ده فرمان داریوش بزرگ به رئیسی / به انضمام فرمان امام علی به مالک

پایگاه خبری / تحلیلی نگام – ✍️نصرت الله محودزاده

جناب رئیس جمهور؛

در اولین روز کاری، درست پس از ۲۵ قرن حکومت داریوش و ۱۱ قرن حکومت امام علی، بدان که راه خدمت به مردم شناخت عمیق از فرهنگ آنان است.
پس؛ در اولین جلسه دولت، این فرمان را در حضور ملت قرائت بفرمایید تا فرهنگ و تمدن این کشور چراغ راه شما گردد.

ابتدا ده فرمان داریوش به فرزندش

۱- همواره حامی کیش یزدان‌پرستی باش، اما پیوسته به خاطر داشته باش، هیچ قومی را مجبور نکن تا هرکس آزاد باشد که از کیش خود پیروی نماید.( لا اکراه فی الدین.)

۲- هرگز، هرگز دروغ‌گو و متملق را به حکومت راه نده، چون هر دوی آنها آفت حکومت هستند و بدون ترحم آنها را از خود دور نما.

۳- قدرت پادشاه فقط به شمشیر نیست، بلکه به ثروت نیز هست. اگر در مواقع ضروری از خزانه برداشت کردید، در اولین فرصت به خزانه برگردانید. (عدم تمرکز به نظامی‌گری)

۴- هرگز دوستان و آقازاده‌های خود را به کارهای مملکتی نگمار. اگر آنها به مردم ظلم کنند، نخواهی توانست آنها را به مجازات برسانی.

۵- هرگز عُمال دیوان را بر مردم مسلط نکن و با اجرای درست قانون مالیات ارتباط نامشروع آنان با مردم را کاهش بده.(عدم دخالت دستگاه قضا در امور اجرایی‌)

۶- با جدیت در امر آموزش، فهم و عقل مردم را بالا ببرید. هر چه فهم و عقل آنها بیشتر شود، بقاع حکومت بهتر خواهد بود.( آگاهی مردم)

۷- زنهار، زنهار، هرگز هم‌زمان، مدعی و قاضی نشو. اگر از کسی ادعایی داری، بگذار یک قاضی بی‌طرف در آن مورد رسیدگی نماید. زیرا یک مدعی، حتی اگر در گذشته قاضی‌القضات هم باشد، ظلم خواهد کرد (عدم مداخله قوای سه گانه در یکدیگر.)

۸- با ساخت انبارهای غله در نقاط مختلف کشور، هرگز برای آذوغه دغدغه نخواهی داشت، ولو چند سال پیاپی خشکسالی شود. من روش ساخت این انبارها را از مصر آموختم .( طرح سیلوی یوسف پیامبر، عزیز مصر)

۹- هرگز از آباد کردن دست برندارید، زیرا وقتی کشوری آباد نشود، رو به ویرانی می‌رود. (هشدار خوزستان)

۱۰- بدان که بعد از عدالت، برجسته‌‍‌ترین صفت حاکمان عفو است و سخاوت. عفو موقعی بکار بیفتد که کسی نسبت به تو خطایی کرده باشد.
*
۱۱ قرن بعد، فرمان امام علی به مالک اشتر

۱- در انتخاب کارگزارانت پس از آزمایش به کارشان برگمار، نه به سبب دوستی با آن‌ها .

۲- برگزیده‌ترین وزیران کسانی باشند که سخن حق بر زبان آرند، هر چند، حق تلخ باشد.

۳- از خودپسندی و دلبستگی به‌ ستایش و چرب‌زبانی‌های دیگران، پرهیز کن.

۴- لغزش‌های مردم را از عفو و بخشایش خویش نصیب‌شان کن، همان‌گونه که خداوند از عفو و بخشایش خود تو را نصیب دهد.

۵- قاضی باید موارد شبهه را قبل از همه بهتر بشناسد و چون حکم آشکار شد، قاطع رای دهد.

۶- اگر رعیت‌ بر تو به ستمگری گمان برد، عذر خود را آشکارا با آنان در میان نه.

۷- از خونریزی‌های بناحق بپرهیز. زیرا هیچ چیز، بیش از خونریزی بناحق، موجب کیفر خداوند نشود.

پند اجداد این سرزمین را پیشه کن، تا اشتباه رؤسای جمهور قبل تکرار نکنی.
همانا برخی از دوستان امروزت، دشمنان ۸ سال بعدت خواهند بود، به جز مردم.

باقی بماند وقت عمل