اینترنت شاد و دکان صدا و سیما… / یادداشت

✍️ حبیب رمضانخانی

دیروز وزیر ارتباطات، آقای آذری جهرمی در توییتی اعلام کرد؛ در صورتی که فردا مصوبه کمیسیون تلفیق در مجلس تصویب شود، تعرفه بسته های اینترنت اپراتورها رشد چشمگیری خواهد داشت که عواید آن خرج نظارت صداوسیما بر اینتزنت خواهد شد. امروز آن مصوبه کمیسیون مربوطه به تصویب رسید و آقای وزیر در یک استوری و نمایش بندهای مصوبه اعلام کرد؛ بر این اساس، نه تنها توسعه اینترنت روستایی متوقف، بلکه با گران شدن اینترنت، درآمد صرف صداوسیما خواهد شد.

با گسترش همه گیری کرونا که با تعطیلی کسب و کارها خسارات هنگفتی به همراه داشته، در رتبه بندی کشورها از نظر عملکرد مطلوب در مواجهه با آن ، ایران در آخر لیست مربوطه از نظر حمایت از مردم و مدیریت آن قرار گرفت. در این شرایط که انتظار حمایت و همراهی حاکمیت با مردم بود، ظاهراً قرار است مصوبه افزایش قیمت اینترنت تیر خلاصی باشد بر تن نحیف ملتی که در این شرایط بایستی واجب‌تر از معاش خانواده، تامین کننده قسمتی دیگر از زیاده خواهی های صدا و سیمای ملی! باشند. مردمی که به خاطر تعطیلی آموزش حضوری، با وجود تحمل هزینه های زیاد جانبی، حالا باید با اینترنت «شاد» فرزندان خود برای صدا و سیما درآمد زایی کنند!

بعد از افزایش چشمگیر بودجه صداو سیما و در یک فقره برداشت ۱۵۰میلیون یورو از ذخایر ارزی صندوق توسعه ملی، منبع درآمد جدید از اینترنت و جیب مردم، اشتهای این سازمان عریض و طویل را سیری ناپذیر می نماید. سازمانی که با پرداخت های جنجالی به چند هنرمند و مجری در مدار خود و تهیه سریال های بی کیفیت و مسابقه های کپی شده، چه خروجی داشته و چقدر مخاطب دارد، آمارها و اقبال مردم از رسانه های رقیب گویای امر است.

اینکه با درآمد و مالیات مردم، سازمانی با این هزینه تبدیل به پایگاه تبلیغاتی و فعالیت اقلیتی خاص شود، با کدام تصمیم و رضایت مردم همخوانی دارد؟ اینکه رسما هر گفتگو و مصاحبه ای را که بر مدار منافع شما نیست قطع و حذف کنی و تریبون در اختیار منافع حزبی و گروهی قرار دهید، با کدام مفهوم «ملی» نهاده بر این سازمان مطابقت دارد؟

اینکه صدا و سیما با بیش از ۴۰هزار نفر نیرو و بیش از صد شبکه رادیویی و تلویزیونی، بعد از سال ها نه تنها جذابیتی و همراهی در مردم ایجاد نکرده، بلکه ناتوان در اقناع افکار عمومی در مواجهه با چند شبکه آنور آبی مانده، خود نشان دهنده کارنامه درخشان این سازمان است!

با این وجود، اصرار بر ادامه مسیر شکست خورده در دادن اختیارات بیشتر به صدا و سیما، از جمله اختیار مدیریت صوت و تصویر در اینترنت و فضای مجازی و تامین بودجه آن از جیب مردم، نشان دهنده اوج خودخواهی و وقاحت اقلیتی هست که منافع حزبی و گروهی خود را بر معیشت مردم بنا کرده و نظر و رضایت مردم کوچکترین محلی از توجه ندارد. پس بهتر است پسوند «ملی» آن را به صدا و سیمای «پایداری» تغییر داده و خلقی را از این عوامفریبی و بلاتکلیفی خارج کنند.