از دنیای لوازم التحریر تا طراحی جهانی؛‌ تحقق رویای نخبه ایرانی

پایگاه خبری / تحلیلی نگام_ مریم نفیسی با گوش دادن به جامعه خود و واکنش سریع، کسب و کاری بزرگتر از تهاجمی‌ترین چشم اندازها ایجاد کرد.

مریم نفیسی فارغ التحصیل کالج ویلیام و مدرسه کسب و کار استندفورد است. او از پدری ایرانی و مادری چینی متولد شده و متاهل و دارای دو فرزند است و در حال حاضر در ایالت کالیفرنیا به همراه خانواده خود زندگی می‌کند.


این بانوی کارآفرین ایرانی تبار در سال ۲۰۱۰ از سوی موسسه فورچون،به عنوان یکی از زنان کارآفرین قدرتمند جهان انتخاب شد. او با جایگاه شغلی بانکدار حوزه سرمایه‌گذاری در موسسه Goldman Sachs وارد دنیای کسب و کار شد. نفیسی در حالی که دوران تحصیل خود را سپری می کرد، کتابی در حوزه مشاوره بانکداری منتشر کرد که ۵۰ هزار نسخه از آن به فروش رفت.


زمانی که مریم نفیسی، Minted را در سال ۲۰۰۸ راه اندازی کرد، قصدش ایجاد یک نیچ مارکتینگ بود (یک طراحی لوازم التحریر جمع سپار از هنرمندان مستقل بود) که از مصرف کنندگان می خواست درباره علایق خود نظر دهند، و بهترین محصولات را تولید کنند و بفروشند و بخشی از درآمد را به طراحان اصلی اختصاص بدهند.

ولی نفیسی علاقه مصرف کنندگان را دست کم گرفته بود و به زود خود را در راس یک پلتفرم طراحی دید که بسیار فراتر از چشم انداز اصلی اش بود. بنابراین خود را با آن تطبیق کرد. در حال حاضر تیم Minted یک شرکت قوی است که “صدها میلیون دلار” درآمد دارد.


او در گفت‌وگویی درباره نحوه فعالیتش می‌گوید: من شیفته ایده وبلاگ نویسان شدم. این نویسندگان ناشناخته از جایی نمی آمدند، با مؤسسات بزرگ بی ارتباط بودند، اما مردم می خواستند کارشان را بخوانند. من فکر می کردم این جذاب است و احتمالا طراحان بزرگی وجود دارند که از طریق اینترنت کشف میشوند، این افراد بسیار شایسته اند ولی نمی دانند کارهایشان را چگونه وارد بازار نمایند. من فکر می کنم که طرح های جمع سپاری و برگزاری مسابقات راهی برای انجام این کار باشد. من گروه کوچکی از دوستان و آشنایان را گردآوری نموده و در سال ۲۰۰۸ به راه انداختم.


او اینگونه ادامه می‌دهد که انا چیزی به فروش نرفت. هیچ فروشی به مدت چهار هفته پس از راه اندازی این کسب و کار نبود. من قبلا یک کسب و کار الکترونیکی به نام Eve.com راه اندازی نمودم و محصولات بلافاصله از قفسه ها فروش رفتند. ولی من با Minted واقعا مجبور بودم انصراف از آن را لحاظ کنم. برخی از سرمایه گذاران من که از دوستان و آشنایانم بودند مرا تشویق کردند که سرمایه را بالا ببرم. من حس کردم پول آن مسئولیت دارد و با بی میلی این کار را انجام دادم.

او بر این باور است که بسیاری از طراحان با سلامت روانی در تنازع هستند زیرا این یک حرفه واقعا منزوی است و تا زمانی که آموزش تمام نشود اعتبارسنجی یا بازخوردی صورت نمی گیرد. بنابراین ما سعی کردیم افراد را گرد هم بیاوریم. ما اخیرا درخواست های زیادی مبنی بر ابزارهای همکاری دریافت نموده ایم که به آنها امکان کار با یکدیگر و تقسیم درآمد را می دهد و ما در حال بررسی این حوزه هستیم.

✍️ دیدگاه شما 🙏