روایت دردناک یک خبرنگار از وضعیت کودکان کرونایی : وسط این گزارش یک کودک جان داد / روایتی از رنج کودکان ⁧کرونا⁩یی بستری در بیمارستان اکبر مشهد

پایگاه خبری / تحلیلی نگام ، حال «یکتا» وخیم است. دیگر از انبوه دستگاه‌هایی که به دست‌های کوچکش وصل شده است، کاری برنمی‌آید. با تنی نحیف، بی‌حرکت روی تخت بیمارستان افتاده است. او فقط ۹سال دارد. امسال قرار بود برایش جشن تکلیف بگیرند. قرار بود مادر برایش چادر نماز بدوزد. از آن‌ها که روی سرش را تور و روبان دوخته‌اند و وقتی دختربچه‌ها می‌پوشند، مثل فرشته‌ها می‌شوند. سرپرستار، پزشک بخش را صدا می‌زند: «خانم دکتر! مادر بچه را آماده کنید. هر لحظه ممکن است کودک، اکسپایِر شود.»اکسپایر شود یعنی تمام کند.

آرش هاشمی در ادامه در شهرآرا نوشت:

یعنی کودکی دیگر، قربانی کرونا شود. پزشک با گام‌هایی سنگین از بخش آی‌سی‌یو خارج می‌شود. باید به مادری منتظر که پشت در، سرپا ایستاده است، بگوید که پاره تنش، رفتنی است. پزشک با آرامش صحبت می‌کند و می‌رود. مادر، بی‌صدا گریه می‌کند.

اشک‌ها، ماسک روی صورتش را خیس کرده است. مفاتیح کوچکش را دست‌به‌دست می‌کند و می‌گوید: من به معجزه اعتقاد دارم. دخترم قوی است. دوام می‌آورد. باران چشم‌هایش، شدت گرفته است. دنیا بدون یکتا، فرزند یکی‌یک‌دانه‌اش، تصورشدنی نیست. با ناباوری می‌پرسد: دوام می‌آورد؟

آنطرف دیگر ناله‌های «ساینا» فضای آی‌سی‌یو را غم‌انگیز کرده است. او کودکی یک‌ساله است. معصومانه سرش را به اطراف می‌چرخاند و غریبه‌هایی را که بالای سرش ایستاده‌اند، نگاه می‌کند. درد دارد اما هنوز زبان باز نکرده است و نمی‌تواند درباره رنجی که می‌کشد، حرف بزند. ‏«جان… جان… چی شده؟» پرستار، قربان‌وصدقه ساینا می‌رود. او و دیگر پرستاران بخش در نبود همراه بیمار، برای این طفل و دیگر کودکان معصومی که اسیر کرونا شده‌اند، مادری می‌کنند. می‌گوید دردی را که ساینا می‌کشد، از گریه‌هایش می‌فهمد. با چشم، لوله‌ای را که از قفسه سینه کوچک طفل بیرون آمده است، دنبال می‌کنیم و به ظرفی در زیر تخت می‌رسیم که ترشحات ریه در آن تخلیه می‌شود. کرونا، یکی از ریه‌های کودک را تسخیر کرده و نفس‌ کشیدن بدون دستگاه را برایش ناممکن کرده است.

‏«بهار» بی‌حال خود را روی شانه پدر رها کرده است. ۲۰ماه دارد و بعد از هفت روز بستری در بیمارستان، تازه وضعیتش به شرایط پایدار نزدیک شده است. کاری که کرونا با بدن طفل کرده است، فراتر از یک بیماری ویروسی است. مادر می‌گوید و پرستار بخش تایید می‌کند که طفل پیش از ابتلا به کرونا، مشکلی در تنظیم قند خون نداشته اما هم‌زمان با ابتلا، دچار دیابت شده است و باید قند خون او دائم با انسولین کنترل شود.

پدر «محمدطه» رخت عزا به تن کرده است. کرونا چند روز پیش همسر جوانش را به خاک سرد قبرستان روانه کرد و حالا به‌سراغ فرزند چهارساله‌اش آمده است. حال کودک، خوب نیست. او در اتاق ایزوله بخش مراقبت‌‌های ویژه بستری است. تب بالا، رمقی برای خوردوخوراک نگذاشته است.

‏«خواهرانه، عاجزانه و ملتمسانه از مردم می خواهیم که کرونا را جدی بگیرند. نمی دانید شنیدن باورهای غلط برخی درمورد ایمنی کودکان دربرابر کرونا و مقایسه آن با صحنه هایی که ما هر روز می بینیم، چقدر آزاردهنده است. این حرف ها واقعیت ندارد. باور نکنید.»سرپرستار بخش مراقبت های ویژه کرونای بیمارستان اکبر این ها را می گوید.این بیمارستان به سنین نوزادی تا هجده سالگی خدمات می دهد.