خطر رشد تفکر علم‌الهدییسم!

✍️امید فراغت

ایران یکپارچه است و در آن یک قانون اساسی، یک رهبر و یک رئیس‌جمهور و … حکمرانی دارند و اگر حکومت قانون در ایران تضعیف شود خطر تفکرات علم‌الهدییسم افزایش می‌یابد و این رویه ایران را تبدیل به ایالت‌های خودمختار خواهد کرد که دود این خودسری‌ها و تضعیف قانون بی‌شک در چشم همگان می‌رود.

درست است که شاید قوانین و تصمیمات مسئولان ضعف‌هایی داشته باشد ولی اینکه هر کسی پاشنه بکشد و قانون خودساخته اجرا کند که سنگ روی سنگ بند نخواهد شد! عده‌ای روزگاری در کلاردشت خیابان می‌بندند و به مردم فشار می‌آورند، روزگاری هم در لاهیجان خیابان بر مردم ایران مسدود می‌کنند! این همان رویه‌ای است که عده‌ای در مشهد سعی دارند به اجرا بگذارند.

تازه‌ترین رویداد در این مسیر اقدامی است که عده‌ای در لاهیجان انجام دادند و امام‌جمعه نیز با بهانه خطر کرونا از آن‌ها حمایت کرد! ولی فردای همان روز علیرضا پناهیان را دعوت و مراسم برگزار می‌کنند! مانند همان سیاستی که در مشهد دارودسته رائفی‌پور اجرا کردند!

در این بازی نیز مانند مشهد مسئولان ارشد استان بی‌خبر بودند و هیچکس مسئولیت نگرفته‌است تا جایی که صدای اعتراض فرماندار لاهیجان بلند می‌شود و نسبت به سخنرانی بدون مجوز پناهیان و بستن خیابان بر مردم اعتراض می‌کند. این خودسری‌ها برای کشور خطرناک است و مانند خود را تولید خواهد کرد!

خودسری، خودسری تولید می‌کند! در فرآیند زمان جریان‌ها و گروه‌های سیاسی تندرو با هر مرامنامه و اساسنامه‌ای مانند یکدیگر عمل خواهند کرد و در چنین شرایطی سنگ روی سنگ بند نخواهد شد!

صاحبان تفکر علم‌الهدییسم به نام دفاع از ارزش‌ها و همین‌طور ولایت اما با خودسری‌های‌شان نشان می‌دهند که به دنبال مقاصد دیگری هستند! تمکین‌پذیری زبانی‌ از ولایت زمانی قابل باور خواهد شد که در عمل نیز تبعیت نشان دهند! اما تفکر علم‌الهدییسم نشان داده‌ که توانایی عبور دارند و در فرآیند زمان موانع را کنار خواهند زد!

باید عبارت انقلاب فرزندان خود را می‌خورد به برخی فرزندان انقلاب را می‌خورند تغییر یابد چرا که قاعده انقلاب در انقلاب منتج به تولید جریانی تندرو و رادیکالیسم خواهد شد که نه تمامیت ارضی برای‌شان مهم است و نه ساختارهای مدنی و حقوقی!

برخی لفاظی‌ها و شعارپراکنی‌ها در واقع نوعی استتار برای حفظ موقعیت است! قانون‌شکنی‌ها در واقع نشانه‌ای‌ست برای شناخت جریان‌هایی که در پس ذهن‌شان داعیه ادبیات خودمختاری دارند! چنین ادبیات‌هایی مانند خود زایش دارد و شامل درون و بیرون نیز خواهد بود و این خطری است که اگر سیل شود همه را با هم خواهد برد.