فاصله کهکشانی عارف با بدنه اجتماعی

مسعود پیوسته

درست در شرایطی که جامعه ی خسته و پریشانحال ایرانی از این موقعیت ۹۶ به بعد، ضمن تحول خواهی درونی اش، با فاصله نسبت به اصلاح طلبان حکومتی ایستاده؛ و کمترین نشانه هایی از رغبت حضورشان در انتخابات یازدهم مجلس در دوم اسفند دیده نمی شود، رئیس فراکسیون امید مجلس که برای مردم، نماد ناامیدی است، حسب عادت مالوف، به مثابه اصولگراترین اصلاح طلبِ مجلس؛ و درعین حال، رئیس شورای عالی سیاستگزاری اصلاح طلبان، دیروز در دیدارش با جمعی از اعضای ستاد مربوطه در تهران، سخنانی در دفاع از “سامانه رای سنجی اصلاح طلبان” (سرا) گفت که درواقع هنوز به سامان نرسیده و جزئیاتش در کارگروه های شان درحال بررسی است.
سامانه ای که برآمده از آسیب شناسی نحوه ی بستن لیست در انتخابات گذشته بوده و از این مجرای مقدماتی می خواهند به زعم شان به شرایط دمکراتیک تر، شفاف تر و کاراترِ لیست برای انتخابات دوره یازدهم برسند.
نکته در همین چندجمله ی عارف درباب این سامانه ی نیمه کاره نیست، بلکه شکل ورود عارف به این دیدار است که در فرم و مضمون کلام و نگاهش کمترین ردی از تغییر از آن همه انعطاف اصولگرایانه اش دیده نمی شود.
همچنان احساس زیست در شرایط گل و بلبل دارد و اساسا کاری به پندار و رفتار بدنه ی اجتماعی منزجر از شرایط حاضر را ندارد و اتفاقا ابراز خرسندی دارد که راهبرد ما در مجلس دهم، آرامش بوده که بحمدالله به دست آمده!
چون به مناسبت دینی ولادت مواجهه داشته، کلامش را فراتر از عرض تبریک، به تفصیل روی همین موضوع تمرکز داد، انگار که مهندس محمدرضا باهنر در جمع اعضاء انجمن اسلامی مهندسان دادِ سخن می دهد.
سراغ حرف های آرمانی نه تنها وحدت جامعه ایرانی، بلکه تا وحدت جهان اسلام پیش رفت و پس از آن، سراغ وحدت کلمه ی امام خمینی رفت و دوباره در همان مقدمات چهل سال پیش ماند و در ادامه به اصلاح طلبی امام خمینی در هر دو دوره قبل و پس از انقلاب رسید. و درنهایت، وقتی به امروز رسید، اصلاحات را نیازمند اصلاح ندید بلکه تاکید کرد این اصلاح طلبان اند که نیازمند اصلاح اند. لابد تعبیرش از اصلاح اصلاح طلبان، انعطاف بیشترشان نسبت به پذیرشِ بی اما و اگرِ ثقل مرکزی قدرت است و اسباب تجدید و تمدید وضع موجودشدن شان!
این وسط، آنچه در نگاه عارف، غایب بود، بدنه ی جلوترِ اجتماعی، خاصه طبقه متوسط بود که با فرسنگ ها فاصله، خسته ولی امیدوار، در جست و جوی منافذی امن و رهایی کشور از این بن بستِ تباهی ساز است.