سهم صیادان از دو دریایِ کاسپین و خلیج‌فارس، ۸۰۰ هزار تومان

پایگاه خبری / تحلیلی نگام _ ۱۴۰ هزار خانوار در ایران از راه ماهیگیری امورات خود را می‌گذرانند شغلی که باتوجه به سختی‌های بسیار و حوادث ناگوار و تلخ، درکنارِ بی‌توجهی مسئولان هنوز به سفره‌ها اندک نانی می‌آورد و صیادان هنوز با امید به روزهای بهتر، هر روز به آب می‌زنند تا شاید گشایشی حاصل شود.


به گزارش ایلنا، حدود ۱۴۰ هزار صیاد در خطه‌های شمالی و جنوبی کشور مشغول به صید ماهی هستند و از دریا ارتزاق می‌کنند. بسیاری از مردم تصور می‌کنند این گروه شغلی یعنی صیادان از منابع رایگان درآمد کسب می‌کنند و از وضعیت مناسبی برخوردار هستند ولی حقیقت رنگی دیگر دارد. این روزها، تامین معیشت زندگی به چالشی بزرگ برای صیادان تبدیل شده و آن‌ها را با مشکلاتی روبرو کرده است. سطح درآمدی صیادان آن چنان کاهش یافته که دیگر توانایی پرداخت حق بیمه‌ی خود را هم ندارند.


اسحاق تندرو، مدیرعامل اتحادیه تعاونی‌های صیادان استان هرمزگان و رئیس هیات مدیره اتحادیه سراسری تعاونی‌های صیادی کشور و یعقوب دوجی، مدیرعامل اتحادیه سراسری تعاونی‌های صیادی کشور از وضعیت نامناسب صیادان در شمال و جنوب کشور می‌گویند و رسیدگی به وضعیت بیمه و جزو مشاغل سخت و زیان‌آور بودن این رده‌ی شغلی را از مسئولان مطالبه می‌کنند.
میانگینِ درآمدی ماهیگیران بیش از ۸۰۰ هزار تومان نیست، زیرا صید قابل پیش‌بینی نیست گاهی تورها آنقدر سنگین است که نمی‌توان آنها را بالا کشید و گاهی هم تور آنقدر خالی است که انگیزه‌ای برای بالا آوردن آن وجود ندارد، بسیاری از صیادان درآمد خود را با یارانه‌ای که می‌گیرند، تنظیم می‌کنند تا هزینه‌های خانواده را در طول ماه بپردازند.

دوجی در ارتباط با وضعیت معیشتی صیادان می‌گوید: حدود ۱۴۰ هزار صیاد در مناطق جنوبی و شمالی کشور مشغول به صید ماهی هستند که حدود ۱۰ هزار نفر از آن‌ها در دریای کاسپین به صید پره و کیلکا اشتغال دارند. در شش ماهه دوم سال یعنی فصل‌های پاییز و زمستان، صیادان پره روی دریا می‌روند و صیادان کیلکایی نیز در ۱۰ ماه از سال کار می‌کنند. اگرچه دولت با سیاست‌های خود تعداد صیادان پره را کاهش داده اما این شیوه توجیه اقتصادی ندارد طوری که امروز درآمد صیادان پره به هیچ وجه پاسخگوی تامین نیازهای زندگی آن‌ها نیست. در این میان صیادان کیلکا وضعیت بهتری نسبت به صیادان پره دارند اما حتی آنها هم از تامین معیشت خود ناتوان هستند.


مدیرعامل اتحادیه سراسری تعاونی‌های صیادی کشور این‌طور ادامه می‌دهد: وضعیت درآمدی صیادان اصلا مناسب نیست و آن‌ها جزو دهک‌هایی پایین جامعه یعنی یک و دو هستند. در این میان صیادان ساحل‌نشین و قایق‌نشین نسبت به صیادان دیگر، شرایط سخت‌تری را تجربه می‌کنند. مسئولان باید بدانند که شرایط فعلی به هیچ وجه برای آنها آسان نیست، کرونا نیز مزید بر علت شده و مشکلات فراوانی برای کارگران صیاد به بار آورده است.

اسحاق تندرو نیز وضعیت صیادان جنوب کشور را بسیار نابسامان دانسته و درباره وضعیت معیشت صیادان شاغل در خلیج فارس و دریای عمان این‌طور توضیح می‌دهد: زندگی صیادان کشور تحت تاثیر شیوع کرونا قرار گرفته و آن‌ها را با مشکلات متعددی روبرو کرده است. دریاوری کاهش یافته و به تبع این امر، حجم صید نیز کم شده است. گرانی هم مزید بر علت شده و صیادان را برای تامین مایحتاج زندگی با چالش‌های زیادی روبرو کرده. کارگران صیاد در جنوب کشور به دو روش در شناورهای صید ماهی کار می‌کنند. برخی از آن‌ها در شناور سهیم هستند و برخی نیز با عنوان ملوان روی دریا می‌روند. دستمزد و درآمد کارگران صیاد به صورت مستقیم به دریا وابسته است. اگر آن‌ها به دریا بروند، درآمد خواهند داشت ولی اگر به صید نروند هیچ منبع درآمدی نخواهند داشت. در میان آنها؛ وضعیت کارگرانی که شناور ندارند و با عنوان ملوان به دریا برای صید ماهی می‌روند، بسیار اسفبار است.


مدیرعامل اتحادیه تعاونی‌های صیادان استان هرمزگان درباره میزان درآمد صیادان هم می‌گوید: درآمد کارگران صیاد اصلا ثابت و مشخص نیست و بستگی به توری (حجم ماهی صید شده) دارد. اگر صید ماهی خوب باشد، این امکان وجود دارد که درآمد آن‌ها حتی از حداقل دستمزد تعیین شده نیز بیشتر شود که پس از کسر هزینه‌های جاری شناور مثل سوخت و غذای کارگران، درآمد حاصله نصف می‌شود. عموما نیمی از درآمد برای کارگران و نیم دیگر برای مالکان شناور است. برخی از مالکان یک سهم از شناور را به ناخدای شناور می‌دهند.

✍️ دیدگاه شما 🙏