امنیت ایران و ناهنجاریهای اجتماعی / رضا تجلی

 

 

 

نظام ، رهبری و دولتمردان جمهوری اسلامی، هرگاه جایی برای بیان نظریات خود می­یابند، فورا اشاره به امنیت کشور می­کنند.

امنیت، یک واژه کلی است که بسیاری از پدیده ­ها را در بر می­گیرد.

که در این صورت می­توان به امنیت اقتصادی، اجتماعی، امنیت سیاسی و فرهنگی، …… و امنیت شغلی اشاره داشت.

تمامی این پدیده ­ها به یکدیگر وابسته ­اند.

برای مثال؛ بدون امنیت اقتصادی، دیگر نمی­توان از امنیت شغلی و امنیت اجتماعی و فرهنگی نام برد.

معمولا بخشی از امنیت اجتماعی را میتوان با نگاهی به صفحه حوادث جراید کشور مشاهده کرد.

بخشی که به نیروی انتظامی و یا پلیس انعکاس یافته و در محکم قضایی مورد پیگرد قرار گرفته اند.

در این راستا به صفحه حوادث روزنامه صبح کشور بنام «جام جم» مربوط به مورخه ۲۶ آذر ۱۳۹۷ نگاهی انداخته و حوادث را مرور می­کنیم.

در این صفحه که عمدتا از حوادث سخن به میان آمده و تبلیغات آن در حداقل ممکن است.

پدیده­ های سرقت، قتل، آتش سوزی، باندهای سرقت و برخی حوادث مرگ آور در جاده­ها، تا مرگ در بیمارستان را شامل می­شوند.

در میان این حوادث، به باندهای سرقت مربوط به اشیایی عتیقه، اموال مردم، و حتی آدم ربایی و همچنین سرقت مسلحانه و درگیری با پلیس نیز مشاهده می­شود.

اموری که بیانگر و نشانگر فقدان امنیت، امنیت اجتماعی و امنیت جانی و امنیت اموال مردم در جای جای ایران است.

امسال ایام ماه مبارک رمضان، برای باندهای سرقت و خلافکار، ایام خوش یُمنی بود.

در شهر گرگان مرکز استان گلستان، بیش از یکصد سرقت منازل صورت گرفته که هیچ یک سرنخی را برجای نگذاشته بودند.

آخر در یک سرقت آپارتمان چهار طبقه به این نتیجه رسیدند که سارقین از شهرهای دیگر آمده و به شناسایی مناطق و آپارتمانها و خانواده ها مبادرت کرده و سپس در یک موقعیت مناسب هدف خود را اجرایی می­کنند.

چنین سرقتها را چگونه می­توان توجیه کرد.

آیا میتوان طبق ضرب المثل معروف؛ کدخدا را ببین و ده را به چاپ!؟

و یا اینکه فقر و ناداری از یکسو و فرهنگ جاافتاده و رواج یافته که به هرترتیب باید پولدار شد و هرچه سریعتر بهتر!؟

در هر دو صورت، این مشکل را نظام جموری اسلامی ایجاد و گسترش داده است.

و از سویی مردم نیز هر روز در جریان انواع اختلاسها و سرقت بیت المال بوده، و از آنجا که وصف العیش نصف العیش تلقی می­گردد، مردم به سمت و سوی چنین رفتاری گرایش یافته و تلاش نیز خواهند کرد تا خود به چنین رفتارهایی تشبث جویند.

اما در هرحال وصف امنیت، نصف امنیت نمی­شود.!؟.