انتخابات آمریکا و نگاه کوتاه مدت جامعه ایرانی! / یادداشت

✍️فرشیداسحاقی

پاسخ به چرایی این موضوع که “شناخت جوان های ایرانی از ایالت های آمریکا، بیشتر از دانستن جغرافیای کشورشان است” و “سرچ اخبار انتخابات امریکا در ایران، بالاترین میزان را در میان کشورها دارد”، بیش از آنکه به اثر قیمت دلار بر زندگی مرتبط باشد، به نگاه کوتاه مدت جامعه ایرانی در اعصار مختلف به تحولات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی بازمی گردد.

این روزها، شکست یا پیروزی ترامپ، نقل صحبت هر محفلی است ‌و بسیاری از شهروندان، بی وفقه نتایج یک انتخابات خارجی و تاثیر آن بر نوسانات داخلی را دنبال می کنند و این درحالی است که در کمتر جامعه ای می توان مشابه رفتار مردمان کشورمان در برابر یک تحول خارجی را دید.

اکنون بیش از هرزمان دیگری می توان حمکرانی نگاه های کوتاه مدت در میان افراد جامعه را دید که در ادوار مختلف تاریخ این سرزمین بسیار سرزده است؛ آنجا که دکتر “همایون کاتوزیان” در کتاب “ایران، جامعه کوتاه مدت” نیز نگاهی عمیق به آن داشته و اثرات مختلف نگاه عامه جامعه ایران را متذکر شده است. در مقدمه این کتاب می خوانیم: «در قیاس با جامعه دراز مدت اروپا سه ویژگی عمده جامعه کوتاه‌ مدت بدین قرار است: مشکل مشروعیت و جانشینی، بی‌ اعتباری مال و جان و دشواری عظیم انباشت درازمدت سرمایه که شرط اصلی توسعه اجتماعی و اقتصادی مدرن است؛ بنابراین تاریخ از دوره‌های کوتاه‌مدت به‌ هم‌ پیوسته تشکیل می‌شود.»

آنچه سال‌ ها به‌ عنوان یکی از اساسی‌ ترین ریشه‌های مشکلات فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی کشورمان رخداده و همچنان نیز ادامه دارد، نگاه کوتاه مدت جامعه ایرانی است؛ اینکه چرا هر یک از مسئولان امور مختلف در کشور به‌ جای توجه به مسئولیت کلان خود در مقابل ملت و کشور تنها به فکر کارهای کوتاه‌ مدت تبلیغاتی و نمایشی هستند، اینکه چرا مسئولان به‌ جای درگیری‌ های روزمره و عاجل، به آینده این مرز و بوم در صد سال و دویست سال بعد نمی‌ اندیشند و صدها پرسش دیگر.‌..

تاریخ سیاست های آمریکا در مورد ایران، گواه آن بوده و است که با تغییر سردمداران سیاسی این کشور، تغییر اساسی در نوع نگاه در مورد ایران رخ نداده و گره زدن همه مشکلات کشور به سیاست های آمریکایی، چاره کار نیست. در این میان توجه به ظرفیت های داخلی کشور و دوری از نگاههای کوتاه مدت به تحولات، از سودهای آنی فروش دلار و سکه گرفته تا نبردهای انتخاباتی داخلی، شاید مهمترین نسخه برای قرارگرفتن مسیر اداره کشور بر ریل پیشرفت و کاهش مشکلات است.

اگر به این نکته مهم توجه کنیم، دیگر نه به‌ راحتی و مانند عوام مردم به این حکومت و آن حکومت، نگاه صفر و صدی خواهیم داشت و زبان به فحاشی و ناسزاگویی خواهیم گشود و نه به‌ راحتی و سادگی از شعارهای تبلیغاتی نامزدهای انتخاباتی متأثر خواهیم شد و به هیجان خواهیم آمد و آنگاه یک نکته را به‌ روشنی درک می‌کنیم: مشکلات و گرفتاری‌های امروز ما تنها از افراد و اشخاص ناشی نشده که افراد و اشخاص دیگری بیایند و معجزه گونه نجاتمان بخشند.