خاطره ای ماندگار از مرحوم اصغر قندچی پدر صنعت کامیون سازی

پایگاه خبری / تحلیلی نگام _اصغر قندچی (زاده ۱۳۰۷، تهرا– درگذشته ۷ مرداد ۱۳۹۸) کارآفرین ایرانی و پدر صنعت کامیون سازی و مؤسس اولین و بزرگترین کارخانه تریلر و کامیون ساخت ایران بدون مونتاژ خارجی به نام ایران کاوه (سایپا دیزل) است.او از بنیانگذاران صنعت تولید خودروهای تجاری در ایران محسوب می‌شود.

به گزارش نشریه کارخانه دار ، در دوران پس از جنگ، در شرایطی که تمام اختیاراتش را در شرکت خود (ایران کاوه سابق و سایپا دیزل پس از انقلاب) از دست داده بود، سعی کرد با تأسیس شرکت دیگری به نام کاوه کار، به خدمات خود برای پشتیبانی فنی و تعمیر و نگهداری از ناوگان کامیون‌های ماک موجود در کشور ادامه دهد.

اصغر قندچی پس از ۹۱ سال زندگی و تلاش برای اعتلای صنعت کشور، در تاریخ ۷ مرداد ۱۳۹۸ چشم از جهان فروبست.

ذکر خاطره ای از وی در این روزها خالی از لطف نیست :

شرکت «ایران کاوه» در سال ۵۴ به چینی ها کامیون نمی فروخت و راننده کره ای هم با امتحان استخدام می شد!

در سال۵۴ تعدادی از تجار چین آمده بودند به دفتر ما در همین خیابان قزوینِ تهران و می‌خواستند کامیون بخرند.

چین در آن زمان با آمریکا روابط خوبی نداشت. آمریکایی‌ها هم خواسته بودند که اگر بشود ما به چینی‌ها کامیون بدهیم که از طریق کامیون «ماک» ساخت ایران، پای آن‌ها نیز به نوعی در چین باز شود.

خلاصه چینی‌ها آمدند و گفتند کامیون ماک کاوه می خواهیم اما پول نداریم، به‌جای آن مواد غذایی و کالا می‌دهیم. یک کتاب هم آورده بودند از مشخصات کالاهایی که برای عرضه داشتند. فانوس و بیل و دسته بیل و چینی‌آلات… بهترین کالایی که برای عرضه داشتند، همان چینی‌آلات بود

یکی از مهندسان شرکت ایران کاوه گفت «تا زمانی که نوری‌تاکه ژاپن هست، کی از این آشغال‌های چینی می‌خره؟! ضمنا ما تا یک سال دیگر پیش فروش داریم و نمی توانیم به شما کامیون بفروشیم» !

بعد چینی‌ها گفتند « می‌توانید به آقای خیامی مدیر ایران ناسیونال بسپرید تا لااقل به ما اتوبوس بدهند»؟ به آقای خیامی زنگ زدم، ایشان گفتند «والله اعلی‌حضرت دستور دادند هزارتا اتوبوس به بلغارستان و مصر و… بدهیم». هیچی! خلاصه از آن‌ها هم نتوانستند اتوبوس بگیرند و دست خالی برگشتند!

در سال ۱۳۵۵ هم تعدادی راننده کره‌ای{کره جنوبی} آمده بودند برای کار در ایران. آن زمان به پاکستانی و هندی نمی‌شد کار داد. می‌گفتند مدارک خیلی از آنها قلابی است.

البته کره‌ای‌ها هم اگر میخواستند کار کنند، باید در ایران امتحان می‌دادند. در آن سال یک شرکت حمل و نقلی ایرانی بود که راننده می‌خواست، ۴۰۰ تا کارگر کره‌ای آورده بود. شرایط هم گذاشته بودند برای کار در ایران.

تا جایی که یادم هست داشتن دیپلم و مجرد بودن از شرایط کار در ایران بود، همچنین فقط سالی یک بار می‌توانستند از ایران به کشورشان مراجعت کنند. اینجا به آنها پانسیون می‌دادند با ناهار و شام و اگر اشتباه نکنم، ماهی ۲ هزار دلار و یک بلیط مجانی در سال برای سفر به کره…