سایه امنیتی‌ها بر فضای مجازی / یادداشت

✍️ سلمان موسوی

من‌از بهر حسین در اضطرابم
تو از عباس می‌گویی جوابم

اخیراً تعدادی از نمایندگان مجلس با پیگیری طرحی بدنبال تقویت و کنترل نیروهای امنیتی بر فضای مجازی و رسانه ای کشور هستند.

از آنجا که تجربه سیاسی در ایران نشان می‌دهد که هر گاه رفتارهای متعصبانه و متصلبانه در قرائت‌های دینی و انقلابی مسئولین غلظت بیشتری گرفت، مفسده‌ای در حال وقوع است. این دست نمایندگان برای خوش خدمتی و مصونیت خود از فسادها و انحرافاتی که در آینده از اینان رخ داده و می‌دهد در مقابل خواست و اراده مردم ایستاده و در عمل خود را نماینده‌ی تفکر حداقلی در قدرت می‌دانند تا نمایندگی ملت.

تمرکز و تاکید همراه با جمود فکری پیرامون مسائل فرهنگی و اجتماعی نه تنها راه متوقف کردن و کنترل نبوده بلکه برخورد و مقابله‌ی جامعه در سال‌های اخیر نشان داد که حاکمیت از کنترل و ممنوعیت جامعه از نرم افزار ها و ابزار مجازی برای تبادل اطلاعات و اخبار ناتوان و گاهی درمانده بود.

لذا پیشنهاد می‌شود نمایندگان مجلس بجای خودشیرینی و دادن پاس گل افسایدی به فرادستان، به امورات مهمی که پایه و اساس مشکلات و نا آرامی های روحی و روانی اجتماعی است بپردازند.
این نمایندگان مجلس انقلابی به شعارهای انقلاب و بازخوانی آنچه رهبران و لیدرهای فکری و فرهنگی انقلاب ۵۷ برای تهییج و اعتماد مردم بیان کردند پرداخته و به رعایت و دفاع از حقوق و آزادی های اجتماعی و مدنی مردم حرمت نهاده و بجای ایستادگی و پیگیری مشکلات معیشتی، فقر افسارگسیخته، بی کاری، تورم کمر شکن، بی اعتباری ارزش پولی، فساد سیستماتیک، دین گریزی حاصل از نقاب دینی مسئولین، معضلات روابط بین الملل، تعارضات و اختلافات منطقه ای، شکست برخی سیاست های چند دهه ی اخیر، نظارت استصوابی، مرگ فرهنگ، زوال و نابودی امید به فردای ایران، کوچ و مهاجرت نخبگان، از بین رفتن سرمایه های انسانی و مالی، سو مدیریت وهزاران درد و مشکلاتی که نمایندگان مجلس فراموش کرده و به امور خصوصی زندگی مردم چشم دوخته اند

درک مطالبات و خواسته های مردم، هنری است که در شما نیست.