دولت رئیسی یک شرکت سهامی است که سپاه و بسیاری از بنیادها در آن سهم دارند

پایگاه خبری / تحلیلی نگام – ✍️ محمد صادق جوادی حصار

برای اثبات این‌که گفتم کابینه آقای رئیسی مانند یک شرکت سهامی است یادآور می‌شوم که رئیس‌جمهور مهم‌ترین رسالت خود در دولت جدید را اقتصاد و مبارزه با کرونا تعریف کرد، لذا تیم اقتصادی خودشان یعنی وزیر اقتصاد، رئیس کل بانک مرکزی و رئیس سازمان برنامه بودجه را برای این‌که هماهنگ شوند تحت نظارت و مدیریت معاون اول کابینه قرار داد.

توجه کنید؛ در این شرایط چطور می‌شود محسن رضایی به‌عنوان معاون اقتصادی دولت انتخاب شود؟ آیا آقای محسن رضایی قبول می‌کند زیرنظر آقای مخبر کار کند؟ آیا واقعاً آقای مخبر به‌عنوان معاون اول نظرات آقای محسن رضایی را قبول می‌کند؟ نهایت به او می‌گوید شما معاون اقتصادی هستید و من معاون اول کابینه هستم، ماموریت کنترل تیم اقتصادی هم به عهده من است، درچنین شرایطی یقیناً در آینده میان آن‌ها اختلاف ایجاد می‌شود.»

وقتی سیاست‌ها را بررسی کنید می‌بینید که سیاست‌های اقتصادی آقای رضایی در همان مناظره‌های انتخابات با سیاست‌های هیچ‌کس هماهنگ نبود حتی با سیاست‌های اقتصادی آقای رئیسی. بنابراین اگر معتقدم کابینه رئیسی مانند شرکت سهامی است برای این‌که ایشان نمی‌تواند به کسانی‌که در پیروزی دولت خودشان را سهیم می‌دانند و به‌قول خودشان در به‌حاشیه راندن اصلاح‌طلبان دخیل بودند سهم ندهد؛ به‌همین دلیل کابینه ایشان شرکت سهامی است. حالا هرکسی که سهم بیشتری از کابینه می‌خواهد یا باید بیشتر کوتاه بیاید و همراهی کند یا این‌که زور بیشتری داشته باشد.

این دولت یک شرکت سهامی است که سپاه و بسیاری از بنیادها در آن نقش دارند و همگی خودشان را در آن سهیم می‌دانند، همچنین مجلس هم دنبال سهم خودش از دولت بود. درهمین جلسات رسیدگی به صلاحیت وزرا حرف مجلسی‌ها این بود که سهم مجلس در دولت کم است و از ظرفیت مجلس باید بیشتر استفاده می‌شد. همه این‌ها نشان می‌دهد در آینده نزدیک وقتی‌که رقیبی جدی مانند اصلاح‌طلبان و تحول خواهان در میدان نباشند، گروهی که در قدرت هستند بر سر این‌که چه امتیازاتی، به چه کسانی داده شود مشکلات‌شان آشکار خواهد شد.

حل کردن مشکلات شدنی هست اما به یک شرط، این‌که دولت تنش‌زدایی منطقه‌ای و بین‌المللی انجام دهد. این‌که بتواند سرمایه‌های منطقه‌ای و جهانی را در حوزه‌های مختلف مانند نفت، پتروشیمی، حمل‌ونقل دراختیار بگیرد . اینکه ایران بتواند با شرکای منطقه‌ای و جهانی وارد تعامل سازنده شود. اگر به این رویکرد عمل شود در حل مشکلات کشور توفیقی حاصل خواهد شد اما اگر چنین نکنند مشکلات پابرجا خواهد ماند.

البته این‌ها دوست داشتند اگر قرار است گشایش‌های اقتصادی حاصل شود به‌دست خودشان باشد نه به‌دست اصلاح‌طلبان، وزیر امور خارجه دولت گفت ما باید با تمام کشورهای دنیا ارتباط داشته باشیم، هیچ کشوری حتی اسرائیل را هم استثنا نکرد، اگر این حرف را یک اصلاح‌طلب می‌گفت در همان مجلس تکفیرش می‌کردند. بنابراین در این مسیر تا جایی‌که بتوانند می‌خواهند چرخش قهرمانانه انجام ‌دهند، حتی گردش قهرمانانه هم انجام می‌دهند و با نمایندگان آمریکا و سایر کشورها هم‌قدم می‌شوند. بنابراین اگر بتوانند مشکلات را حل کنند که خدا پدرشان را بیامرزد ما هم نه تنها انتقادی نداریم بلکه می‌گوییم کار درستی انجام دادند اما این مسئله به‌همین راحتی نیست.

احتمالاً به دو دلیل در مسیر تعامل سازنده نمی‌توانند گام بردارند. اول این‌که در گذشته به‌قدری حرف‌های ضد غرب زدند که روی‌شان نمی‌شود بگویند حرف‌های قبلی ما اشنباه بوده و حالا می‌خواهیم آن را پس بگیریم. دلیل دوم هم این است که اروپایی‌ها و امریکایی‌ها به این گروه اعتماد ندارند. بنابراین اگرچه امیدوار هستم جریان تعامل و مذاکرات