سه ویژگی آقای مصباح یزدی

رضا علیجانی

تندخویی، ترسویی و جاه طلبی. ایشان اخلاقا چندان مبادی به آداب روحانیت نبود….

مصباح در دوره اول زندگی‌اش چوب محافظه کاری (قبل انقلاب و سپس دوران جبهه و جنگ) و ترسویی فردی‌اش را خورد و در حاشیه بود.

در دوره دوم نان تندخویی‌اش را (در زمان آقای خامنه‌ای و بعد از دوم خرداد) خورد. تندخویی قبل از انقلابش علیه شریعتی و بعد از انقلاب علیه همه روشنفکران و منتقدان بود.

مصباح مخالف دموکراسی و حقوق شهروندی و طرفدار ولایت مطلقه و مروج ارهاب(خشونت و ترور) بود. او بر خشونت و فاشیسم لباس دینی می‌پوشاند و همین به کار حکومت می‌آمد.

حکومت اسلامی می‌تواند با رای مردم بالا برود ولی با رای مردم پایین نمی‌آید! مخالف ولایت فقیه مشرک است.

نام مصباح پشت قتلهای زنجیره ای و ترورهای اجتماعی(در کرمان) شنیده می‌شد.

شنود از جلسات خصوصی وی و اطرافیانش جاه طلبی‌های فردی وی را لو داد و باعث شد بیت و مجتبی خامنه ای کم کم او را در دوره سوم زندگی‌اش به حاشیه برانند.