اتکا به روسیه و چین در نظام بین الملل حماقت محض است! / یادداشت

✍️رستم شجاعی مقدم

ژئوپلتیک ، نظام بین الملل و نیازهای یک کشور سه عامل از عوامل تعیین کننده راهبردهای سیاست خارجی هستند.

کشور ایران از لحاظ موقعیت جغرافیای سیاسی نمی تواند بی طرف بماند زیرا قدرتهای جهان به سراغش می آیند.

نظام بین الملل هم ایران را بین سه انتخاب ، اتحاد با غرب یا شرق و یا استقلال تام با حفظ روابط چند جانبه قرار می دهد.

در صورت انتخاب راهبرد اتحاد و ائتلاف غرب دو برتری را نسبت به شرق دارد :

۱- غرب قادر به تامین تکنولوژی لازم برای نیازهای ایران در صنعت نفت و هواپیمایی است.
۲- غرب به دلیل بعد مسافت نمی تواند تمامیت سرزمینی ایران را تحدید کند.

اما اتحاد با شرق و به ویژه روسیه نمی تواند تکنولوژی پاسخ گوی نیاز ایران را تامین کند و از طرفی مستقیما و بخصوص در ایام ضعف داخلی به آب و خاک ایران چشم طمع داشته و دارد.

راهبرد استقلال و حتی خودبسندگی فقط در شرایطی می تواند انتخاب و‌ عملیاتی شود که حکومت کاملا ملی منتخب و از پشتیبانی مردم برخوردار باشد.

علیرغم درماندگی علمی و تکنولوژیک روسیه و چین به نظر می رسد اتکا و اعتماد حکومت ایران به این دو کشور ادامه دارد و خود موجب عمیق تر شدن و به هم پیوستن بحرانها گردیده است.