با «مصوبه شورای نگهبان» چرا دعوت؟ چرا شرکت؟ (فقط «منتخبان نظام» حق ثبت نام دارند!) / یادداشت

✍️ احمد حیدری

چند ماه است که کانون‌هایی فریاد می‌زنند رئیس جمهور باید مجری خواست نظام و در حقیقت معاون اجرایی نظام در کنار معاون قضایی و معاون تقنینی باشد. نماینده رهبری در یکی از نهادهای انقلابی می‌گوید: «در نظام ولایی رئیس‌جمهور، رئیس مجلس، رئیس قوه قضائیه و دیگر مقامات حق سیاست‌گذاری و نظریه‌پردازی ندارند و مجری فرامین ولی فقیه هستند»(عصر ایران، کدخبر ۷۰۴۰۱۷). امام جمعه‌ای هم می‌گوید: «ما رئیس جمهوری که خودش ایدئولوژی داشته باشد، نمی‌خواهیم؛ ما کارگزار[مجری] می‌خواهیم که تحت فرمان امام خامنه‎ای [و مجری فرامین ایشان] باشد».

این گونه سخنان را در این مدت به عبارات گوناگون از مقامات مختلف کشور و از جمله در جریان افشای فایل آقای ظریف شنیدیم. در همین راستا اخیراً با مصوبه اعلامی شورای نگهبان به وزارت کشور مواجه شده‌ایم که شرایط حداقلی برای ثبت نام «کاندیداتوری ریاست جمهوری» را اعلام کرده تا از بین معدود افرادی که می‌توانند ثبت نام کنند، شورای نگهبان افراد مطابق با سلیقه‎اش را برگزیده و به مردم برای انتخاب معرّفی کند! مطابق مصوبه اعلامی، فقط افراد زیر می‌توانند برای کاندیداتوری ریاست جمهوری ثبت نام کنند: «وزرا، استانداران، شهرداران شهرهای بالای ۲ میلیون نفر، فرماندهان نظامی با جایگاه سرلشگری و بالاتر»؛

۱.مصادیق عنوان‌های فوق، همگی کسانی هستند که بارها از دالان‌های هزار پیچ گزینش‌های سخت امنیتی- اطلاعاتی و … گذشته‌ و به قول معروف «پاستوریزه پاستوریزه» هستند.

  1. درجه «سرتیپ تمامی» به بالا در ارتش، سپاه و نیروی انتظامی نه اکتسابی و بر اساس ضوابط قانونی، بلکه صرفا اعطایی است یعنی فرد باید از هر جهت مورد خواست و رضایت نظام و رهبری باشد تا این درجه از جانب فرماندهی کل قوا به او اعطا شود.
  2. این محدودیت، برای کاندیداهای مردمی که یا تا به حال به خاطر کار و شغلشان نیاز به تأیید گزینش‌ها نداشته‌اند یا از جانب آنها به خاطر همراه نبودن در فکر و عمل با حاکمیت، رد شده‌اند، راهی برای کاندیداتوری باقی نمی‌ماند. اساتید دانشگاه‌ها، رؤسای دانشگاه‌ها، رؤسای شرکت‎های بزرگ اقتصادی، علمی، رؤسای مؤسسات فرهنگی، دبیران کل احزاب، دانشمندان علوم مختلف، عالمان حوزوی که در پست‌های زیر اشتغال نداشته‌اند و … همگی حتی از امکان ثبت نام هم محرومند چه رسد به حق انتخاب شدن. در چنین انتخاباتی؛
  3. نه مردم که در حقیقت نظام معاون و مجری سیاست‌ها و منویاتش را معلوم می‌کند!
  4. «رئیس جمهور» یعنی کسی که جمهور مردم او را برای ریاست بر خود و اداره امور اجرایی کشور بر‌می‌گزینند ولی مطابق این مصوبه، «رئیس جمهور» یعنی کسی که از طرف نظام برای اداره امور اجرایی کشور برگزیده می‌شود و در حقیقت می‌خواهد معاون اجرایی رهبری باشد نه نماینده و منتخب مردم و بازگو کننده آمالشان و تلاشگر در راستای اعمال آمال مردم.
  5. با این وجود نمی‎دانیم کسانی که فریاد از «مردم‌سالاری و انتخابات مهندسی نشده» می‌زنند، به چه منطقی مردم را برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری دعوت می‎کنند؟ چه اصراری است انتخابات شکلی برای توجیه «انتصابات» برگزار شود؟
  6. مردمی که حق ندارند رئیس جمهورشان را آزادانه انتخاب کنند، بلکه مجبورند از بین برگزیدگان نظام، فردی را آن هم صرفا برای اجرا، انتخاب کنند به چه امیدی در انتخابات شرکت کنند؟ چرا باید در انتخابات شرکت کنند؟ با توجه به این طلیعه‌ای که تا به حال مورد تأیید مقامات عالی نظام قرار گرفته، قطعا با انتخاباتی به شدت سرد و با حضور حداقل واجدان شرایط روبرو خواهیم شد که عواقب بسیار ناگواری برای کشور خواهد داشت. خدایا تو شاهد باش ما وظیفه هشدار دهی خود را انجام دادیم.