استدلالی برای رأی دادن / یادداشت

۱. انتخابات اگر معنادار باشد، بیعت نیست؛ بلکه مهار است. کسانی که انتخابات را ساختند، نه برای تأیید و بیعت و مشروعیت‌بخشی ساختندش؛ بلکه برای مهار افزون‌خواهی فرادستان و حاکمان ساختند. رأی مساوی با تأیید حاکمیت نیست به شرط معناداری انتخابات.

۲. انتخابات کی معنا دارد؟ وقتی که بین کاندیداها فرقی باشد و دست‌کم یکی از آنها دیدگاهش به جای تأیید حاکمیت، به تقویت جامعه نزدیک‌تر باشد. انتخابات دوم خرداد ۷۶ معنادار بود چون مردم میان ناطق نوری و محمد خاتمی فرق می‌دیدند و رأی به خاتمی هیچ‌گاه تأیید حاکمیت و بیعت نبود.

۳. عملکرد شورای نگهبان مساوی معنازدایی از انتخابات است. اما شاید بتوان هنوز معنایی کمرنگ در انتخابات جست. این معنا اگر باشد، کمرنگ است و ازین‌رو برخی به سمت تحریم رفته‌اند چون معنایی نمی‌بینند و کسانی که حامی رأی‌دادن هستند، معنایی ولو کمرنگ دیده‌اند.

۴. آیت الله خامنه‌ای دربارهٔ انتخابات خبرگان ۹۴ و رأی نیاوردن مرحومان مصباح و یزدی گفته بود «خسارت عظیم». این «خسارت عظیم» یعنی معناداری انتخابات. [نمی‌خواهم بگویم خوب یا بد. می‌خواهم بگویم معنادار]

رأی دوم خرداد و حتی مجلس ششم بسیار روشن بود که «تأیید» و «بیعت» نیست.

۵. اگر بتوان در انتخابات «نه» به حاکمان مستقر جُست و نتیجهٔ انتخابات را مهار آنان دانست، این انتخابات معنادار است و به معنای بیعت نیست.

نه گفتن انتخاباتی ذات انتخابات است نه لجاجت و … انتخابات اصلاً برای نه گفتن به حاکمان مستقر و تغییر آنان و مهار افزون‌طلبی ساخته شده.

۶. آیا می‌توان برای انتخابات فردا معنایی جُست؟

خیال می‌کنم -علیرغم تلاش قابل تحسین شورای نگهبان برای معنازدایی- به کلمات حیدر مصلحی دربارهٔ رد صلاحیت اکبر هاشمی رجوع کنیم. مصلحی گفته بود «هر چه رشته بودیم، پنبه می‌شود».رشتن یعنی افزون‌طلبی قدرت. پنبه شدن یعنی مهار.

۷. گمان می‌کنم چیزی رشته‌اند و برای پیشبرد آن، نیاز به تسخیر صندلی ریاست جمهوری دارند. رئیس جمهور باید همراه باشد و اگر همراه نباشد، مزاحم است. اگر مزاحم باشد، یعنی «مهار» است.

اگر شکست ابراهیم رئیسی به معنای مهار حاکمیت باشد، به گمانم رأی دادن معنادار است.

یکدستی حاکمیت، عادتاً به افزون‌طلبی قدرت آنان کمک می‌کند و مسیر را برای اقتدار بیشتر آنان هموار می‌کند.

اگر با پیروزی ابراهیم رئیسی حاکمیت یک‌دست می‌شود و اگر با پیروزی همتی حاکمیت یک‌دست نمی‌شود، انتخابات معنادار است و «مهار» است؛ نه «بیعت». اگر هم نه، که هیچ.