جامعه بت ساز، ملت بت پرست

✍️فرهاد قنبری


محمدعلی جمالزاده در کتاب آسمان و ریسمان می نویسد: “ایرانی بت ساز و بت پرست خلق شده است و چشمش کور تا بوده چنین بوده و تا هست چنین خواهد بود..!”

حق با جمالزاده است. در جامعه ما تفاوتی نمی کند که طرفدار و پیرو چه طیف فکری و گرایشات اعتقادی هستیم. ما ایرانیان اصولا انسانهای بت سازی هستیم و هر کدام بر اساس علایق و سلایق خود بت های خودمان را پرورش می دهیم

به آوردگاه سیاسی بنگریم:

عده ای قالیباف و جلیلی را یگانه بت و قهرمان بزرگ مبارزا و استکبار می دانند و با ساختن ماکت و مجسمه به آنها دخیل می بندند.

عده ای دیگر احمدی نژاد را یگانه منجی توده های تحت ستم می دانند و بی چون و چرا رفتار و گفتار و کردار او را تشویق نموده و مورد تایید و پرستش قرار می دهند.

عده ای دیگر مرحوم اکبر هاشمی رفسنجانی را یگانه سردار سازندگی و قهرمان توسعه و مغز بزرگ سیاست و اقتصاد که به اندازه کافی قدر دانسته نشد می دانند و او را به مانند بت مورد پرستش قرار می دهند.

عده دیگری جواد ظریف را یگانه قهرمان دیپلماسی [بی هیچ دستاوردی!!] و بالاتر از مترنیخ و بیسمارک و کلمانسو و چرچیل و.. در تاریخ دیپلماسی جهان دانسته و او را با اساطیر ایران مقایسه می کنند.

عده دیگر دخیل خود را به شاهزاده ملق زن پهلوی بسته اند و در چشمان او قهرمانی سوار بر اسب سفید با شنلی فولادی که به زودی به سمت تهران پرواز کرده و رفاه و خوشبختی را به توده های تحت ستم برمی گرداند، می نگرند و او را مورد پرستش قرار می دهند.

عده ای حتی هنوز چشم به راه مریم و مسعود رجوی هستند و آنها را در جایگاه خدایان کوه المپ می بینند.

عده ای بت هایشان را در گذشته نه چندان دور و در چریک های فدایی و مجاهده و سران سابق حزب توده و امثالهم می جویند. برای آنها احسان طبری و بیژن جزنی و حمید اشرف و پرویز پویان و.. در جایگاه بتی منزه و غیرقابل نقد جلوه گر می شود.

عده ای هم بت های کوچکتری دارند اما به همانها هم تعصب و ارادت شدیدی دارند و با کوچکترین نگاه چپی از کوره در می روند. فداییان رائفی پور و حسن عباسی و…

جامعه بت ساز جامعه صغیری است که هنوز در طفولیت گیر کرده و “بت” را در جایگاه پدر و ولی خود می نشاند.

خاصیت اصلی بت جایگاه خدایگانی و احاطه شده توسط هاله ای از تقدس و عصمت است.

جامعه بت ساز، ملت بت پرست هم تولید می کند. به گونه ای که هر کس بت خود را می پرستد و کوچکترین نقدی را با شدیدترین اهانتها پاسخ می دهد.

جامعه بت ساز و بت پرست جامعه خشنی است که در آن هیچکس “دیگری” را نه تنها به رسمیت نمی شناسد بلکه خواهان نابودی و از میان بردن او نیز می باشد.