شکنجه زنان در زندان‌های رژیم اسد

پایگاه خبری / تحلیلی نگام – برخی از زنان محبوس در زندان های رژیم اسد با وجود آزادی قادر به فراموشی شکنجه و بدرفتاری‌های صورت گرفته با خود نیستند.

زنان سوری که تجربه حبس در زندان‌های رژیم اسد را دارند با حضور در کنفرانس «کاروان وجدان» که در راستای “آزادی بی قید و شرط زنان و کودکان از زندان های سوریه” در استانبول برگزار شد، شکنجه و بدرفتاری با خود در زندان‌های رژیم را روایت کردند.

برخی از زنان محبوس در زندان های رژیم اسد با وجود آزادی قادر به فراموشی شکنجه و بدرفتاری‌های صورت گرفته با خود نیستند.

لولا خلیل‌آقا، زن سوری که ۳ سال در زندان‌های رژیم اسد زندانی بوده در مورد سرگذشت خود می‌گوید: در سال ۲۰۱۳ برای مدت کوتاهی بازداشت شدم اما پس از آزادی دوباره به همراه همسرم بازداشت و زندانی شدیم. پس از مدتی حبس در حلب به زندان عدرا در دمشق منتقل شدم.

وی ادامه داد: نزدیک به یک سال آنجا ماندم. پس از انتقال به زندان عدرا، شعبه سیاسی خواستار انتقال من شد. سپس مرا به زندانی که فلسطینی‌ها در آنجا نگهداری می‌شدند. پس از مدتی حبس در آنجا دوباره به عدرا منتقل شدم و فهمیدم که شوهرم را نیز به آنجا آورده اند.

این زن سوری با توضیح اینکه هر روز توسط نیروهای رژیم اسد به اشکال مختلف شکنجه روحی و جسمی می‌شدند، افزود: مرا با همسرم رودر رو کردند اما به سختی موفق به شناختن او شدم چرا که وضعیت بسیار بدی داشت. شوهرم را تهدید به آزار جنسی من می‌کردند و از او می‌خواستند که حرف بزند.

هر روز تقریبا دو ساعت ما را آزار و اذیت می‌کردند. ما را از سقف آویزان و با چوب های خیس می‌زدند. چماق هایشان را عصای ابراهیم می‌نامیدند. آنقدر ما را می‌زدند که از هوش می‌رفتیم و سپس شکنجه با شوک الکتریکی آغاز می‌شد. سپس ما را به سلول انتقال می‌دادند و این وضعیت تقریبا هر روز ادامه داشت.

مونا کوشا نیز که با سه فرزند و همسرش در ترکیه زندگی می‌کند با روایت اینکه ۱۰ آگوست ۲۰۱۱ در نزدیکی مرز ترکیه بازداشت شده است، گفت: اتهام خانوادگی ما این بود که خواستار آزادی بودیم. به همین دلیل بازداشت شدیم.

هنگامی که در حلب بازداشت شدیم طی دو هفته اول به شدت شکنجه شدیم. به دلیل شدت شکنجه ها دچار ناراحتی قلبی شدم و به بیمارستان انتقال یافتم. در دادگاه نظامی حمص محاکمه و دوباره به حلب سپس به ادلب منتقل شدم و پس از چهار ماه بازداشت با مبلغی که خانواده ام پرداخت کردند از سوی رژیم آزاد شدم و به ترکیه پناه آوردیم.

گفتنی است کنفرانس «کاروان وجدان» که در راستای “آزادی بی قید و شرط زنان و کودکان از زندان های سوریه” تشکیل شده، امروز با حضور نمایندگان ۱۱۰ کشور جهان و ۲ هزار نهاد مدنی از ترکیه و کشورهای دیگر در مرکز همایش های خلیج در استانبول در حال برگزاری است.

خبرگزاری آناتولی