عبدالله ناصری: با کاهش مشارکت مردم، پیروزی یک نظامی در انتخابات بسیار محتمل است/ اصلاحات باید با مردم و حاکمیت صریح حرف بزند

پایگاه خبری / تحلیلی نگام ـ دلسردی ها چند برابر سال ۸۴ شده و متاسفانه وقایع دی۹۶ و آبان ۹۸ حاکمیت را از مردم دور کرده است. لذا باید بگویم که پیش بینی ام از انتخابات ۱۴۰۰، مشارکت بسیار نازل مردم است و ظهور رییس جمهور پوپولیستی مانند ۸۴ چندان محتمل نیست. هرچند که پیروزی یک نظامی را بسیار محتمل می دانم.

عبدالله ناصری در خصوص نوع کنش گری اصلاح طلبان در مناسبات آتی کشور گفت: در یک کلام کنش اصلاح طلبان جامعه محور مانند احزابی نظیر توسعه ملی و ایثارگران و نه حکومت محور شبیه کارگزاران، باید به نمایندگی از جامعه مدنی تعریف شود. اگر ذائقه اکثریت جامعه مدنی به دلایلی کاملا منطقی، “عدم مشارکت” است مانند آنچه در انتخابات مجلس سال۹۸ شاهد بودیم، احزاب جامعه محور نیز باید این دلایل را بررسی کرده و موضع خود را صریحا اعلام کنند.

احزاب جامعه محور باید در کنار مردم بایستند

وی افزود: معتقدم این استدلال که صندوق رای آخرین “پلاک جمهوریت” است و نباید با آن قهر کرد، آن هم زمانی که هیچ شخص شایسته و مستقلی نمی تواند از فیلترهای عجیب شورای نگهبان عبور کند به نوعی بازی با شعور جامعه است. احزاب جامعه محور اگر ببینند که بازهم مطالبه اکثریت مردم، عدم مشارکت به دلیل ناکارآمدی رأی دادن است، باید در کنار مردم بایستند.

این استاد دانشگاه با بیان اینکه تلف کردن و مستهلک کردن جامعه به بهانه حفظ صندوق های رای، ظلم به مردم است، گفت: نمی دانم اصلاح طلبان کی و چگونه می خواهند بپذیرند که بر خلاف دهه ۷۰ و۸۰ که دوگانه اصلاح طلب— اصولگرا معنا داشت اکنون دیگر چنین دو گانه ای تعیین کننده نیست.

او ادامه داد: تنها دوگانه معنادار و تعیین کننده امروز، دوگانه حکومت-جامعه است. اگر فرض کنیم بهترین چهره ملی و جهانی
اصلاحات یعنی آقای سیدمجمد خاتمی هم نامزد انتخابات و تایید شود، با رویکرد دولت موازی و خودسری هایی که وجود دارد، چه کاری می توان انجام داد؟

میدان دادن به یک پوپولیست بعید نیست

ناصری بیان با اشاره به یک کنش موثر مردم پسند گفت: یکصد تن از چهرهای اصلاح طلب جامعه محور در نامه ای به رهبری شرایط قابل دسترسی مانند تمرکز سیاست خارجی در دولت و عدم دخالت نیروهای نظامی، بازرسی فعالیت های اقتصادی نظامیان از سوی دولت، اعطای اختیار مذاکره بدون شرط به وزارت خارجه، انحلال شورای سران سه قوه، پرداخت مالیات از سوی همه نهادهای اقتصادی فرادولتی و… را اعلام کنند. با اینکه احتمال زیادی وجود دارد که پاسخ منفی دریافت کنند، اما بهترین فرصت برای بازسازی ذهنیت ها در جامعه است.

وی ادامه داد: با ادامه وضع فعلی هر روز شاهد دخالت بیشتر هسته سخت قدرت در امور کشور هستیم. چنانکه نامزد نهایی انتخابات ریاست جمهوری نیز باید مطلوب نهادهای خاص باشد. از این رو، چه با کاندیدای پوپولیست و چه غیر آن، سیاستی که دنبال می شود این است که رییس جمهور باید “مطیع محض” بوده و دغدغه ای نسبت به مطالبات مردم نداشته باشد. هرچند بعید نمیدانم که طراحان پشت صحنه، در برنامه ای حساب شده و برای جذب آراء مردم به خودنمایی یک پوپولیست در انتخابات میدان دهند.

پیروزی یک نظامی را در انتخابات آتی بسیار محتمل می دانم

این فعال سیاسی اظهار داشت: پیداست که دلسردی ها چند برابر سال ۸۴ شده و متاسفانه وقایع دی۹۶ و آبان ۹۸ حاکمیت را از مردم دور کرده است. لذا باید بگویم که پیش بینی ام از انتخابات ۱۴۰۰، مشارکت بسیار نازل مردم است و ظهور رییس جمهور پوپولیستی مانند ۸۴ چندان محتمل نیست. هرچند که پیروزی یک نظامی را بسیار محتمل می دانم.

این استاد دانشگاه گفت: دست کم در یک دولت نظامی، می‌توان به مردم چنین القاء کرد که سیاست خارجی با انتصاب یک انقلابی و نه دیپلمات به عنوان وزیر خارجه، دست دولت باقی می ماند. حتی این احتمال نیز زیاد است که رهبری باور داشته باشد با رییس جمهور نظامی بهتر می‌توان مذاکره کرد و امتیاز گرفت. چرا که دوره بایدن، آخرین زمان و فرصت برای مذاکره است.

اصلاح طلبان نمی توانند مانند سال های ۷۶ و ۸۴ وارد انتخابات شوند

عبدالله ناصری در پاسخ به این پرسش که اگر اصلاحات یک پروسه است، چرا عده ای با نگاه پروژه ای به آن می نگرند گفت: اصلاحات و هر گفتمان سیاسی – اجتماعی قطعا پروسه است اما به چند نکته باید توجه کنیم. نخست اینکه از نگاه مردم شناسی و تاریخ فرهنگی، مردم ایران یا به تعبیر بهتر ایرانی ها اعم از “مردم و حاکمان” همیشه کم حوصله و یا عجول
بوده اند. بنابراین به این دلیل که آثار ملموسی در فاصله کوتاه نمی بینند و یا اینکه الزاما فرایندها، ماندگار نیستند، پروسه ها فورا به پروژه تبدیل می‌شوند. شعار” اصلاح طلب اصولگرا دیگه تمومه ماجرا” نیز از همین زمینه تاریخی بر می آید.

وی ادامه داد: معتقدم اصلاح طلبان نمی توانند مانند سال های ۷۶ و ۸۴ وارد انتخابات شوند. چرا که  این امیدواری و پر حوصلگی حتی در بدنه احزاب فراگیر هم پذیرفته نیست، برای نمونه می توان به ریزش‌های حزب اتحاد ملت در ۲سال اخیر اشاره کرد. خود من نیز تا سال ۹۶ کنشگر انتخاباتی بودم اما حالا دیگر به صندوق های رأی باور ندارم.

اصلاحات باید با مردم و حاکمیت صریح حرف بزند

این استاد دانشگاه افزود: اصلاحات به معنای گفتمان باید علاوه بر روز آمد کردن خود، با مردم و حکومت صریح حرف بزند، شبیه همان تلاش موفقی که مهندس موسوی بعد از سال ۸۸ نسبت به آگاه سازی کرد. متاسفانه احزاب گمان می‌کنند کار حزبی تنها در رقابت‌های سیاسی و انتخاباتی خلاصه می شود. در حالی که در شرایط فعلی، اولویت حزبی باید کار اجتماعی و معیشتی باشد. مشابه همان کاری که جمعیت خیریه امام علی(ع) انجام می دهد. به بیانی این جمعیت از تمام احزاب
اصلاح طلب جلوتر است.

وی با اشاره به این موضوع که اگر روزی خیریه امام علی(ع) از مردم تقاضای مدنی کند نسبت به احزاب موجود بیشتر پاسخ می گیرد، گفت: یادمان نرود که الگوی حزب “عدالت ترکیه”همین بود و در دو دهه کارش صرفا اجتماعی بود و پس از آن به قدرت رسید.