برای خدا، برای ملت / یادداشت

✍️رحیم قمیشی

من در متن جامعه هستم، همان جامعه‌ای که قریب ۹۰ درصدش در سال‌های ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ یا اصلا نبودند یا اگر بودند زیر ۱۸ سال سن داشتند و توفیق رأی دادن به جمهوری اسلامی را نداشتند.
این جمعیت از صواب رأی دادن به چیزی که خدا را لابد خوشحال می‌کند و آینده‌شان را تضمین، باز ماندند!

این جمعیت با توجه به آنچه که در کتب دبیرستان و دانشگاه و حتی دروس ابتدایی به آنها یاد داده‌اید می‌دانند جز نظام ولایت فقیه، همه نظام‌های جهان به انحطاط رفته و می‌روند.

این جمعیت از مواهب ۴۲ سال حاکمیت شما بهره برده‌اند و مسلما نمی‌آیند نظامشان را با یک نظام مجهول عوض کنند، نظامی که معلوم نیست بتواند چنین یک تنه مقابل همه کشورهای زورگوی جهان بایستد.

جوانان به‌خوبی دیده‌اند نظام اسلامی با وجود تنگناها، برایشان کار ایجاد کرده، مدیریت صحیح همه صنایع کشور را به بهره‌وری بالا رسانده، دیده‌اند هر ظلم کوچکی که ببینند با یک شکایت قوه قضاییه سالم نظام، ظالم را به چهارمیخ می‌کشد و برایش اصلا مهم نیست متخلف کیست و چه مقامی دارد.

نسل جدید با چشمان خود دیده‌اند مردم همه کشورهای جهان آرزو دارند جای ما باشند.
دختران ما کجا این‌همه شخصیت می‌بینند؟ در کدام کشور جهان چون گوهری گذاشته می‌شوند داخل یک صدف زیبا؟

مردم همه با اخبار ۲۴ ساعته شبکه‌های متعدد صدا و سیما متوجه شده‌اند در اروپا و آمریکاست که فقر بیداد می‌کند و بی‌خانمان‌ها همۀ خیابان‌ها را پوشانده‌اند.
دیده‌امد در کشورهای دیگر تنها رقاص‌خانه هست و قمارخانه، دیده‌اند همه دارند از کرونا می‌میرند و واکسن ندارند و ما داریم واکسن را خودمان تولید می‌کنیم. دیده‌اند وضع تلویزیون‌های خارجی را، و وضع تلویزیون خودمان را، چرا به جمهوری اسلامی رأی ندهند؟

نسل جدید با چشمانش دیده مسئولیت‌های بالای کشور ما، به زور به افراد داده می‌شود و همه می‌گویند “آخر فردا جواب خدا و جواب شهدا را چه بدهیم” و از پذیرش سمت‌ها شانه خالی می‌کنند.
مردم دیده‌اند وضع اقتصادی مقامات پس از پذیرش مسئولیت چقدر بدتر از قبل شده، دیده‌اند مسئولین اکثرشان در خانه‌های کوچک‌ و محقرشان در جنوب شهرها زندگی می‌کنند.
دیده‌اند جز حرف راست آنها نمی‌زنند و همه بین مردم‌اند و درد مردم را می‌کشند.
آخر این مردم چرا باز به جمهوری اسلامی رأی ندهند. مگر دیوانه‌اند، مگر عقل‌شان را از دست داده‌اند؟ مگر منطق حالی‌شان نیست؟!

چرا جلوگیری می‌کنید از بردن صواب توسط تک‌تک مردم، مردم دوست دارند دِین خود را به همه مقامات ادا کنند.
دوست دارند در دنیا پز بدهند که ببینید ما مطابق میل خودمان حاکمیت را می‌چینیم. برای ما حرف ملت و رأی ملت اصل است. بگذارید دنیا ببیند.
مگر هزینه برگزاری یک رفراندوم چقدر است؟ منافع آن که خیلی خیلی بیشتر است.

بسیاری از گروه‌ها و اپوزیسیون خارجی برای مدت‌ها خفقان می‌گیرند، بی‌بی‌سی خفه می‌شود، وی‌اُای ماتم می‌گیرد وقتی می‌بیند باز هم هشتاد نود درصد مردم هنوز از عمق جان‌شان نظام جمهوری اسلامی، ولایت فقیه، شورای نگهبان، نظارت استصوابی، سیستم موجود اقتصادی و اداری و حکومتی و نحوه تعامل فعلی با نظام جهانی را دوست دارند.

قبل از رای‌گیری و رفراندوم که حتما یکی دو هفته مدام صدا و سیمای دولتی برنامه‌های ویژه پخش خواهد کرد و مردم را با هیجان به دادن رأی مثبت فرا خواهد خواند. دیگر که نباید نگران هیچ چیزی باشید.

مگر نه مسئولیت تنها زحمت دارد؟
مگر نه خدا آن دنیا به نسبت مسئولیت افراد از آن‌ها سؤال می‌کند؟
مثلا مردم احمق شدند و شما را نخواستند
به درک! بگذارید بدبختی بکشند تا قدرتان را بدانند.
جواب خدا هم آماده است؛
لا یکلف الله نفس الا وسعها
خدا از هیچکس بیشتر از توان او تکلیف نمی‌خواهد. خب می‌گویید خدایا توان ما و مسئولیت ما همین‌قدر بود، این ملت خوشبختی بیشتر نخواستند.
یعنی خدا دعوایتان می‌کند!؟
اصلا اینها را بی‌خیال
مگر ممکن است رأی مثبت نیاورید؟
مگر ممکن است مردم با دیدن ثمرات حاکمیت شما رأی به جمهوری اسلامی و شما ندهند؟
امکان ندارد.
بخصوص جوان‌ها.

یک رفراندوم جدی، به‌جای این همه انتخابات بیهوده ریاست جمهوری، مجلس، شورای شهر، خبرگان و… بسیار کارگشاتر است.
در رفراندوم هم بگویید در این سیستم منبعد انتخاب رئیس جمهور و نمایندگان هم بعهده شورای نگهبان است. مگر ممکن است فقهای وارسته اشتباه بکنند؟
باور نمی‌کنید؟
یک نظرسنجی بکنید.
همه مردم دوست دارند در این صواب عظیم شریک شوند.
همه چیز را بد نبینید، رفراندوم خیلی خوبست! حتی برای ادامه کار شما.
مردم واقعا دوستتان دارند و به شما رأی می‌دهند.

چرا این دست آن دست می‌کنید؟
می‌دانید که آخرش همین خواهد شد!
خودتان پیشقدم شوید.
با اعتماد به نفس
با شجاعت…
برای خدا
برای ملت
برای ایران