغییر کند و آن چه مهم است این که تغییر و تبدیل باید برای مردم و مسئولان قابل لمس باشد و به استناد حرف خودتان که همگی باید در برابر قانون و اجرای آن یکسان باشند آینده را در اکنون دخالت دهید.

آقای رئیسی؛شما آمده اید که استقلال تمام و کمال را به قوه قضائیه برگردانید و نیک می دانید کار سختی پیش رو دارید اما شدنی ست! چرا که هیچ چیزی مهم تر از آبروی تاریخی یک ملت و حکمرانان آن نیست وقتی به تاریخ نظاره می کنیم متوجه عقلانیت ها، شهوت ها، خودکامگی ها، ضعف ها، وابستگی‌ها، خیانت‌‌ها، اختلاس‌ها، مردم فریبی‌ها و …مردم و حکمرانان می شویم این درست که به آن آدم ها دسترسی نداریم اما عملکردشان مانند بذری نسل به نسل جلو آمده است و چه بپذیریم و چه نپذیریم جامعه امروز ایران هم بخشی از فرهنگ و …تاریخی گذشته است.

آقای رئیسی؛بپذیرید که مسئولان امروز ایران با ملت معنی و مفهوم پیدا می کنند بنابراین اگر اشتراکات خود را در فضای اکثریت پیدا نکنید ایراد از مردم نیست بلکه ایراد از نوع نگاهی ست که مهم ترین سرمایه جهان هستی که همه چیز با این سرمایه، یعنی انسان، معنی و مفهوم پیدا می کند را درک نکرده است! بنابراین شایسته است که فقه پویا را در جامعه مدرن امروز، تئوریزه کنید و آن به انجام برسانید که تاریخ از آن به نیکی یاد کند و به عنوان نقطه قطع، در رَوند حرکت طبیعی تاریخی یاد نشود!سال‌هاست که انواع و اقسام اتهامات بین مسئولان رد و بدل می‌شود اما دریغ از برخورد! و چنین فضایی پیامِ خوبی به ملت نمی‌دهد و گاه شائبه سفره مشترک در اذهان پیش می‌آید هرچند که اینگونه نباشد.

آقای رئیسی؛ یکی از نقاط ضعف در این سال ها این است در زمینه آسیب شناسی و رسیدگی به آن ها، اولویت‌بندی‌ها رعایت نمی شود و چنین موضوعی اکثریت مردم را رنجیده خاطر کرده است! زمانی اهدافِ معنوی قابل دسترس است که رفاهیات، اقتصاد، معیشت، عدالت نسبی، آزادی‌های مصرح در قانون اساسی و …رعایت شود و گاه به خاطر موضوعات نه چندان مهم، مهم ترین ها را فراموش می کنیم و چنین طرز نگاهی خطرآفرین است.

آقای رئیسی؛وقتی مسئولان رده بالای کشور در فضای اتهام زنی و کم اعتمادی نسبت به هم زیست سیاسی دارند مردم چطور و چگونه باور کنند که آنان رهیافتی برای مشکلات موجود خواهند یافت و خود نیز در مناظره های انتخابات ۹۶ حضور داشتید که چطور و چگونه روحانی و قالیباف به یکدیگر تاختند و ابهام‌ها و اتهام‌هایی در برابر ملت بیان کردند که اکنون شما در کسوت مدعی العموم می توانید ورود کنید تا مردم تفهیم شوند که مَحرم هستند و پیدا و پنهان ها یکی ست!