خودکرده را آیا تدبیری هست ؟

✍️حسین فرزین

کودتای ۸۸ چنان ضربه ای به اعتماد مردم به انتخابات و امید به اصلاحات در جمهوری اسلامی زد که به این آسانی ها قابل جبران نیست. از دل همین کودتا گسترده ترین فساد حکومتی بیرون آمد و شبکه های جاسوسی اسرائیل و امریکا در حساس ترین نهادهای حکومتی گسترده شد. به بهانه دور زدن تحریم هائی که شعارهای تحریک آمیز احمدی نژاد، با حمایت رهبر جمهوری اسلامی و نهادهای نظامی و غیر نظامی زیر مجموعه آن همراه بود چند صد میلیارد دلار پول نفت به جیب غارتگران رفت، موسسات اعتباری و بانک های خصوصی مثل قارچ سر هر خیابانی سبز شدند و سپرده های مردم را شستند، خوردند و بردند و آن را تبدیل به خزانه مافیاهای حاکم در جمهوری اسلامی کردند.


میرحسین موسوی در مناظره های انتخاباتی سال ۸۸ با صراحت گفت که مملکت را به کدام دره ای دارند می برند و مردم به او رای دادند تا سد راه این سقوط شود اما علیه رای مردم کودتا کردند و اجازه ندادند. پیش از او آیت الله منتظری در انتقاد از استبداد ولایت فقیه با صراحت و جسارت سخن گفته بود اما او را بیش از ۵ سال حصر خانگی کردند. در دو شورش دیماه ۹۶ و آبان ۹۸ نیز مردمی که رهبر نداشتند و رهبری نمی شدند علیه بحرانی که منتظری و موسوی را پشت سر گذاشته و بر جامعه حاکم شده بود به خیابانها آمدند، سرکوب خونین شدند. آیت الله خوئیئی ها که شاید سیاسی ترین روحانی جمهوری اسلامی پس از آیت الله بهشتی باشد، در نامه ای سرگشاده خطاب به رهبری نوشت که باید سیاست های سه دهه گذشته اصلاح شود و تغییر کند.
آیت الله منتظری در سخنرانی ۲۳ آبان ۶۷ گفت:


«معنای رهبری این است که نظارت کند که در کشور کارهای خلاف شرع انجام نشود. نه این که یک تشکیلات و یک گارد سلطنتی درست شود از پادشاهان دنیا زیادتر، و کسی هم دسترسی نداشته باشد، و در وزارتخانه دخالت کنند، در استانداری دخالت کنند، در همه جا دخالت کنند. این طور کشور پیش نمی رود؛ کشوری که چند ارگان حکم فرما داشته باشد، دولت جدا، مجمع تشخیص مصلحت جدا و دفتر رهبری جدا، هر کدام بخواهند اعمال قدرت کنند، این جور کشور اداره نمی شود.» به خانه اش اوباشی که رهبری آن ها را حجت الاسلام ذوالنور رئیس کنونی فراکسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس یازدهم و پناهیان شیخ درباری به عهده داشتند، حمله کردند. از تهران آیت الله یزدی که ریاست قوه قضائیه را داشت به رهبر اوباش پیام داد، که آیت الله منتظری را طناب گردنش بیاندازید و از خانه بیرونش بکشید. (قول دیگری وجود دارد که این پیغام را احمد جنتی داده بود). جمهوری اسلامی یکشبه در باتلاق بحران سیاسی و اقتصادی و اجتماعی فرو نرفته است.

آن چه که نوشته شد تنها بخش “هشدارباش”های آنست، چرا که حوادث و رویدادهای منتهی به بحران کنونی بی شمارند.

حالا، آیا رهبر که سهم بزرگی را در این حوادث و بحران ها دارد توان عقب نشینی و بازگشت و قبول اصلاحات را دارد؟ چگونه می تواند حریف شبکه های مافیائی شود؟ “خود کرده را آیا تدبیری هست؟