اصولگرایان و دفاع بد از توافقنامه ایران و چین

✍️ محمد مهاجری

حتی بدون اطلاع از مفاد توافقنامه ۲۵ ساله ایران و چین، می توان آن را قابل دفاع دانست. همین که غربیها به آن حمله می کنند یعنی نگرانند و آن را به زیان خود می دانند. به این ترتیب می توان با این تفاهمنامه، در روابط ایران با غرب و شرق موازنه ایجاد کرد.

با این حال، تفاهمنامه مذکور در فضای مجازی با نگرانی های نسبتا گسترده ای روبروشده. بخشی از این نگرانی ها بر اثر القای رسانه های غربی است اما چون”مارگزیده از ریسمان سیاه و سفید می ترسد” برخی افراد قرارداد با چین را با ترکمانچای و ۱۹۱۹ و… مقایسه کرده اند و از وجوه احتمالی استعماری آن گفته اند.

در مقابل ، دوستان اصولگرا نه تنها به حمایت مطلق پرداخته اند بلکه هر منتقد یا مخالفی را به نفهمی و بی بصیرتی متهم کرده و ناسزاهای کوچک و بزرگ حواله آنها کرده اند.

کاری که دوستان اصولگرا می کنند اسمش “دفاع بد” است. این روش عملا به سودمخالفان تفاهمنامه است.

تفاهم نامه ایران و چین، وحی منزل نیست و ممکن است ایرادهای ریز و درشت داشته باشد. فقط برخورد منطقی ،عاقلانه و به دور از خشم و ناسزاست که می تواند فضای مناسبی را در افکار عمومی پدیدار کند.

همان کسانی که می گفتند برجامد ۲۰ قیقه ای تصویب شد( و البته از سوی افرادی مطرح شد که به دروغگویی شهره اند) حالا دنبال آنند که این تفاهمنامه هم باعجله به نتیجه برسد.

دوستان اصولگرایم را به خویشتنداری و عفت کلام دعوت می کنم. دو ویژگی ای که متاسفانه کمتر پیدا می شود در بین مااصولگراها