از چه چیزی اینقدر شگفت زده شدید؟!

پایگاه خبری / تحلیلی نگام – ✍️علی شمایلی

با انتشار برخی از فیلم های دوربین ها محوطه زندان اوین از سوی هکرهایی با نام “عدالت علی”، موجی از شگفتی و انزجار در داخل و خارج ایران شکل گرفت. حیرت مردم ایران از این نمایش سفاکی عده ای از مامورین انتظامی و امنیتی در زندان اوین با زندانیان، بیش از هر چیز خود موجب حیرت و شگفتی است!

تذکر این نکته اهمیت دارد که این فیلم ها تنها مربوط به زندان اسم و رسم دارد اوین و راهروها و فضاهای اداری آن است، نه اتاق های بازجویی و سلول ها انفرادی و همچنین هیچ ربطی به بازداشتگاه ها و زندان ها دیگر و یا مخفی ندارد که نه کسی از آنها چندان خبری دارد و نه دوربینی در آنجاها کار گذاشته شده است.

به نظر می رسد واکنش حیرت گروه هایی از ایرانیان، شباهت زیادی با اظهار حیرت مسئولین زندان و قوه قضاییه یا نمایندگان مجلس دارد. این مسئولین و نمایندگان عموما به دروغ اظهار حیرت می کنند تا از خویش با این بیان که بی اطلاع بوده اند دفاع کنند. مردم هم وقتی با نمایش تنها گوشه ای از ظلمی که به زندانیان رفته روبرو می شوند، بر اساس یک سازوکار دفاعی از آن اظهار حیرت می کنند تا نشان دهند خبری از این ظلم ها نداشته اند، تا بتوانند نخست وجدان خویش را آرام کنند و سپس نزد دیگران بخاطر بی تفاوتی خود دفاعی داشته باشند. در حالی که در همه این سال ها گزارش ها و مصاحبه ها و نامه های بسیاری از شکنجه زندانیان در زندان ها رسانه ای شده و بیشتر مردم از این پدیده غیرانسانی و شوم ولی شایع اگاهند.

بخشی از مردم با اظهار حیرت از این فیلم ها در واقع می خواهند خود را مانند رئیس زندان ها یا مسئولین قوه قضاییه بی خبر نشان بدهند. درست در همینجاست که مردم بی تفاوت با مسئولین و نمایندگانی که در این فجایع شریک جرم و جنایت هستند به هم می رسند و در یک مسیر قرار می گیرند و هر دو برای فرار از پاسخ گویی به وجدان خویش یا افکار عمومی با ابراز شگفتی، اظهار بی اطلاعی می کنند.

اینان خویش و مردم را می فریبند؛ کیست که نداند در این کشور و در پشت دیوارهای بلند و قطور زندان ها با زندانیان بی پناه چگونه رفتار می کنند؟ کیست که نداند در زندان بازجویان و زندانبان ها خدایان آنجا هستند که گاه حتی به راحتی می توانند زنده ماندن یا مرگ زندانی را تعیین می کنند. به ویژه در پرونده های سیاسی عموما این بازجوها هستند که حکم را تعیین می کنند و برای آن چانه می زننده و به قاضی فشار می آورند.