جامعه در رنج است! / یادداشت

✍️هادی سروش

شرائطی به گونه ای است که دیگر نمیتوان گفت فلان شخص و یا فلان صنف و گروه در رنج است، نه همه در رنج هستند مگر عده ای اصحاب قدرت و ثروت که ظاهرا خیلی راحتند و راحتی را میتوان از سخنان و مواضع و درگیری های باندی شان مشاهده نمود!

این روزهای اخیر در خبرها آمد؛

“ماهانه پانصد پرستار به خارج از کشور مهاجرت میکنند!” واقعا چه شده که بعد از مهاجرت بخشی از پزشکان و استادان که سرمایه های ملی و غیر قابل جبران یک کشور به حساب میآیند، نوبت به فرشتگان جامه سفید جامعه یعنی پرستاران رسیده؟!
آیا اپیدمی بیماری کرونا آنان را کلافه کرده؟ آیا از حق و حقوق قطعی شان محروم هستند؟ آیا در فشار زندگی هستند؟ و آیا…، خلاصه علت این مهاجرت ها هر چه باشد، در یک نقطه متمرکز است و آن این است که جامعه در “رنج” است!

آیا این سنخ “رنج” هایِ مردمان ما در صنوف مختلف، اهمیت ندارد؟! اگر حکومت مان حکومت اسلامی است و نگاه مان به الگوی حکومت علوی باشد، بعید میدانم مسئولین نظام از بالا تا پایین، بعد از شنیدن این خبر و از این دست اخبار، خواب راحت داشته باشند!

امام علی(ع) چهارده قرن قبل، خیلی پایین تر از “فرار مغزها” را مطرح نمود و آن “مهاجرت” است! آنجا که به‌ حاکم بخش مرکزی ایران که به فارس شناخته میشد، نوشت: «با عدل‌ و انصاف رفتار کن، و از تندروى و ستم بپرهیز؛ زیرا تندروى منجر به ‌”مهاجرت” شده، و ستمکارى باعث قیام مسلحانه مى ‌گردد! اِسْتَعْمِلِ الْعَدْلَ وَ احْذَرِ الْعَسْفَ وَ الْحَیْفَ؛ فَإِنَّ الْعَسْفَ یَعُودُ بِالْجَلَاءِ وَ الْحَیْفَ یَدْعُو إِلَى السَّیْفِ.»(نهج ، حکمت ۴۷۶).

براساس این نامه امام علی (ع) جلاء وطن و مهاجرت براساس یکی از سه عاملِ بی انصافی و عدالت کُشی ، و یا تندروی، و یا ستم در جامعه معرفی فرمود.

یادمان نمی رود که “تحریم” مورد تمسخرِ رییس دولت گذشته قرار گرفت و به “کاغذپاره” تعریف شد! و دیگرانی فاقد عقل و یا متملق و یا کاسب، آمدند و “تحریم” را ستودند تا جایی که آن را نعمت دانستند! و برعلیه “هاشمی”؛ آن شخصیت نام آشنای انقلاب که گفت: “تحریم پدر مردم را در آورده” ، آنچه که خودشان خواستند، بر او روا داشتند! و آنچه را هم که خودشان نخواستند عوامل شان از خجالت در آمدند و آن شخصیت مدیر و دلسوز را تخریب کردند!

و متاسفانه امروز هم، علاقمندند تا قدمی برای رفع تحریم برداشته نشود!بگذریم !!

امروز مهمترین نمونه از مشکلات جامعه “کرونا” است که به سلامت مردم بازگشت دارد. پیشگیری و درمان، و مهمتر؛ “واکسن”، در اولویت اول قرار دارد و اهمیت این موضوع نسبت به هر گرانی و یا کمبودی، غیرقابل انکار است. چرا باید اپیدمی را تمام شده معرفی شود! و یا درمورد واکسن چه داخلی و چه خارجی مورد اظهار نظرهای عجیب و غیر کارشناسی قرار گیرد؟!

و دست آخر؛ مردمِ مظلوم را عامل بدبختی کشور در اپیدمیِ کرونا معرفی شوند!!

به امید روزی هستیم که دست اندرکاران با ارائه اطلاعات درست وواقع بینانه به مسئولین نظام ، آنان را در اتخاذ تصمیم بجا مدد رسانند و در نتیجه مرهمی بر رنج جامعه گذاشته شود.

در پایان در حسرت آن پیامبر رحمت و عقلانیت رسول خاتم (ص) هستیم که آنچنان دلسوز مردم بود که برای سلامت و سعادت امتش جان میداد (ر.ک ؛ شعراء /۳) و در آخرین سخنرانی رسمی اش در مسجد مدنیه در خطاب به همه مسئولینِ جوامع اسلامی که در آینده زمان می آیند ، فرمود : “مبادا مردم را گرفتار فقر کنید، و مبادا آنان را با درگیر کردن به ذلت کشانید.”