سهیلا منصوریان: آمریکا و چین دنبالم بودند اما از ایران نرفتم / گفتند از علی دایی گنده‌تر باشی هم بیرونت می‌کنیم

پایگاه خبری / تحلیلی نگام _ سهیلا منصوریان، عضو تیم ملی ووشو بانوان گفت: رییس حراست مجموعه ورزشی انقلاب پیراهنم را کشید و گفت ملی پوشی که باش، علی دایی هم باشی بدون کارت عضویت حق ورود نداری.

عضو تیم ملی ووشو بانوان گفت: رییس حراست مجموعه ورزشی انقلاب پیراهنم را کشید و گفت ملی پوشی که باش، علی دایی هم باشی بدون کارت عضویت حق ورود نداری.

به گزارش انتخاب به نقل از خبرگزاری دانشجو اتفاقی که به تازگی در مجموعه ورزشی انقلاب تهران رخ داد موجب شد تا شایعاتی عجیب هم در ادامه درباره یکی از خواهران منصوریان به راه بیافتد. اینکه ماجرای راه ندادن لژیونر ووشوی بانوان به مجموعه انقلاب برای این بوده که بهانه‌ای دست او بیافتد تا ایران را ترک کند.

سهیلا منصوریان درباره اتفاقی که در بحث ممانعت از ورودش به جاده تندرستی مجموعه ورزشی انقلاب رخ داده اظهار داشت: در روز‌هایی که بیشتر مجموعه‌های ورزشی به دلیل بروز بیماری کرونا تعطیل بودند من برای حفظ آمادگی جسمانی ام راهی مجموعه انقلاب شدم، اما چون به دلیل تعطیلات اخیر و حضورم در لیگ چین نمی‌دانستم کارت عضویت سبز رنگم باطل شده و شکل جدیدی از آن‌ها را به ورزشکارن ملی پوش داده اند با همان کارت قبلی و حریف تمرینی ام راهی این مکان شدم که اتفاقا مسئول حراست مرا شناخت و از من دعوت کرد پس از ورود به مجموعه صبر کنم تا رییس حراست بیاید و درباره ورودم به مجموعه نظر بدهد. البته من اگر می‌دانستم باید کارت بگیرم حتما برای این موضوع اقدام می‌کردم.

وی ادامه داد:، اما متأسفانه به محض حضور ریاست حراست وقتی ماجرا را برای او توضیح دادم با لحنی که لیاقت خودش بود گفت بفرمایید بیرون! بعد که گفتم من بازیکن ملی پوش ووشو هستم، گفت هر کسی می‌خواهی باش، از علی دایی که گنده‎تر نیستی! او هم بود اجازه ورد به او نمی‌دادم.

منصوریان درباره اتفاقات مربوط به ضبط ویدیو از این فرد توضیح داد: وقتی این رفتار ادامه پیدا کرد گوشی موبایلم را درآوردم تا از او و لحن بدی که داشت فیلم بگیرم که لباسم را کشید و گوشی موبایلم زمین خورد و شکست. بعد تهدیدم کرد که یا فیلم را پاک می‌کنم و بیرون می‌روم و یا مرا به زندان می‌اندازد! من هم گفتم هرگز این ویدیو را پاک نمی‌کنم و بعد به اتومبیلم برگشتم و خواستم از مجموعه خارج شوم که درب خروجی را با نرده‌های آهنی بستند و با دو عدد موتورسیکلت طوری جلو و پشت ماشین را بستند که انگار دزد گرفته اند.

این قهرمان آسیایی کشورمان خاطرنشان کرد: وقتی پلیس رسید به آن‌ها گفته شد من بدون اجازه وارد مجموعه شده ام که این اولین دروغ آن‌ها بود و من هم گفتم وقتی حراست درب را روی من باز کرده من چطور به شکل غیرقانونی وارد این مجموعه شده ام؟ همه این اتفاقات در حال رخ می‌داد که مردم ایستاده بودند و ما را نگاه می‌کردند و این برای من خیلی بد بود و نمی‌خواستم کسی درباره یک ملی پوش ووشو تصویر غلطی در ذهنش بوجود بیاید. ولی رییس حراست باز هم جلوی سرهنگ نیروی انتظامی به من گفت حرف مفت نزن که من از او خواستم حتما این حرف را در صورتجلسه اتفاقاتی که رخ داده قید کند و هنوز هم هست.

این بازیکن ملی پوش سپس از خواسته رییس حراست مجموعه حرف زد و گفت: آن آقا به من گفت باید فیلم را پاک کنم وگرنه کاری می‌کند که مرا از تیم ملی خط بزنند و برای همیشه از تیم ملی خداحافظی کنم.

منصوریان درباره دلیل انتشار ویدیوی آن درگیری در اینستاگرامش توضیح داد: من اول نمی‌خواستم ویدیو را منتشر کنم و هدفم از این کار نشان دادن فیلم به ریاست مجموعه بود تا بداند که رییس حراستش چه رفتار زننده‌ای با یک خانم داشته است. اصلا من نه که یک ملی پوش هستم، هر کسی برای خودش شخصیت دارد و درست نیست این رفتار را با او انجام بدهند. آن شب خیلی‌ها در اینستاگرام برای من پیام ارسال می‌کردند و حرف‌ها و شایعات به گونه‌ای منتشر شده بود که همه مرا مقصر تصور می‌کردند از این رو مجبور شدم ویدیو را در اینستاگرامم بگذارم.

وی افزود: پس از آن بود که دیگر قهرمانان ورزشی مثل مریم طوسی، داود عابدین زاده، جمشید گیوه‎چی و خیلی‌های دیگر در پیام‌هایی که برای من ارسال کردند ضمن ابراز همدردی با من تأیید می‌کردند که با آن‌ها هم در مواردی مشابه، رفتار‌هایی اینچنینی یا بدتر صورت گرفته است در حالی که هر کدام شان قهرمانان و مدال آوران ایران در بازی‌های آسیایی و یا المپیک بوده اند.

منصوریان خاطرنشان کرد: وقتی ویدیو را منتشر کردم مجموعه انقلابی‌ها برای اینکه خودشان را تبرئه کرده و مرا مقصر جلوه بدهند شایعه سازی کردند که من پروتکل‌های بهداشتی را رعایت نکرده بودم و، چون ماسک نداشتم و می‌خواستم به زور وارد پیست شوم این اتفاقات رخ داده است. در حالی که من باید روزی دو بار از تمریناتم برای باشگاه چینی که عضو آن هستم ویدیو بگیرم و همیشه ماسک دارم.

وی با ابراز دلخوری از مسببان انتشار شایعه پناهندگی‌اش در آمریکا گفت: شایعه دیگری که برای تخریب من ساختند این بود که من دنبال بهانه بودم تا از ایران بروم در حالی که اگر چنین قصدی داشتم مدت‌ها پیش از این، از آمریکا، یکی دو کشور اروپایی و حتی همین چین که خودش میلیون‌ها نفر ووشوکار دارد و کشورش مهد ووشو است پیشنهاد داشتم و اگر می‌خواستم بروم چند سال پیش این کار را می‌کردم، ولی این بازی کثیف را براه انداختند تا مرا در نظر مردم تخریب کنند، ولی حتم دارم کسی جز خودشان روسیاه نشدند.

از منصوریان درباره نحوه حمایت ریاست فدراسیون ووشو سؤال کردیم که گفت: دو روز بعد از آن ماجرا (!) آقای صدیقی مرا دعوت کرد به دفترش بروم و با من حرف زد و بعد گفت با رییس مجموعه انقلاب در این باره صحبت می‌کند. بعد رییس کمیته المپیک هم مرا دعوت کرد تا از این بابت از من دلجویی کند در حالی که من فقط می‌خواستم آن آقایی که رییس حراست مجموعه بود و به بدترین شکل ممکن با یک خانم رفتار کرد از من عذرخواهی کند که البته هنوز هم چنین اتفاقی رخ نداده است.

وی در این باره که با این اتفاق باز هم دوست دارد در مجموعه انقلاب تمرین کند گفت: در این چند روز در کنار اتوبان همت (!) تمرین می‌کنم که خیلی خطرناک است! واقعا خنده‎دار است که بازیکن ملی پوشِ ایرانِ ۸۰ میلیون نفری باید در حاشیه اتوبان که خطر تصادف با انواع و اقسام اتومبیل‌ها وجود دارد، بدود، ولی نتواند ازمجموعه‌های بزرگ دولتی کشورش استفاده کند، چون می‌خواهد با آمادگی بالا راهی چین شود و ضمن افتخارآفرینی برای کشورش با بهترین شرایط و شناخت کافی از جدی‎ترین حریفانش که در لیگ چین حضور دارند آماده بازی برای تیم ملی شود.

ورزش امروز زنان ایران، نام های مهمی دارد که یکی از آنها،‌ خواهران منصوریان هستند. الهه، شهربانو و سهیلا منصوریان، نوابغ ووشو ایران و جهان هستند که توانسته اند با اتکا به قدرت بدنی و عزمی جزم، در یکی از سخت ترین رشته های ورزشی، برای ایران، افتخارات جهانی کسب کنند. در تاریخ ورزش ایران، حضور سه خواهر قهرمانی در یک رشته ورزشی سابقه نداشته است.

خواهران ووشوکار ایران، تا کنون موضوع چند فیلم مستند ورزشی هم شده اند. فیلم خواهران قریب که مبارزات ورزشی الهه و شهربانو در مسابقات آسیایی اینچئون کره جنوبی را به تصویر کشید و مستندی  به نام صفر تا سکو که روایتی از زندگی سه قهرمان ورزش بانوان ایران است و حضور موفقی در سینما حقیقت را در کارنامه دارد و در سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر نیز  به نمایش در آمد از آن جمله است.

این فیلم، جایزه  “نشان فیروزه” بهترین فیلم مستند جشنواره حقیقت را در سال ۹۵ از آن خود کرد که با استقبال گسترده تماشاگران این دوره از رقابت ها مواجه شد. تیتراژ این فیلم را در ویدیو زیر مشاهده کنید.

ووشو، ترکیبی از بوکس و تکواندو بوده و از سخت ترین ورزش ها به خصوص برای بانوان به شمار می رود. عشق به ووشو در میان خواهران افسانه ای ووشوکار ایران سبب شد تا آنها، راه پایتخت را برگزیده و در باشگاه های تهران مشغول به تمرین شوند.

الهه منصوریان، یکی از خواهران افسانه ای ووشو ایران، متولد سمیرم اصفهان است. خواهرانش وی را تکنیکی تر از خودشان می دانند و علت ورودشان به صحنه ووشو را حمایت های الهه می دانند.

الهه در سال ۲۰۱۰ میلادی، مدال طلای جام جهانی سانشو چین و مدل برنز سانشور در بازی های آسیایی گوانگجو را تصاحب کرد. همچنین در سال ۲۰۰۹ میلادی در وزن ۴۸ کیلوگرم، مدال نقره قهرمانی جهان را در تورنتو کانادا بدست آورد.

مشاهده فیلم های بروسلی سبب شد تا وی با ورزش رزمی به ویژه رشته ووشو علاقه پیدا کند و از صفر تا صد این مسیر را با موفقیت طی کند.

او نخستین بانوی ووشو کشور است که توانسته سانداراکاران فوق حرفه ای چینی را شکست دهد و مدال طلای قهرمانی آسیا را بر گردن اندازد. او این موفقیت را از همه موفقیت هایش بیشتر دوست دارد، چرا که به شکست چینی ها منتهی شد. البته او گفته بود که برای کسب این موفقیت،‌ مدتی را در باشگاه هایی در چین تمرین کرد و قریب به ۳۰ میلیون تومان نیز خرج روی دستش گذاشت.

تمرین در چین و شکست دادن چینی ها که مهد ووشو جهان را در اختیار دارند،‌ کاریست کارستان که الهه، توانست بانوان رزمی کار ایران را به این موفقیت نائل کند. الهه، اکنون سرمربی تیم سپاهان اصفهان است و امید دارد تا این تیم را قهرمان لیگ برتر ساندا ایران نماید و به همین خاطر، پیشنهاد ماهانه ۸ میلیون تومانی باشگاه ساندا چینی را در سال ۲۰۱۶ میلادی رد کرد.

خانم منصوریان بارها در مصاحبه های خود، از زندگی بسیار سختی که وی و خانواده اش در سمیرم نصف جهان با آن روبرو بود سخن گفت. وی و دو خواهرش، از کودکی با کم ترین امکانات ورزشی در منطقه ای محروم، مسیر رشد را پیمودند و از دوازده سالگی، پا به عرصه ورزش حرفه ای گذاشتند.

ووشو، ترکیبی از بوکس و تکواندو بوده و از سخت ترین ورزش ها به خصوص برای بانوان به شمار می رود. عشق به ووشو در میان خواهران افسانه ای ووشوکار ایران سبب شد تا آنها، راه پایتخت را برگزیده و در باشگاه های تهران مشغول به تمرین شوند.

الهه، موفقیت خود و خواهرانش را در این رشته،‌ مدیون حمایت خانواده دانست که به زعم مخالفت های اطرافیان که رشته رزمی را مناسب بانوان نمی دانستند، در این راه گام برداشتند.

بیوگرافی شهربانو منصوریان

شهربانو منصوریان ۲۹ ساله (قد ۱۸۰ ،وزن ۶۰) متولد شهرستان سمیرم از توابع استان اصفهان، حدود ۲۰ سال است که در رشته های رزمی فعالیت دارد، وی تا به حال افتخارات زیادی را به همراه دو خواهر دیگرش در ووشو به دست آورده است.

شهربانو منصوریان از ۹ سالگی به ورزش های رزمی علاقه مند شد و علاوه بر ووشو در رشته کونگ فو نیز حال فعالیت داشته است. وی سه مدال طلای جهانی، یک مدال طلای جام جهانی اندونزی، یک نشان طلای آسیا و همچنین چندین قهرمانی کشوری در رشته ووشو بخش ساندا بدست آورده است.

الهه و سهیلا منصوریان، خواهران شهربانو هستند و هر سه نابغه ووشو، افتخارات زیادی را در این رشته برای ایران اسلامی به دست آورده اند.

شهربانو منصوریان ووشوکار قهرمان با حضور در برنامه ماه عسل ، از دقایق تلخ و حسرت های دوران کودکی اش گفت.

شهربانو: آرزوم بود یه موتور لاستیکی داشته باشم. پدرم نمیتونست آرزوهای منو براورده کنه و فقط زورش میرسید که شکممون رو سیر کنه.

شهربانو منصوریان؛ قهرمانِ ملی ووشو از شکل آشنایی با همسرش در برنامه ماه عسل گفت : من با یک نفر بحثم میشه سر کرایه أسب و همون موضوع باعث آشنایی ما میشه و درنهایت ازدواج میکنیم. اون موقع بیشترین نگرانیم برای خانواده بود چون همسرم دیگه اجازه نمیداد برم آبشار برای أجاره أسب و برم مزرعه برای سیب چیدن و کار کنم و پول دربیارم

شهربانو منصوریان از ۹ سالگی به ورزش های رزمی علاقه مند شد و علاوه بر ووشو در رشته کونگ فو نیز حال فعالیت داشته است.

بیوگرافی الهه منصوریان

الهه منصوریان متولد ۱۳۷۰ در سمیرم اصفهان، ورزشکار است

وی در بین دوخواهر دیگر اولین نفری بود که سمت رشته ووشو رفت، سپس خواهران دیگرشم به سمت باشگاه خودش کشاند تا این رشته را دنبال کنند؛ همچنین اولین عضو خانواده منصوریان بود که نام خود را در ووشوی ایران مطرح کرد و به عنوان قهرمانی آسیا و جهان رسید. الهه در حال حاضر در ۵۶ کیلوگرم مبارزه می کند.

افتخارات ورزشی

مهم‌ترین افتخارات ورزشی رده جوانان برای الهه منصوریان : نقره مسابقات آسیایی کره جنوبی ۲۰۰۷ و طلا  مسابقات آسیایی ماکائو ۲۰۰۹ می باشد.

مهم‌ترین افتخارات ورزشی رده بزرگ‌ سالان : نقره جهانی کانادا ۲۰۰۹، طلا جام‌جهانی چین ۲۰۱۰، طلا جام‌ قفقاز ۲۰۱۰، برنز بازی‌ های آسیایی گوانگ‌ ژو ۲۰۱۰، برنز جهانی ترکیه ۲۰۱۱، طلای جهانی مالزی ۲۰۱۳، نقره آسیایی اینچئون ۲۰۱۴ و طلا آسیایی تایوان ۲۰۱۶

بیوگرافی سهیلا منصوریان

بیوگرافی خواهران منصوریان

سهیلا منصوریان

سهیلا منصوریان متولد ۱۳۶۹ در سمیرم اصفهان، ورزشکار است. 

اول شهربانو و بعد هم الهه این رشته را انتخاب کردند، آنها مدال جهانی داشتند که من هم ووشوکار شدم. من گرچه عاشق ورزش بودم ولی اول ووشو انتخابم نبود، من عاشق کونگ فو و کیک بوکسینگ بودم و در هر دو رشته هم خیلی خوب ظاهر شده بودم. در مسابقات داخلی هم خیلی خوب عمل می کردم اما متاسفانه شرایط در این رشته ها برای انتخاب بازیکن و حضور در رقابت های بین المللی اصلا عادلانه نبود.