سردرگمی دانش‌آموزان در آغاز سال تحصیلی / یادداشت

✍️مهین برخورداری

سال تحصیلی جدید در حالی قرار است از پانزدهم شهریور شروع شود که هنوز هیچ دستورالعمل واحدی‌درباره‌ی نحوه‌ی بازگشایی مدارس در مقاطع گوناگون و در نقاط مختلف جغرافیایی به لحاظ‌ وضعیت کرونا وجود ندارد. مدارس هم بنا بر سلیقه‌ی مدیران تصمیمات شخصی اعمال می‌کنند. برخی از مدارس از والدین خواسته‌اند با امضای رضایتنامه مسوولیت حضور کودکانشان در مدرسه و عواقب احتمالی آن را بپذیرند. از طرف دیگر برای رفت و آمد دانش‌آموزان هیچ فکری نشده و دانش‌آموزان باید توسط والدین به مدارس بروند. همین نکته احتمال افزایش بار ترافیکی سنگین را به دنبال خواهد داشت.


در باره‌‌ی آموزش مجازی نیز مناطق محروم و دانش‌آموزان خانواده‌های کم بضاعت توان فراهم آوردن ابزار و امکانات اتصال مجازی را ندارند. حتی در صورت وجود چنین امکانی برنامه‌ی شاد آنقدر ناکارآمد است که تقریبا جز برای حضور و غیاب دانش‌آموزان هیچ استفاده‌ای نخواهد داشت.


بیش از ۶ ماه از شیوع کرونا در این کشور گذشته است اما مسوولین هیچ فکری به حال شروع سال تحصیلی نکرده‌اند. بلکه بدون توجه به اصول برنامه‌ریزی آموزشی و همه‌ی جوانب مساله هر روز و پس از هر جلسه یک دستورالعمل جدید اما ناکارآمد صادر می‌کنند.


محتوای آموزشی به سنتی‌ترین شکل آن در قالب کتاب؛ تهیه و در اختیار دانش‌آموزان قرار گرفته است در حالیکه در شرایط پاندومیک فعلی بهترین کار تهیه‌ی محتوای کتب به صورت دیجیتال در بسته‌های آموزشی است. همین کاری که آموزش و پرورش قادر به انجام آن نیست مدتهای مدیدی است توسط موسسات کنکور به خوبی در حال انجام است. تهیه‌ی بسته‌ی آموزشی برای همه‌ی پایه‌ها که در آن آموزش دروس، تمرینها و نکته ها و مساله برای ارزشیابی دانش‌آموز وجود دارد. اما دستگاه عریض و طویل دولتی نتوانسته کلیه‌ی دروس را به این شیوه تدوین یا حتی برون‌سپاری کند تا موسسات توانمند انجام داده و در اختیار دانش‌آموزان قرار دهند.


نمونه‌ی مدیریت هردمبیل و بی‌برنامه‌ای که می‌خواهد با انشا‌الله و ماشاالله مسائل مهم را حل و فصل کند.