زنده باد سیاست به مثابه مقاومت / تصویری از نماد آزادگی و مردانگی و تسلیم نشدن

✍️مجتبی نجفی

تصویر این آقا تصویر یک شخص نیست تصویر مقاومت همه کسانی است که بر اصول می ایستند و تسلیم استبداد نمیشوند. سیاست در نگاه این آقا عین مقاومت در برابر تمام دستگاه استبداد دینی است. این آقا و آن دو محصور دیگر در زمانه متوسط به پایین ها سرمایه اجتماعی جمع میکنند. مهم نیست با عقایدشان صددرصدی موافق باشیم یا نقدی داشته باشیم به امروز و گذشته شان مهم این است با آنها بر سر یک اصل توافق داریم: حقوق ملت فروشی نیست، ارزش و آرمان با صندلی خریدنی نیست، آزادی مسیر پر از سنگلاخ و دشواری است به آسانی دست یافتنی نیست، قدرت مطلقه و دشمنان مشروطه خواهی را مقاومت مدنی زمینگیر می کند، بدون آن، تحقق رویای مهار قدرت خودسر شدنی نیست….

این آقا و آن دوی دیگر در زمانه ای ایستادند که رسم ایستادگی فراموش شده بود و عقب نشینی تحت الفاظ زیبا تئوریزه شده بود. پس ایستادند و بهای ایستادگیشان شد قلب های زخمی ، موهای سپید، جسمهای بیمار اما با روحی متعالی و سرافراز با یک نه بزرگ مقاومت کردند تا در تاریخ ما ثبت شود در زمانه ای که عده ای دنبال این هستند حاکم مطلقه میدان بازیشان را مشخص کند آنها میدان بازیشان را در کنار ملت تعریف کردند و به حاکم مطلقه یادآوری کردند حدت کجاست.

آنها گفتند فصل الخطاب نه خطابه سلطان که حق ملت است. حتی زمانی که دیگر ملت به خروش آمده نای ایستادگی نداشت، آنها ایستادند. هم بوق تبلیغاتی صدا و سیما آنها را می زند و هم رسانه های زرد خارج از مرزها و هم کسانی که از هر گرایشی بر سفره رانت انقلاب نشسته اند اما چه باک که دفتر مقاومت ملت ایران از مشروطه تا کنون پربرگ است و آزادی بهایی سنگین دارد. تلاش برای آزادی به حرف نیست به عمل است. خیلی ها سبزشان شد بی رنگ یا همه رنگ و رنگارنگ …در داخل و خارج شد امتیاز و رانت…سبز آنها فروختنی شد، آرمان بود اما کالا شد. قیمت گذاریش کردند. اما آن سه نفر هر چه گذشت رنگ سبزشان صیقل خورد و پررنگ شد.

سیاست را بدون تلاش برای جمع کردن سرمایه اجتماعی دیدن مثل دیدن نوک دماغ است. سرمایه اجتماعی را آنهایی جمع میکنند که مقاومت میکنند و به چشم اندازها نگاه میکنند. بدون هیچ چشمداشتی ….پس زنده باد سیاست به مثابه مقاومت…مقاومت در برابر هر فرمی از انحراف قدرت و هر شکلی از توجیه استبداد آن هم در اختر و جماران بیخ گوش سلطان. آنها که مقاومت میکنند قاعده و میدان بازی را خود ترسیم میکنند نه اینکه بازیگر حاکم مطلقه شوند…