خجالت نکشید امام علی را هم زندان کنید!

✍️ رحیم قمیشی


رسمی در بسیاری از کشورها وجود دارد، گاه متهمی به جرمی ناکرده محکوم و چه بسا اعدام می‌شود، پس از گذشت ده‌ها سال حاکمیت و دادگاه متوجه اشتباه خود شده، به شکل نمادین از آن محکوم اعاده حیثیت صورت می‌گیرد.
عکس این قضیه هم صادق است.
می‌شود کسانی را که در تاریخ با قوانین امروزین ما، مجازات نشده‌اند، به شکل نمادین حکم زندان به آن‌ها داد.

امام علی از مظلوم‌ترین شخصیت‌هایی است که نام و آوازه‌اش، قبل از انقلاب، و اصلا در جوامع غیر‌اسلامی بسیار بلند بوده و هست، و ما امروزه آن نام بزرگ را به ابتذال کشانده‌ایم!
امامی که پژوهشگران جهانی تمام قد به احترامش می‌ایستند و ما کلامش را به خاک سپرده‌ایم.
امام‌ به‌ راحتی و بدون دغدغه در مناجات کمیل خود، با خدا هم کل‌کل می‌کند! می‌گوید خدای من، به عزتت قسم، اگر مرا به جهنم ببری، من آنجا میان طبقات آتش و بین اهل جهنم جار خواهم زد، فریاد خواهم کرد، ای اهل دوزخ، ببینید این معامله خدا است با بنده‌ مسلمانش، با بنده‌ای که برایش سجده کرده…
تهدید می‌کند من آنجا عصیان می‌کنم.
امام علی خدا را ظاهرا به چالش می‌کشد. این‌که نمی‌شود اینجا شعار رحمت و گذشت و عطوفت بدهی، آن جا ما را جهنم ببری، می‌گوید آنجا هم من ساکت نخواهم ماند، من نمی‌گذارم!!
خواهم گفت این با رحمت خدا سازگار نیست.
آه که چقدر امام علی در انقلاب ما به فراموشی سپرده شد و مناجات عمیقش و حقیقت وجودش و حکمت‌هایش. مثل بسیاری ارزش‌های دیگر که نابود شدند.
حیف از امام علی که بین ما مسلمانان سطحی‌نگر زیست.

محمد‌علی کامفیروزی، وقتی سه سالش بوده پدرش را در عملیات کربلای پنج از دست داده، دانشجوی دکترای حقوق است که در دیدار با رهبری شکایت می‌کند افراد امثال او که نمی‌خواهند کشوری را که با خون پدرش و دسترنج پدران‌شان ساخته شده را ترک کنند، و به رویه‌های مدیریتی عالی کشور انتقاد جدی دارند، تکلیفشان چیست… و پاسخ می‌گیرد در کشور آزادی انتقاد وجود دارد.
حالا بعد از اینکه طی سخنان محترمانه‌ای گفته «اگر رهبری از نقض حقوق شهروندی {در برخی نهادهای ذیربط} خبر ندارند، جای تاسف دارد و اگر خبر دارند {و برخورد نمی‌کنند}، صد برابر جای تاسف دارد».
بنا به حکم دادگاه جمهوری اسلامی او به دو سال زندان محکوم شده!

امام علی به مردم می‌گوید مبادا فکر کنید من که حاکمم بی نیاز از نقد شما و مشورت و نظارت شما هستم، و خلیفه دوم، عمر‌ابن‌خطاب از مردم می‌پرسد کج رفتم با من چه می‌کنید؟ یک اعرابی ساده شمشیر می‌کشد که به خدا با همین شمشیر راستت می‌کنیم!
و همه هیجان زده تایید و تشویقش می‌کنند…

اگر کامفیروزی حکمش ۲ سال زندان است، برای امام علی هم دادگاه تشکیل دهید و غیاباً برایش حکم صادر کنید. او باید دست‌کم ۲۰ سال زندان برود، او با خدا بحث کرده، او گفته مقابل تصمیم احتمالی خدا هم بی فریاد نمی‌ماند.
اعرابی شمشیر به دست را اعدام کنید، او در حضور خلیفه گفته با شمشیر راستت می‌کنیم.
شرم نکنید!

من با صراحت می‌گویم این جمله نه از آنِ کامفیروزی، فرزند شهید، که جمله بسیاری از ما مردمان بی‌زبان و بی‌سخنگوست‌.
یا رهبری نمی‌دانند در کشور چه خبر است، وضع معیشت رقت بار مردم، وضع تضیبع حقوق شهروندی‌شان، وضع معلولان بی‌پناه، وضع پر از محنت بازنشستگان، وضع کارگران ساده بی نان، وضع درمان و تفاوت‌ها، وضع زنان مظلوم سرپرست خانوار، وضع مردم سیستان و بلوچستان، وضع کولبران، وضع طبقاتی شدن شدید جامعه، وضع جوان‌ها، وضع دختران این سرزمین را
یا نمی‌دانند چگونه است، که برایش متاسفیم!
اگر هم می‌دانند… که هزار بار متاسفیم.

اگر در نظام اسلامی این سخنان جرم است
اگر اینها مجازاتش زندان و سیاهچال است
لطفاً ما را هم زندان ببرید
نمی‌خواهیم کامفیروزی تنها باشد
نمی‌خواهیم علی تنها باشد
نمی‌خواهیم با ذلت زندگی کنیم
نمی‌خواهیم با خفقان زندگی کنیم
نمی‌خواهیم مردگی کنیم…
لطفا همه ما را زندانی کنید
بعد هم بروید رومانی
برای ادامه درمان!

خجالت نکشید
برای خوشایند حکومت
برای خوشایند اربابانتان
علی را هم زندان کنید!