دولت قدرتمند پنهان؛ دولت منتخب بی اختیار

در ایران بالای سر دولت منتخب مردم ، دولت پنهان دیگری وجود دارد که عملا بصورت مادام العمر پست های کلیدی و حساس جامعه و نظام را بعهده دارند و اکثریت بودجه و قدرت واقعی کشور در اختیار آنان است.


اما برای نمایش سمبلیک دموکراسی در کشور ، دولت پنهان افرادی را به عنوان کاندیدای ریاست جمهوری به مردم معرفی می کند که این دولت منتخب مثل موارد زیر، عملا اختیارات چندانی برای ایجاد تغییرات بنیادی در ساختار حکومت و عمل به خواست اکثریت رأی دهندگان ندارد و وعده های کاندیداها نیز توخالی و فقط برای جذب مردم به پای صندوق های رأی است.

بعنوان نمونه، دولت منتخب مردم:

نه تنها بر قوای دیگر نظارتی ندارد ، بلکه خودش زیر نظر دولت پنهان است
می بایست وزرایش را با چراغ سبز دولت پنهان معرفی کند.
در امور مالیاتی که اکثریت آن در اختیار دولت پنهان است، هیچ تسلطی ندارد.
روی اکثریت بودجه که در اختیار دولت پنهان قرار دارد، هیچ نظارتی ندارد
بر ماموریت ها و فعالیت های نیروهای نظامی و انتظامی و مخصوصا اطلاعاتی آنان هیچ تسلطی ندارد
گشت ارشاد هیچ فرمانبرداری از او ندارد
در سیاست خارجی تابع مجوز دولت پنهان است.
در روابط با دیگر کشورها و مخصوصا آمریکا، تابع اوامر دولت پنهان است.
روی بسیاری از اسکله ها و کالاهای وارداتی به کشور هیچگونه نظارتی ندارد.
حتی نمی تواند جلوی مؤسسات اعتباری غیر مجاز وابسته به عوامل دولت پنهان که ده ها میلیارد تومان پول مردم را دزدیدند، بایستد
حتی یک شبکه تلویزیونی و رادیویی ندارد
حتی یک تریبونی مثل نماز جمعه یا مساجد و غیره ندارد
حتی نمی تواند جلوی فیلتر شدن یک شبکه اجتماعی را بگیرد.

در واقع با این همه بی اختیاری ها، دولت منتخب یک تدارکاتچی است برای دولت پنهان، که می بایست پاسخگوی همه تحریم ها و مشکلات کشور باشد، در حالیکه دولت قدرتمند و همه کاره پنهان نه تنها پاسخگوی مشکلات کشور نیست، بلکه خودش را منتقد وضعیت جامعه میداند.