ذات اکثر نظام های اقتدارگرا با رشد اقتصادی سازگار نیست

پایگاه خبری / تحلیلی نگام – ✍️ بیژن اشتری

ذات اکثر نظام های اقتدارگرا با رشد اقتصادی سازگار نیست.دلیلش هم خیلی ساده است: رشد اقتصادی اگر از یک حدی بیشتر شود می تواند پایه های چنین نظامی را سست کند.

رشد اقتصادی در نظام های اقتدارگرا فقط در یک حد اندک که بتواند یک معیشت حداقلی یا بخور و نمیری را برای مردم فراهم کند پذیرفتنی است ، اما نه بیشتر .

مدتی پیش در خاطرات آقای هاشمی رفسنجانی خواندم که بخش عمده ای از روحانیون صاحب مقام جمهوری اسلامی، از قبیل آقایان احمد جنتی و محمد یزدی، صراحتا به ایشان گفته بودند که با رونق گیری بیش از حد اقتصاد کشور مخالفند چون به نظرشان رفاه زیاد باعث دوری مردم از خدا و پیغمبر می شود(نقل به مضمون کردم).

امروز هم این جمله ی جناب علم الهدی امام جمعه شهر مشهد توجهم را جلب کرد:”اگر زندگی و رفاه بر خدا ترجیح داده شود وضع ما از زمان حضرت امام حسن بدتر خواهد شد و مظلومیت رهبری نیز از مظلومیت حضرت امام حسن بیشتر خواهد شد.”

این جملات به حد کافی گویا و روشن است. بخش عمده ای از روحانیون حاکم بر ایران واقعا هیچ اعتقادی به رونق گیری اقتصاد کشور ندارند.شعارهایی مثل جهش تولید صرفا در حد شعار باقی می ماند زیرا قشر روحانیون حاکم قلبا و عملا هیچ اعتقادی به تحقق این شعار ندارند‌ .

موقعی که این گروه از روحانیون حاکم، رفاه را معادل فساد و دوری از خدا و در مرتبه پایین تر نظام حکومتی شان تلقی می کنند ، طبیعتا اجازه چنین رفاه و رشدی را نخواهند داد.رشد اقتصادی استلزاماتی دارد که این مقامات روحانی را خوش نمی آید.رشد اقتصادی بدون درآمیختن با سرمایه خارجی ناممکن است و برای این کار به ناگزیر باید درهای بسته ی کشور را به سوی خارجی ها و سرمایه هایشان باز کرد.

برای داشتن رشد اقتصادی بالا باید دست از عناد با جامعه جهانی برداشت و با این جامعه درآمیخت و رفتار متعارف در جهان پیرامونی در پیش گرفت ، که همین می تواند پایه های نظام را که مبتنی بر شعارهای اجنبی ستیزانه است سست کند.رفاه مردم موجب بالا رفتن سطح تحصیلات علمی آحاد جامعه و سست شدن باورهای سنتی و مذهبی می شود.

رفاه موجب افزایش سفرهای خارجی مردم و آشنایی آن ها با فرهنگ های بیگانه می شود و در یک کلام سبک زندگی غربی را به سبک زندگی مسلط آن ها تبدیل می کند.

از همین رو نگرانی روحانیونی مثل آقای علم الهدی از آسیب دیدن نظام به دلیل مرفه شدن مردم یک امر واقعی و تامل برانگیز است.