جواب به یک اشکال سطحی و ناآگاهانه به قرآن (عده دختر بچه‌ها!)

✍️ احمد حیدری

در فضای مجازی کلیپی دیدم از لایو یک آقا که در صدد اشکال به اسلام و قرآن بود. او آیه ۴ سوره طلاق را گواه بر این گرفته که اسلام ازدواج همراه با آمیزش با دختر بچه‌ها را جایز دانسته و لذا برای دختر بچه‌ای که هنوز بالغ نشده ولی ازدواج کرده(اللائی لم یحضن)؛ حکم عده قرار داده است.

اما واقعیت مسأله:

در آیه اول سوره طلاق، خطاب این است: «إِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ …» (هرگاه زنان را طلاق دهید آنان را با عده طلاق دهید و آنان هم عده را به دقت شماره کنند)؛ موضوع حکم، «نساء» است یعنی زنان بالغ نه «زوجات» که اعم از زنان بالغ و عقد شده‌های نابالغ است. دختر بچه‌ای که به هر دلیل در سن کودکی به اجازه ولیّش به عقد مردی درآمده، حکم زوجه آن مرد را دارد لذا بین آنها حکم ارث جاری می‌شود ولی تا بالغ نشده، به او زن گفته نمی‌شود و فرد «نساء» نیست لذا هم آمیزش با او تا به سن بلوغ نرسیده، حرام است و ممنوع و هم در صورت طلاق، عده ندارد.

زنان بالغی هم که با آنها آمیزش نشده(زوجه غیر مدخوله)، اگر طلاق داده شوند، آنها هم عده ندارند.

زنان بالغی هم به سن یائسگی مطلق رسیده و به یقین عادت و حامله نمی‎‌شوند، در صورت طلاق عده ندارند.

فقط زنان بالغی که با آنها آمیزش شده و عادت می‌شوند یا در سن عادت شدن هستند، باید عده نگه دارند ولی عده چگونه محاسبه شود؟

زن باید در پاکی‌ای که در آن با شوهرش آمیزش نداشته، طلاق داده شود و اصل بر این است که عده هم با عادت ماهانه محاسبه شود یعنی بعد از عادت شدن سوم بعد از طلاق، طلاق کامل و جدایی قطعی شده و زن می‌تواند ازدواج مجدد کند.

غالب زنان عادت می‌شوند و عادت منظم دارند و می‌‌توانند عده را بر حسب عادت محاسبه کنند ولی بعضی زنان یا به یائسگی کامل و قطعی نرسیده‌اند یا به دلیل بیماری و علل دیگر از جمله حاملگی با این که بالغ هستند، عادت نمی‌شوند. این زنان عده‌شان را نمی‌توانند بر اساس عادت شدن محاسبه کنند و باید برای محاسبه عده آنان، راه دیگری قرار داده شود که به شرح زیر است:

  1. زنانی که به مرز یائسگی رسیده ولی یائسگی آنان هنوز قطعی نیست و عادتشان مختل شده و حساب و کتاب ندارد(اللَّائِی یَئِسْنَ مِنَ الْمَحِیضِ مِنْ نِسَائِکُمْ إِنِ ارْتَبْتُمْ)، به ناچار باید با زمان عده نگه دارند و عده آنان سه ماه است.
  2. زنانی که در سن عادت شدن هستند ولی به دلیل مریضی یا علل ناشناخته عادت نمی‌شوند(اللَّائِی لَمْ یَحِضْنَ) هم باید مثل گروه اول سه ماه عده نگه دارند.
  3. زنانی که حامله‌اند و به این جهت عادت نمی‌شوند(أُولَاتُ الْأَحْمَالِ أَجَلُهُنَّ أَنْ یَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ)، اگر زود وضع حمل کردند باید همان سه ماه را عده نگه دارند ولی اگر بیشتر شد باید تا وضع حمل عده بگیرند. بنا بر این (اللائی لم یحضن) یعنی «زنانی» که عادت نمی‌شوند نه «دختر بچه‌ها». این آیه اصلا ناظر به کودکان نیست و مستشکل چون آگاهی کامل نداشته، با مراجعه سطحی به ترجمه‌ها برداشت کرده که ناظر به دختربچه‌های غیر بالغ است و شادمانه که در قرآن اشکالی لاینحل یافته، با آب و تاب آن را نقل می کند.