بازنشر یک گفت‌وگوی قدیمی؛ احمد شاملو: نیامده‌ام که از انقلاب سهمی برای خود دست و پا کنم

پایگاه خبری / تحلیلی نگاماحمدشاملو پس از بازگشت به کشور با روزنامه آیندگان اسفند ۱۳۵۷ گفت: “نیامده ام که از انقلاب سهمی برای خود دست و پا کنم.”

به گزارش دیده بان ایران، بنیان‌گذار شعر سپید اضافه کرد: مذهبی که جامعه را بی طبقات می خواهد بهتر است ناظر و مسئول اجرای این دستورالعمل باشد نه مجری آن. روشنفکر اگر نتواند فراسوی واقعیت را ببیند اصلا روشنفکر نیست.

گفتنی است زنده یاد احمد شاملو (۲۱ آذر ۱۳۰۴ – ۲ مرداد ۱۳۷۹) در عمر ۷۵سالهٔ خود وقایع مهمی را در تاریخ ایران دید: از آغاز سلسلهٔ پهلوی گرفته تا انقلاب ۱۳۵۷ش و وقوع جنگ هشت‌سالهٔ ایران و عراق.

شاملو را می‌توان در زمینهٔ روزنامه‌نگاری فعال‌ترین شاعر معاصر دانست؛ روزنامه‌نگاری مستمر شاملو چنان حجمی از زندگی آفرینشی او را در بر گرفته است که سزاست پس از شاعری مهم‌ترین مشغلۀ ذهنی او به‌شمار آید.

فعالیت‌های روزنامه‌نگاری شاملو بر فضای فرهنگی جامعه و رونق جریان‌های ادبی بسیار اثر گذاشته است. بخش اصلیِ این فعالیت‌ها را شاملو در نیمهٔ اول زندگی انجام داده است. مثلاً مقاله‌نویسی را از نوجوانی آغاز کرد و در ۲۱سالگی (۱۳۲۵ش) سردبیر هفته‌نامهٔ ادیب شد. این آغازِ راهی بود که سه دهه بی‌وقفه ادامه یافت.

شغل نظامیِ پدرش، دوران کودکی بی‌ثباتی را برای شاملو رقم زد. ابتدای جوانی، به‌علت شرکت در فعالیت‌های سیاسی دستگیر و راهی زندان متفقین شد. به‌ این سبب، تحصیلاتش را در کلاس چهارم دبیرستان رها کرد و دیگر هرگز ادامهٔ تحصیل نداد.

شاملو در شمار روشن‌فکران مخالف انقلاب ۱۳۵۷ بود. این مخالفت به‌وضوح در مصاحبه‌ با روزنامه آیندگان روشن است. این مصاحبه را روزنامهٔ آیندگان با شاملو در ۲۹ اسفند ۱۳۵۷ درست پس از بازگشتش به ایران انجام داد.

آیدا سرکیسیان، همسر سوم احمد شاملو، از افراد بسیار تأثیرگذار در زندگی اوست. این تأثیرگذاری تا پایان عمر ادامه یافت. ردپای عشق و علاقه‌ٔ وافر شاملو به آیدا در بسیاری از نوشته‌ها و اشعار شاملو هویداست.