بود و نبودهای دوپیام از حصر


  • احمدرضا احمدپور/ منبع: سحام نیوز


آنچه در پیش رو می‌خوانید نه تحلیل است، نه داوری، نه جانبداری و نه کنایه و گمانه‌زنی، بلکه، تنها برجسته‌کردن بودونبودهای دو پیام مهدی کروبی و میرحسین موسوی از حصر دربارۀ رخدادهای آبان خونین ۹۸ در مقایسه با بیانیه‌ها و موضعگیری‌های گذشتۀ آنان است که مانند رمزگان‌هایی برای درک و برداشت بهتر مخاطبان فعال دوپیام، می‌تواند کارگشا و نقش به‌سزایی داشته باشد.

  • یکم. پیام مهدی کروبی از حصر دربارۀ آبان‌ خونین

الف. آنچه در پیام مهدی کروبی بود: ۱. «اعتراضات فراگیر مردمی‌خواندنِ» خروش اجتماعی در برابر نگاه حکومت که آن را اغتشاشات خوانده است؛ ۲. جداسازی مردم از حاکم مقصر با گزارۀ «اوج فشار اقتصادی و سیاسی و اجتماعی بر مردم [ازسوی حاکم]»؛ ۴. مقایسۀ رخدادهای آبان خونین با همانند خود در پس از انقلاب با گزارۀ «سرکوب آبان‌ ۹۸ همچون سرکوب‌ سال‌های ۸۸ و ۹۶»؛ ۵. توجه اصلی به ملت از راه تسلیت و همدری بی‌قیدوشرط و بدون تفکیک با مردم و خانواده‌های عزیز از دست‌داده؛ ۶. امید به اصلاح و نگاه مثبت به ارکانی از نظام در توجه به مردم با «درخواست از مقامات عالی قضایی و دولتی» البته به‌خاطر رهایی زندانیان و همدردی و دیدار با خانواده‌های آسیب‌دیده و کشته‌داده و عذرخواهی از آنان و جبران زیان‌های آنان؛ ۷. به‌کارگیری اصطلاح «طبقۀ محروم»؛ ۸. انتقاد به مدیریت کلان نظام با به‌کاربردن گزارۀ «ادارۀ حکومت به‌شیوۀ قجری»؛ ۹. اعتراض بر ناکارآمدشدن نهادهای قانونی؛ ۱۰. تاکید و انتقاد بر وجود دخالت‌جویانۀ «دولت پنهان»؛ ۱۱. تاکید بر روش اصلاح‌طلبی و چاره‌ساز به‌شیوۀ مدیریتی و نمایندگی در «مجلس ششم»؛ ۱۲. توجه و تاکید بر «اقناع افکار عمومی» در تصمیگیری‌های حکومتی؛ ۱۳. ماشین سرکوب‌خواندن و «زبان تهدیدحکومتی‌خواندنِ» برخورد و موضع‌گیری‌های حکومت در رویارویی با رخداد آبان؛ ۱۴. به‌کارگیری اصطلاحات نقادانه و تندوتیزی چون «سرلشکر یک‌شبه» و نهاد نظامی سرکوب[گر]؛ ۱۵. یادآوری آزادگی با به‌کاربردن گزارۀ «انسان آزاده»؛ ۱۶. ارائه راهکار با پیشنهاد «تشکیل کمیتۀ حقیقت‌یاب» [مستقل و واقعی]؛ ۱۷. تصریح بر اینکه ریشۀ اعتراضات در فساد، تحقیر، تبعیض و نابرابری در حاکم است نه در آن‌سوی آب، [رسانه‌ها و شخصیت‌های حکومتی و نظامی و امنیتی ریشۀ اعتراضات را در بیرون از مرزها معرفی کرده‌اند]؛ ۱۸. تاکید بر «توجه به معیشت مردم و زاغه‌نشینان و جمهوری» با یادآوری مثال آن در کلام بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران؛ ۱۹. یادآوری ازبین‌رفتنِ نسبی اعتماد مردم به حکومت با به‌کاربردن گزارۀ «ته‌ماندۀ اعتماد مردم»؛ ۲۰. تاکید بر حق‌بودن اعتراض با استناد به «نص قانون اساسی»؛ ۲۱. تصریح بر اینکه اگر او آزاد بود حتما با افراد و خانواده‌های آسیب‌دیده دیدار و دلجویی و همدردی می‌کرد.

ب. آنچه در پیام مهدی کروبی نبود: ۱. ناامیدی از اصلاح‌پذیری ماهیت نظام؛ ۲. مقایسه رویدادهای آبان ۹۸ با همانند خود در نظام شاهنشاهی؛ ۳. انتخابات*.

*یادآوری۱: کروبی در پیام خود خطاب به ملت از انتخابات سخنی به‌میان نیاورد که شاید به‌خاطر ماهیت پیام بود؛ اما در پیامی جداگانه به یاران خود در حزب اعتماد ملی، ضمن سفارش به حفظ فرهنگ تحزب و فعالیت و استقلال حزبی، به‌پرهیز از غفلت در «کنش انتخاباتی و سفارش به رعایت اخلاقی و ملاحظه حرمت و حریم دیگران در رقابت‌های انتخاباتی و نیز پرهیز از ویرانی آخرت برای دنیای دیگران» سفارش، و یاران حزبی خود را به «راستی و درستی» دعوت کرد.

✍️ دیدگاه شما 🙏