علمای اقتصاد، ای دولت، ای مجلس! ؛ به داد صنعت برسید! «صنعت» دارد از دست می رود…

✍️ قاسم خرمی

من خودم شارح و مروج صنعت گستری هستم. باور دارم که بدون توسعه صنعت، هیچ آینده روشنی برای حکومت و جامعه ایران قابل تصور نیست. به همین دلیل، دوست ندارم در باره آینده صنعت کشور، حرفهای نا امید کننده بزنم؛ اما موضوع بلاتکلیفی و سرنوشت نامعلوم وزارت صنعت، معدن و تجارت، به عنوان متولی اصلی تولید و اشتغال، حقیقتا به طنز تلخ روزگار ما تبدیل شده است. به مردم بی قدرت، اعتنایی نمی کنید حداقل احترام سالِ «جهش تولید» را نگهدارید!

بیش از سه سال است که وزارتخانه ای با این قدمت و عظمت را دستمایه شوخی ها و بازی ها و روکم کنی های بچه گانه و منفعت خواهانه، چند مدیرِ درون نهاد ریاست جمهوری و چند نماینده کلاش و باج بگیر درون قوه مقننه و چند محفل پیمانکار و رانت طلب بیرون از این دو، کرده اید. به روی مبارک هم نمی آورید که چه گندی زده اید و هنوز هم در تدارک پختن آشی دیگر و فتح معدود تپه های سالم و باقی مانده در حوزه صنعت اید.!

آقایان! تصمیم گیران! وزیر سازان!

والله بالله تالله . وضع صنعت خراب است. قصد سیاه نمایی ندارم اما اوضاع خیلی خرابتر و آشفته تر از آن چیزی است که شما فکر می کنید. به آن گزارش ها و نمودارهای دست ساخته و گول زننده اعتماد نکنید. شما را به درستی، بی خبر فرض کرده اند. وگرنه کسی که اندک آشنایی با ادبیات صنعت داشته باشد، می داند که نفس های تولید به شماره افتاده است؛ نه فقط از دست تحریم هاو تهدیدهای خارجی، بلکه به خاطر بی صاحبی و بلاتکلیفی وزارتخانه ای که باید سیاستگذار، راهنما و متولی بخش صنعت کشور باشد و اکنون تبدیل به گوشت قربانی و بازی طناب کشی میان محافل قدرت و جریان های سیاسی شده است: « این سو کشان سوی خوشان، وان سو کشان با ناخوشان / یا بگذرد یا بشکند کشتی در این گرداب‌ها».

این که تا همین الان، اسکلت این وزارتخانه سر پا مانده است، شک نکنید که از الطاف خفیه الهی بوده است. کارکنان نجیبی دارد وزارت صمت که همه امورات شغلی و رفاهی آنان تعطیل است، اما تا کنون تشت رسوایی شما را از بام نینداخته اند. کدام وزارتخانه را در کل دنیا سراغ دارید که طی سه سال گذشته، سه وزیر و ۳۰۰ مدیر عوض کرده باشد و هنوز سرپا باشد ! گیرم که لزوم برنامه ریزی و ثبات در خط مشی ها را «کشک» تصور فرمایید، شما در حوزه بوروکراسی نیز به جای چرخش نخبگان، باعث سرگیجه نخبگان و تهوع ناظران شده اید !

آقای دولت! جناب مجلس! برادر خارج از دولت و مجلس

از وزارت صنعت چیز دندانگیری، باقی نمانده است. از عمر قانونی این دولت هم بیشتر از ۱۰ ماه دیگر باقی نمانده که نسبت به زمان از دست رفته، تقریبا هیچ است. اگر با مشکلات تو در توی و کلاف سردرگم وزارت صمت، مختصر آشنایی داشته باشید، پی خواهید برد که در این مدت باقی مانده، زمان کافی و مناسبی برای بروز ابتکارات و تغییرات اساسی و موثر نیست. ضمن اینکه در ۷ سال گذشته هم از این خبرها نبود. کنترل قیمت ها و تنظیم بازار نیز، همانطور که باز خودتان بهتر می دانید داستان دیگری دارد که خیلی متصل به اراده و کارایی وزیر نیست. عیب وزرا و مسئولین دولتی ما این است که «اختیار» بیان «بی اختیاری» خودشان را هم ندارند!

حالا در همین وضعیت بلبشوی وزارت صمت، اگر قرار باشد کسی از بیرون این مجموعه برای مدت محدود باقی مانده، به عنوان وزیر معرفی شود، حتی اگر خیلی آدم سالم و با هوشی باشد، نهایتا می تواند مکان دقیق وضوخانه های وزارت صمت را شناسایی کند و بلد شود! مگر اینکه زبانم، لال نیت و هدفی دیگری در سر داشته باشید که توصیه می کنم اگر از بابت نهادهای نظارتی نگرانی ندارید، لااقل از خدا بترسید! «به خدا، کافر اگر بود به رحم آمده بود….»!

این وزارتخانه تحمل فشار و سردرگمی و بلاتکلیفی بیش از این را هم ندارد. تحمل آموزش الفبای صنعت به وزرای تحمیلی را هم ندارد. از اینرو، به عنوان فردیکه در وضع موجود و موعود وزارتخانه ،نفعی ندارم، پیشنهاد می کنم که برای این مدت قلیل باقی مانده، مسئولیت وزارتخانه را به همین سرپرست فعلی و یا یکی از دیگر معاونین وزرات صمت بسپارید. تا لااقل امورات متعارف آن، رفع و رجوع شود. با همین فرمان پیش بروید، بهتر از سقوط در تهِ دره است. ضمن اینکه این وزارتخانه با همین اوضاع آشفته، در قامت گزینه های شما برای وزارت، چندین نفر را در درون خودش دارد

برای آشنایی با مصائب و پیچیدگی های وزارت صمت فعلی ، مقاله پیوستی را بخوانید :

https://b2n.ir/517263