انتخابات رقابتی، شربتی تلخ؛ اما مفید برای اصولگرایان!

✍️مرتضی صارمی

سعدی شاعر شیرین سخن شیراز که بسیاری از اشعارش مضامین اجتماعی و سیاسی دارد در مورد حال کنونی اصولگرایان تشبیه خوبی دارد “چنین گفت مرد داروفروش / شفا بایدت داروی تلخ نوش

بدون تعارف باید گفت کشور امروز گرفتار شیدایی و تنفر شده است و دو نهاد انتخاباتی وزارت کشور و شورای نگهبان باید وفق قانون انتخابات عمل کنند تا کشور از این دام خطرناک رهایی پیدا کند.

برای برگزاری انتخابات آینده دو دیدگاه مسلط وجود دارد: اول، برخی باز کردن فضای انتخابات را مساوی با از بین رفتن ارزشهای انقلاب و جنگ می پندارند ولذا با اعمال نظارت استصوابی روز به روز این فضا را تنگ تر کرده که سرانجام آن در سال گذشته به آرزوی لیاخوف روسی منتهی شد. دوم، در مقابل عده ای دیگر با توجه به رشد اجتماعی و بلوغ فکری مردم انتخابات رقابتی را در مسیر اجرای قانون و اصلاح امور می دانند. و لذا بر این عقیده اند اگر شورای نگهبان راه را باز کند تا افراد شناسنامه دار و دارای هویت سیاسی روشن به مراکز تصمیم گیری راه پیدا می کنند و دیگر نیازی به لیاخوف روسی یا کاندیدای اجاره ای نیست و مردم همان طور که جنگ را اداره کردند در اداره کشور نیز بهتر عمل می کنند.

اینکه گفته می شود نظارت استصوابی قانون است و مسیر حذف آن نیز در مجلس قابل بررسی و تصمیم گیری است حرف درستی است ولی رفتار شورای نگهبان متناقض و پارادوکس است و اجازه چنین رویکردی در عمل دیده نمی شود و اصولگرایان بر اساس خط مشی خودشان عمل می کنند و از همه ظرفیتهای در اختیار برای حفظ قدرت بهره مند می شوند. در حالیکه قدرت قواعدی دارد ملک شخصی کسی نیست که به هر دستاویزی آن را حفظ کند. قدرت از آن مردم است و این امانت را با رعایت اصول و قواعد به فرد یا افرادی می سپارد.

با این وصف باید گفت، وضع موجود کشور اگر مطلوب باشد در اختیار اصولگرایان است که نوش جانشان! و اگر ناصواب باشد آنهم نتیجه عملکرد اصولگرایان است شاهد این ادعا در نحوه انصتابات تبلور پیدا می کند. نقش حراستها در تمام دستگاهها و فیلتر این نهادها بر همگان روشن است هر پرنده ای بدون اجازه آنها پرواز کند با سر فرود می آید و لذا برای پرهیز از این آشفتگی و ایجاد نظم سیاسی چاره ای جز “انتخابات رقابتی” نیست. تشبیه انتخابات رقابتی برای اصولگرایان مانند شربت تلخی است که برای سلامتی آنها مفید است و در سایه آرامشی که از این رهگذر پدید می آید کشور روی ریل توسعه و پیشرفت قرار می گیرد.