حاکمیت مطلقه و جان مردم

✍️ حسین فرزین

با نزدیک شدن زمان خروج ترامپ از کاخ سفید و تشکیل دولت بایدن، رهبر جمهوری اسلامی یک سخنرانی مستقیم و البته بدون مستمع کرد. او در این سخنرانی به چند نکته واقعی اشاره کرد و مطابق معمول چند گریز دست و پا گیر برای دولت زد. وی برای نخستین بار رسما گفت که جمهوری اسلامی وظیفه دارد دوستان خود در منطقه را تقویت کند. واقعیت اینست که اگر این تقویت رسمی، علنی و از مسیر قانونی باشد، تبعاتی در حد اتهام پولشوئی و تروریسم و … فساد سیاسی و اقتصادی را نمی تواند بدنبال آورد و یا اگر هم بیاورد قابل پیگیری قضائی است. همه کشورهای جهان از دوستان خود حمایت می کنند اما نه به سبک شتر سواری دولا، دولا.

آقای خامنه ای در بخش دیگری از صحبت های خود گفت که امریکا پیش از بازگشت به برجام باید تحریم ها را لغو کند. این حرف بر خلاف برداشت ها و تبلیغات رسانه های فارسی زبان خارج از کشور، حرف خلافی نیست. امریکا از برجام خارج شده و تحریم ها را علیه ایران وضع کرده و طبیعی است که برای بازگشت به برجام باید مسیر رفته را بازگردد. نام این برخلاف تبلیغاتی رسانه های غربی شروع کردند “پیش شرط” نیست. وی از ضرورت قدرت اقتصادی برای مقابله با تحریم های کنونی و یا تحریم های احتمالی آینده سخن گفت. اما نگفت که این قدرت اقتصادی چگونه ممکن می شود، در حالیکه مملکت زیر نگین سرمایه داری غارتگر تجاری و انواع مافیاهای تجاری است و کسی تاکنون نیم جمله ای از دهان ایشان درباره این سرمایه داری و مافیاهای حاکم نشنیده است.

رهبر جمهوری اسلامی در بخش دیگری از سخنرانی خود به مسئله خرید واکسن کرونا از خارج اشاره کرد و خرید واکسن از دو کشور را ممنوع اعلام کرد: انگلستان و امریکا. ایشان کارشناس ویروس و واکسن نیست و معمولا همین نوع دخالت ها در تمام امور تخصصی از جانب وی باعث بی اعتباری سخنانی از جانب وی می شود که باری از واقعیت را به همراه دارد. مگر چنین منعی با ذکر گزارش کارشناسان باشد. ما به مسائل اساسی و نه حرف های تبلیغاتی و شعاری ایشان اشاره کردیم. والا باید از ارزیابی فرصت طلبانه ای که در مقایسه کودتای انتخاباتی ۸۸ با حمله اخیر طرفداران ترامپ به کنگره امریکا کردند و یا تجلیل آب نکشیده ای که از مصباح یزدی و قرار دادن او در کنار فخری زاده و نکات دیگری هم یاد می کردیم که حاصل آنها همان نتیجه ایست که در بالا اشاره کردیم. یعنی حرف های نادرست و تبلیغاتی و شخصی، حرف های درست و منطقی را پوچ و بی اثر می کند.