رئیسی: از کاندیداتوری در انتخابات یک‌درصد هم پشیمان نیستم،به گذشته برگردم همان تصمیم را می‌گیرم در صحت تصمیم خود ذره‌ای تردید ندارم ، درایتی : اظهارات رییسی دو معنا دارد یا شکست را باور نکرده یا قصد کاندیداتوری دوباره دارد

نگام ، سیاسی _ تولیت آستان قدس رضوی با اشاره به ورود خود به عرصه انتخابات ریاست‌جمهوری گفت: در صحت تصمیم خود برای ورود به انتخابات ذره‌ای تردید ندارم و یک‌درصد پشیمان نیستم.

به گزارش «انتخاب» سید‌ابراهیم رئیسی در دیدار با دبیران تشکل‌های دانشجویی سراسر کشور اظهار داشت: آستان قدس از پروژه تجاری «مشهد مال» خارج شد زیرا این قبیل پروژه‌های گران قیمت به‌طور طبیعی منجر به عرضه محصولات شرکت‌های خارجی می‌شود و با تولید ملی، توسعه صنعتی و تحقق اقتصاد مقاومتی تناسبی ندارد.

عضو هیئت‌رئیسه مجلس خبرگان رهبری افزود: آستان قدس در پروژه‌های جاده‌ای مثل جاده چناران- مشهد سرمایه‌گذاری کرده، اگرچه این قبیل سرمایه‌گذاری‌ها نسبت به پروژه‌های ساخت واحدهای تجاری سود اقتصادی کمتری دارند، اما اقدامی در جهت آسایش و امنیت جانی زائران بوده و در جهت راهبرد ماست.

ابراهیم رئیسی تصریح کرد: در گذشته آستان قدس تنها حسابرسی داخلی داشت، اما از ابتدای حضور، بنده حسابرسی خارج از آستان قدس را نیز فعال کردم. برای تحقق شفافیت مالی در آستان، از برترین مؤسسه حسابرسی کشور دعوت کردم تا از تمامی شرکت‌های زیرمجموعه آستان قدس نیز حسابرسی کند.

وی همچنین به موضوع ورود خود به عرصه انتخابات ریاست‌جمهوری اشاره و عنوان کرد: ورود اینجانب به عرصه انتخابات به جهت انجام یک وظیفه بود و این اتفاق نیفتاد مگر بعد از درخواست‌های متعدد مردم و نخبگان؛ بنابراین اگر به گذشته نیز برگردم، همان تصمیمی را خواهم گرفت که آن روز گرفتم. در صحت تصمیم خود ذره‌ای تردید ندارم و یک‌درصد پشیمان نیستم.

 

درایتی : اظهارات رییسی دو معنا دارد؛ یا شکست را باور نکرده یا قصد کاندیداتوری دوباره دارد

 

روزنامه اعتماد در یادداشتی به قلم مصطفی درایتی، روحانی اصلاح طلب نوشت: نوع مواجهه آقای رییسی با انتخابات ریاست‌جمهوری سال ٩۶ و صحبت‌هایی که هرازگاهی در این باره می‌کنند می‌تواند دو علت داشته باشد.

نخست اینکه حلقه دوستان نزدیک رییسی یا کسانی که در انتخابات حامی او بودند، هنوز در حال و هوای انتخابات هستند و فکر می‌کنند که باید او را برای انتخابات آتی آماده نگه دارند. علت دوم نیز این است که احتمالا نتیجه انتخابات ریاست‌جمهوری برای آنها غیرمترقبه بوده است. آنها تلقی و تصوری داشتند که با نتیجه انتخابات هماهنگ نبود. این کابوس یا هر تعبیر دیگری که داشته باشیم موجب شده که نتوانند ذهن خود را از اتفاقی که افتاد، خالی کنند.

از اظهارنظرهای آقای رییسی که به طور غیرمستقیم و از طریق نقل‌قول دوستان یا خبرگزاری‌ها به ما منتقل می‌شود، این طور برمی‌آید که گمانه دوم به واقعیت نزدیک‌تر است و تلخکامی شکست در انتخابات هنوز در وجود رییسی باقی مانده است. این امر مطلوبی نیست و یک فرد مدعی سیاست نیازمند سعه‌صدر بیشتری است که بتواند اتفاقات را به راحتی بپذیرد.

نکته‌ای که آقای رییسی و نزدیکان او باید در نظر داشته باشند این است که جامعه از هر اظهارنظری برداشت خاص خود را خواهد کرد لذا با توجه به فاصله بسیار تا انتخابات ١۴٠٠ نباید به نوعی اظهارنظر کنند که جامعه تلقی کند، آنها ظرفیت شکست خوردن را نداشته‌اند. البته آقای رییسی از این جهت که تجربه کار سیاسی نداشتند و بیشتر در حوزه قضایی فعالیت کرده بودند، هنوز الزامات یک رقابت سیاسی را در وجود خود نهادینه نکرده بودند و یکباره به عرصه انتخابات وارد شدند. طبیعتا این ورود یکباره برای ایشان انتظاراتی ایجاد کرده بود که با نتیجه حاصل شده همخوان نبود.

اکنون تلقی ما از اظهارات او این است که شکست در انتخابات برای او خیلی تلخ و سخت بوده است. بدون شک این شیوه برخورد برای فردی که مدعی کار سیاسی است، یک نقص به حساب می‌آید. یک فعال سیاسی باید ظرفیت تحمل شکست را در خود ایجاد کند و بداند که ورود به یک رقابت انتخاباتی به صورت معمول حواشی خاص خود را دارد و جلب نظر مردم کار سختی است. فردی که به عرصه سیاست وارد می‌شود باید بداند که ممکن است در جلب نظر مردم موفق نباشد اما مساله مهم توجه به خواست مردم است. به نظر می‌رسد که این ظرفیت در آقای رییسی نهادینه نشده بود. البته او تازه فعالیت سیاسی را آغاز کرده و ان‌شاءالله سعی می‌کند که به مرور این ظرفیت را در خود ایجاد کند.

به هر حال گمانه تلاش برای حضور و باقی ماندن در عرصه سیاست را نیز نمی‌توان نادیده گرفت. رییسی و حامیان او اگر چنین هدفی داشته باشند باید به یک نکته مهم توجه کنند. آن نکته مهم نیز لمس مطالبات مردم است. اگر دایره‌ای که دور خود می‌کشند دایره محدودی باشد طبیعتا نمی‌توانند مردم را اغنا کنند. خصوصا وقتی بحث ریاست‌جمهوری است، گستره وسیعی از مردم را باید در نظر گرفت و رییسی موفق نمی‌شود مگر اینکه یک ادبیات جدید و متفاوت برگزیند. ادبیاتی که مردم به راحتی بفهمند و به آن انس بگیرند. به اضافه اینکه ادبیات او با خواسته‌ها و مطالبات واقعی مردم هماهنگ باشد. آقای رییسی در انتخابات ٩۶ ادبیاتی شبیه به ادبیات احمدی‌نژاد را انتخاب و روی یک قشر خاص تمرکز کرد.

او ابزارهای خاصی نیز انتخاب کرده بود. تصور رییسی این بود که اکثریت قریب به اتفاق مردم فقیر هستند و به نان شب خود محتاج هستند. شاید یک بخشی از جامعه چنین شرایطی داشته باشند اما همان قشر نیز با وجود تنگدستی‌هایی که دارند و مسائل اقتصادی را در اولویت قرار می‌دهند، خواستار یک اقتصاد توام با عزت نفس و شرافت انسانی هستند. این موضوع در ادبیات رییسی نادیده گرفته شده بود لذا نتوانست همان قشر مستضعف را جلب کند. او اگر تصمیم داشته باشد که در صحنه سیاست مانده و آمادگی خود را برای انتخابات آتی حفظ کند باید ادبیاتی را برگزیند که هم با مطالبات مردم همخوان باشد و هم اقشار مختلف جامعه را جلب کند.

به نظر من رییسی در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ٩۶ موفق نشد چون یکباره وارد عرصه رقابت شد لذا زمان محدودی داشت و مطالعه دقیق نیز نکرده بود. ادبیات مورد استفاده او بسیار ابتدایی بود. مردم با گذشت چهل سال از انقلاب انتظار دارند که مسوولان کشور توانسته‌اند خود را پرورانده و خواسته‌های مردم را بشناسند. ناگفته نماند که بعد از این مرحله نیز برای جلب نظر مردم هنرمندی‌های دیگری لازم است که آقای رییسی با آن به عنوان ابزار اصلی کار، آشنا نیست .