عقب ماندگی سازمان‌های اطلاعاتی ایران

✍️ عبدالله ناصری

پیگیری ترورها غالبا منحرف و به همین دلیل غیرقابل باور شده است؛ هنوز در مورد ترور شهیدان رجایی و باهنر بعضی دنبال بهزاد نبوی و خسرو تهرانی‌اند!

در جمهوری اسلامی ایران همیشه عوامل اصلی ترور در لابلای مسیر معامله با دولت‌ها، گم شده‌اند. یک محقق دو تابعیتی را می‌گیرند به عنوان جاسوس تا با نیروهای اطلاعاتی برون مرزی زندانی ایرانی مبادله کنند!

این دو دستگاه اطلاعاتی (واج و ساس) که من در ۸۸ تا ۹۲ در زندان و بیرون از زندان دیدم پر از کارشناس و بازجوی نپخته و کم سواد است که نمی‌توانند مانع ترورهای بزرگ شوند.

این که بعضی گفته که «این بار دشمن از سبک و شیوه کاملاً جدید، حرفه ای و تخصصی استفاده کرد»؛ چون با مقوله‌ی امنیت و اطلاعات و جاسوسی مدرن بیگانه اند، فکر کرده‌اند روش ترور فخری زاده خیلی نو بوده!

از دو دهه‌ی پیش ما شاهد روش‌های جدید -لااقل در فیلم و سریال‌های غربی- هستیم. این اظهار نظر یعنی مسئولان امنیتی اصلا در جایگاه مطلوبی نیستند. فاصله‌ی توانایی سازمان‌های جاسوسی خارجی مثل موساد با مشابه ایرانی‌اش زیاد استً!

امنیتی‌های ایران بالاترین کاری که کردند یکی نشاندن هواپیمای حامل عبدالمالک ریگی در فرودگاه کرمان و دیگری کشاندن روح الله زم به عراق؛ که از نظر من بیگانه با این مقولات، کار ساده‌ای‌ است و ما در فیلم و سریال‌های ۴۰ سال قبل می‌دیدیم.