از استبداد دینی تا استبداد چینی

✍️حسین ارغوانى

اطلبوا العلم ولو بالصین
ولا تطلبوا الذله من الصین

بهتر بود حاکمان عقل کل کشور ما بجای قبول قیومیت و تحت الحمایگی چین از سخن پیامبر اسلام تبعیت می کردند و علم مدیریت و کشورداری را از رهبران چین می اموختند.
از انها می اموختند که چگونه کشوری با ۱.۵ میلیارد جمعیت یعنی ۲۰ برابر جمعیت ایران را بدون برخورداری از یک قطره نفت و گاز و منابع زیر زمینی به خوبی اداره می کنند در حالیکه دومین اقتصاد جهان هستند و بالاترین نرخ رشد اقتصادی را در جهان دارند و تنه به تنه اقتصاد امریکا می زنند‌.

امریکا ستیزی واقعی یعنی این. نه انکه چهل سال مثل احمقها و کودنها دن کیشوت وار شعار مرگ بر آمریکا بدهی در حالیکه ۸۰۰ میلیارد پول نفت ملت فقط در طی هشت سال را باد فنا بدهی و اختلاس و حیف و میل و در بانکهای خارجی توی حسابهای شخصی خودت و ایل و قبیله ات ذخیره کنی و انوقت توی اداره هشتاد میلیون جمعیت علیرغم داشتن این همه منابع مادی و معنوی و رو زمینی و زیر زمینی مثل خر در گل بمانی و ۶۰ میلیون جمعیت زیر خط فقر درست کنی و برای از گل در امدن با این قرارداد ننگین و ذلت بار خودت را به چین بکسل کنی و به مملکت جوب حراج بزنی. خاک بر سرتان با این کشورداری تان.

مملکتی که با فقه و ولایت فقیه و به نام دین و با استبداد دینی اداره شود بهتر از این نمی شود و سرانجام کارش این می شود که دست نیاز و گدایی به سمت یک دولت ضد دین و بی خدا دراز کند . مرده شور خودتان را ببرد با این تمدن منحوس اسلامی تان که هم آبروی اسلام را بردید و هم ایران و ایرانی را به خاک سیاه نشاندید.

اگر قرار باشد مملکتی با استبداد و خودکامگی اداره شود استبداد بی دین مثل چین هزار بار شرف دارد بر استبداد دینی مثل جمهوری اسلامی. استبداد چینی لااقل دنیای مردمش را اباد کرده و مثل استبداد دینی ، دنیا و اخرت مردمش را خراب و خسرالدنیا والاخره نکرده است.