شهادت می‌دهم که در دوره مسئولیت احمدی نژاد فرهنگ یکی از سیاه‌ترین دوره‌های خود را گذراند

پایگاه خبری / تحلیلی نگام _  بالاخره طاقت نیاوردم و مصاحبه احمدی‌نژاد درباره موسیقی را دیدم. حرف‌هایش درباره آزادی حق انتخاب، دوست داشتن همه انسان‌ها در سراسر جهان و البته آرمانش برای رسیدن به جهانی بی‌اسلحه را شنیدم و حالا می‌خواهم به عنوان خبرنگار حوزه فرهنگ در تمام آن سال‌ها چیزهایی را شهادت دهم.

الهه خسروی در ادامه نوشت :

من شهادت می‌دهم که در دوره مسئولیت این آدم فرهنگ یکی از سیاه‌ترین دوره‌های خود را گذراند. آقای احمدی‌نژاد طوری حرف می‌زند که انگار ما فراموش کرده‌ایم وزیران ارشادش آقای صفارهرندی عضو سپاه پاسداران و نماینده این نهاد در روزنامه کیهان یا آقای حسینی عضو هیات علمی دانشکده الهیات بود.

‏در دوره همین فرد خانه سینما تعطیل شد، ناشران بسیاری به جرم ارائه کتاب برای اخذ مجوز تعلیق شدند، بخش عظیمی از آثار هنری به محاق رفت، روزنامه‌های بسیاری تعطیل شد و شنیدن صدای کسی که حالا آقای احمدی‌نژاد ترانه‌اش را لب‌خوانی می‌کند ممنوع شد.

او با وقاحت تمام هر جا که در مصاحبه درمی‌ماند با عبارت «یادم نیست» از زیر پاسخ به سئوال فرار می‌کند. حتی حاضر نیست مسئولیت دعوت حبیب را به ایران به گردن بگیرد و نمی‌گوید که چطور بعد از استفاده تبلیغاتی او را به امان خدا رها کرد تا دق کند.

‏ادعا می‌کند که معاونش آقای مشایی به دیدار شجریان رفته ولی حاضر نیست حتی درباره پذیرش مشایی برای دیدار یا حرف‌هایی که ردوبدل شده کلمه‌ای سخن بگوید. باز هم توی دوربین زل می‌زند و دروغ می‌گوید.

‏کارش را به عنوان پرونده‌سازی برای همسر رقیب انتخاباتی‌اش با عنوان بگم؟ بگم؟ روایت حقیقت می‌داند. با افتخار می‌گوید از هنرمندان سوءاستفاده نکرده، انگار ما از یاد برده‌ایم که مرحوم عزت‌الله انتظامی را با چه ترفندی به ستاد انتخابات وزارت کشور کشاند.

‏احمدی‌نژاد همه چیز را به گردن جریان خودسری می‌اندازد که بولتن به دست راهی قم می‌شوند تا حکم دائر کردن گشت ارشاد را بگیرند و به کلی خودش را مبرا از این جریان می‌داند اما نمی‌گوید که هشت سال در خدمت این جریان بود و آن را به خصوص در حوزه فرهنگ نمایندگی می‌کرد.

‏می‌خواهد این‌طور تلقین کند که همچون گاندی در میان یک مشت فالانژ گیر کرده بوده و از بسیاری بگیر و ببندها، ممنوعیت‌ها، تعطیل شدن‌ها و خانه‌نشین کردن‌ها خبر ندارد. دارد بنای تصوری را می‌ریزد که اگر باورش کنیم به اینجا می‌رسد که هیچ تقصیری در اتفاقات ۸۸ نداشته و «انتخاب»ش نبوده است.

چطور می‌شود یک نفر از همه مزایای قدرت استفاده کند و مسئولیت اتفاقات رخ داده در دوران قدرتش را به گردن نگیرد؟ چطور می‌شود در وزارت ارشادش کتاب‌ها حتی برای تجدید چاپ مجبور به اخذ مجوز شدند و باز از تحمل و مدارا و آزادی حرف بزند.

ح‏تی متن تصنیف مرغ سحر را بلد نیست و بلبل پربسته را به بلبل شوریده تبدیل می‌کند که ظاهراً قرار است در بهار دست‌ساز ایشان لابد بالاخره از قفس درآید. درباره موسیقی اعتراضی هم داد سخن می‌دهد و می‌گوید دلش می‌خواهد آنقدر آزادی باشد که آدم‌ها با اسم خود حرف بزنند نه با عنوان «هیچکس».

‏احمدی‌نژاد پاسخ رفع تمام موارد سانسور در حوزه فرهنگ و محدودیت‌های سیاسی و اجتماعی را حواله به «جای دیگری» می‌دهد که باید درست شود و نمی‌گوید چرا پس عمله ظلم آن جای دیگر شد؟ او روی فراموشی ما حساب کرده نه بخشش‌مان. کاش بداند نه از فراموشی خبری هست نه از بخشش.

1 دیدگاه برای «شهادت می‌دهم که در دوره مسئولیت احمدی نژاد فرهنگ یکی از سیاه‌ترین دوره‌های خود را گذراند»

  • تیر ۲۱, ۱۳۹۹ در t ۱۱:۴۸ ق٫ظ
    Permalink

    تو هم خوب میشی فقط زمان میبره مردی که در مقابل تهمتها تا الان نفر اول سیاست است

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.