اقتصاددانان، تورم را نوعی مالیات یا دزدی از جیب طبقات پایین میدانند

پایگاه خبری / تحلیلی نگام ، در سال ۱۳۹۲ بانک‌جهانی در گزارش خود با بررسی متوسط نرخ تورم در ۱۳۳ کشور طی سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ اعلام کرده بود؛ ایران با تورم ۲۳ درصدی پس از بلاروس، سودان جنوبی و اتیوپی در رتبه چهارم جهان قرار گرفته است.

دکتر نظام بهرامی کمیل در ادامه نوشت :

امروز و در سال ۱۳۹۹ مرکز آمار اعلام کرد؛ ایران همچنان رتبه چهارمین میزان تورم در جهان را به خود اختصاص داده است. البته در این سالها کشورهای مختلفی در جایگاه هشت کشور نخست تورم زده جهان قرار داشته اند. از ونزوئلا و آنگولا گرفته تا آرژانتین و نیکاراگوا آمدند و رفتند؛ اما متاسفانه تقریباً در سی سال گذشته ایران همیشه در این لیست سیاه قرار داشته است. از شعارها که بگذریم؛ تورم بهترین شاخص عملکرد دولتها و حکومتهاست.

اقتصاددانان، تورم را نوعی مالیات یا دزدی از جیب طبقات پایین میدانند. از عوارض اقتصادی تورم که بگذریم؛ تورم عامل اصلی آسیبهای اجتماعی؛ انحطاط اخلاقی و بیماریهای روانی مانند افسردگی است. مردم ایران با دیدن تورم و رشد شدید قیمتها در یک آه و حسرت دایمی سی ساله قرار دارند. تقریباً اکثر ایرانیان دچار حرص و حسرت و افسردگی مزمن شده اند. آنها هر سال قیمتها را با سال قبل مقایسه میکنند و اگر از اعضای طبقه متوسط به بالا باشند میگویند: “اگر فلان چیز را خریده بودیم الان چقدر سود کرده بودیم!! حیف شد.” اگر هم از افراد طبقات پایین باشند با دیدن رشد افسار گسیخته قیمتها خواهند گفت؛ “دیگه عمراً بتونیم تا آخر عمر صاحب فلان چیز شویم و فلان کار را انجام دهیم!! بر پدرشون لعنت.”

تورم سه دهه گذشته ایران باعث شده که تمام ایرانیان حتی میلیاردهای ایرانی هم احساس امنیت و آرامش نداشته باشند و همیشه نگران فردا باشند. سی سال است که همه ما به جای زندگی در امروز، نگران وضعیت قیمتها در فردا بوده ایم. به جای گپ زدن با هم و سخن گفتن از حالِ دلمان؛ از قیمت موبایل و سکه و دلار و خودرو و زمین و…حرف زده ایم. در نکبتی گرفتار شده ایم که خداوند تا کنون دچار کمتر قومی کرده است. فرقی نمیکند که صورتِ افراد داخل اتوبوس و مترو را نگاه میکنید یا تماشاگر قیافه صاحبان ویلاهای لواسان و رانندگان اتومبیلهای میلیاردی هستید؛ در چشمان هیچکدام آرامش و بر لبهای هیچکدام لبخند شادی نمیبینید. تورم جیب فقرا و فکر و ذهن اغنیاء را همزمان خالی میکند. در روزگار تورمی؛ بزرگترین دلخوشی اکثر ما این است که؛
“از ما بدبخت تر هم خیلی هست.”