سیاستمداران سوئدی برای درخواست آزادی معترضان ایرانی هم‌صدا شدند

پایگاه خبری / تحلیلی نگام _ سیاستمداران سوئدی از جناح‌های مختلف پارلمانی برای درخواست از جمهوری اسلامی ایران برای آزادی زندانیان سیاسی که از آبان‌ ماه ۱۳۹۸ در زندان به سر می‌برند، با یکدیگر متحد شدند.

تیترهای خبری اخیر در مورد صدور حکم اعدام برای «نوید افکاری»، کشتی‌گیر ایرانی، و همچنین آخرین گزارش وحشتناک «سازمان عفو بین‌الملل» در مورد شکنجه معترضان در ایران، یازده عضو «ریکسداگ سوئد (مجلس سوئد)» را بر آن داشت تا دادخواستی را با تقاضای مداخله فوری آغاز کنند.

امضاکنندگان از احزاب لیبرال، میانه‌رو و سوسیال‌دموکرات سوئد هستند که در بسیاری از مسائل سیاسی، از جمله موضوعات مربوط به ایران، مانند تحریم‌های هسته‌ای با یکدیگر اختلاف نظر دارند. اما این سیاستمداران اختلافات خود را کنار گذاشته‌اند تا از سوئد و «اتحادیه اروپا» درخواست کنند برای جلوگیری از اعدام قریب‌الوقوع نوید افکاری و دیگران، دست به اقدام «فوری» بزنند.

آن‌ها در یک مقاله مشترک نوشتند: «ما خواستار آنیم که ایران بلافاصله زندانیان سیاسی بازداشت‌شده در ارتباط با اعتراضات اخیر را آزاد کند.» «نام تعدادی از آن‌ها، “امیرحسین مرادی”، “محمد رجبی”، “سعید تمجیدی” و سه برادر به نام‌های “نوید، وحید و حبیب افکاری” است که همگی به دلیل شرکت در اعتراضات مسالمت‌آمیز، به مجازات غیرانسانی اعدام محکوم شده‌اند.» این گروه از نمایندگان، همچنین به نام‌های «نسرین ستوده» و «نرگس محمدی»، مدافعان حقوق بشر، و «علی یونسی»، دانشجوی زندانی، که برادرش در سوئد زندگی می‌کند، اشاره کردند.

آن‌ها افزوده‌اند: «این یک مسئله جدی‌ است. خطر اعدام نوید افکاری هر لحظه وجود دارد. سوئد و اتحادیه اروپا باید بلافاصله برای متوقف کردن اجرای این حکم دست به عمل بزنند.»

سازمان عفو بین‌الملل روز چهارشنبه، دوازدهم شهریور ماه، یک گزارش هولناک جدید در مورد شکنجه افراد بازداشت‌شده در ارتباط با اعتراضات آبان‌ ماه ۱۳۹۸ منتشر کرد. بنا به این گزارش، معترضان ‌در سیستم پراکنده بازداشتگاه‌های ایران در معرض اعدام نمایشی، شوک الکتریکی، القای حس خفگی با آب، تعزیر با شلاق و خشونت جنسی قرار گرفته‌اند. بسیاری زیر شکنجه وادار به اعترافات اجباری دروغین شده‌اند که به عنوان مثال، حکم اعدام برخی مانند افکاری و مرادی ماحصل این رویه بوده است.

نمایندگان پارلمان سوئد برای اولین‌ بار دادخواست خود را پیش از ترجمه به انگلیسی، در گوتبرگز-پوستن، سومین نشریه پرتیراژ صبح‌گاهی سوئد، منتشر کردند.

«آزاده رجحان گوستاوسون»، از حزب سوسیال‌دموکرات، به «ایران‌وایر» گفت: «سوئد و مقامات اتحادیه اروپا باید موضع سختگیرانه‌تری نسبت به مقامات ایران اتخاذ کنند. وضعیت این افراد بحرانی است.»

«کنت فورسلوند»، رییس کمیته خارجی پارلمان سوئد، به ایران‌وایر گفت که در طول ۱۸ سال تصدی او در مجلس سوئد، مقامات سوئدی به شدت منتقد نقض حقوق بشر توسط ایران بوده‌ و در بعضی موارد در مذاکره برای آزادی زندانیان سیاسی موفق بوده‌اند. او ادامه داد: «غیردوستانه‌ترین و سردترین جلساتی که در آن‌ها شرکت کرده‌ام، با ایرانی‌ها بوده است.»

فورسلوند می‌گوید: «ما می‌خواهیم به آن‌ها کمک کنیم تا وارد جامعه جهانی شوند و عادی‌تر باشند. برداشت ما این است که آن‌ها به حرف ما گوش می‌کنند. اگر چه وقتی صحبت از وضعیت حقوق بشر در ایران و استفاده از مجازات اعدام و دیگر شیوه‌های وحشتناک ایران می‌شود، ما به شدت با یکدیگر وارد مجادله می‌شویم. مواردی نیز بوده‌اند که ما برای آزادی‌های آن‌ها (زندانیان سیاسی) موفق به مذاکره شده‌ایم.»

در حال حاضر، تنها یک شهروند سوئدی به نام دکتر «احمدرضا جلالی»، دارای تابعیت دوگانه، در ایران زندانی است. جلالی در سال ۲۰۱۵ (۱۳۹۴) در ایران بازداشت و در مهر ماه ۱۳۹۶، در ارتباط با ترور دانشمندان هسته‌ای ایران بین سال‌های ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۰، به مرگ محکوم شد. او همواره می‌گوید که بی‌گناه است و همکارانش در سراسر جهان نگران بدتر شدن وضعیت سلامت وی پشت میله‌های زندان هستند.

«کراتین لوندگرن»، عضو حزب میانه‌رو و معاون سوم فعلی رییس مجلس سوئد (ریکسداگ)، که عضو کمیته حقوق بشر مجلس است می‌گوید سوئد، ایران را تحت فشار قرار داده است تا احمدرضا جلالی را اعدام نکند. او به ایران‌وایر گفت: «حکم اعدام در ایران یکی از بدترین مجازات‌ها است. ما اعتراض کرده‌ایم، نامه فرستاده‌ایم و خواستار آزادی زندانیان سیاسی شده‌ایم.»

وی تصریح کرد: «اکنون زمان استفاده از نیروها و توانمندی‌ها و به عقب راندن سوء استفاده‌هاست. ما می‌خواهیم مطمئن شویم که سوئد و اتحادیه اروپا این کار را انجام می‌دهند. وقتی که نخست‌وزیر با “جواد ظریف” در یک جلسه حضور می‌یابد، باید این موضوع را مطرح کند و اگر ایران می‌خواهد بیش از این متضرر نشود، باید گوش کند.»

شکنجه و آدم‌ربایی جنایت‌هایی‌اند که در سطح بین‌المللی، جنایت علیه بشریت شناخته می‌شوند. لوندگرن به ایران‌وایر گفت که امیدش را پس از ۴۰ سال از دست نداده است و معماران این جنایت‌ها در جمهوری اسلامی ممکن است روزی خود محاکمه شوند. او گفت: «شواهدی در مورد این جنایت‌ها وجود دارد که باید مورد استفاده قرار گیرند. امیدوارم روزی ما عدالت را برای تمام کسانی که کشته شدند، و تمام کسانی که شکنجه شدند و تمام جنایت‌هایی که همچنان ادامه دارد، به ارمغان بیاوریم. مرتکبین این جنایت‌ها فقط نباید تحریم شوند، بلکه باید به دلیل اعمال خود دادگاهی شوند.»