محمد درویش، کارشناس محیط‌زیست: دولت‌ها برای حل معضل پسماندها اراده‌ای ندارند/ شیرابه محصول بی‌توجهی به طلای کثیف است/ پسماند در یک اقتصاد اکولوژیک ثروت است اما اینجا چالش است/ حل مشکل پسماند در کشور به مراتب بودجه‌ای کمتر از سدسازی نیاز دارد

پایگاه خبری / تحلیلی نگام _ هزار و ۴۰۰ تن از زباله‌های کشور سهم تهران است؛ این یعنی سهم ۱۵ درصدی پایتخت در تولید زباله. این حجم از تولید زباله جایی برای انباشت می‌خواهد و راهی برای از بین بردن آنها. اما با این حجم از پسماند‌ چه باید کرد؟

حسن خلیل‌آبادی، عضو شورای شهر تهران، چندی پیش گفته بود روزی ۹ هزار تن پسماندهای شهر تهران از ایستگاه‌های مختلف جمع‌آوری می‌شود و هر روز ۱۰۰ تریلی به مدت سه بار پسماندهای تهران را نزدیک آرادکوه در اطراف کهریزک تخلیه می‌کنند. این آمار از پسماندهای تهران رقمی بالاست که وقتی آن را در کنار حجم انباشت قبلی زباله‌ها قرار می‌دهیم هولناک می‌نماید.

اما با این حجم از پسماند‌ چه باید کرد؟ کارشناسان محیط‌‌زیست در گفت‌وگو با اعتمادآنلاین موضوع پسماند‌های تهران را بررسی کردند.

محمد درویش، کارشناس محیط‌‌زیست، گفت: «پسماند یکی از نشانه‌های نامدیریتی در کلانشهر تهران و خیلی از کلانشهرهاست. پسماند می‌توانست در یک اقتصاد اکولوژیک ثروت بالقوه‌ای شود، اما نه تنها از آن استفاده‌ای نشد بلکه به یک چالش بزرگ  و آلوده‌کننده منابع آب و خاکی تبدیل شده است.»

کم‌کاری دولت‌ها در حل مشکل پسماند‌ها

درویش دولت‌ها را در حل این معضل کم‌کار دانست: «به نظر می‌رسد اراده‌ای در دولت‌ها در طول چند دهه اخیر برای حل این مشکل وجود نداشته است. حل مشکل پسماند در کشور به مراتب به بودجه‌ای کمتر از سدسازی نیاز دارد، اما همیشه همه دولت‌ها می‌گویند بودجه‌ای برای حل مشکل پسماند نداریم. پسماندها منابع آبی و خاکی را آلوده می‌کند. این بهانه‌ای به دست سد‌سازها می‌دهد تا برای جبران افت کیفیت منابع آب، منابع کمی بیشتری را ذخیره کنند. به جای اولویت دادن به ساخت سدها برای تامین کمی آب، به مهار پسماندها، تصفیه پساب‌ها و ریشه‌کنی مشکل شیرابه‌ها و زباله‌ها بپردازند. در این صورت منابع آب و خاک آلوده نمی‌شود، از آلوده شدن حیات وحش جلوگیری می‌شود و زندگی سالم‌تری برای مردم رقم خواهد خورد.»

به عقیده این کارشناس محیط‌زیست، برای فرهنگ‌سازی در زمینه کاهش تولید پسماند باید قانون تصویب شود: «دولت باید مثل کشورهای دیگر به افراد حقیقی و حقوقی‌ای که پسماند کمتری تولید می‌کنند محرک‌های اقتصادی اختصاص دهد و برای کسانی که سرزمین را آلوده می‌کنند جریمه در نظر گیرد. تهران در مقایسه با توکیو، اگرچه جمعیت کمتری دارد، اما حجم پسماند در آن بسیار بیشتر است. مهم‌ترین دلیل این نسبت پایین تولید زباله، مالیات دادن شهروندان توکیو است.»

شماتت مجلس شورای اسلامی برای وارد نشدن به معضل پسماند

محمد درویش مجلس را بیش از مردم در این قضیه مسئول دانست: «به جای متهم  کردن مردم که سرزمین‌شان را دوست ندارند، باید نمایندگان را مورد شماتت قرار دهیم. چرا نمایندگان به صورت شفاف به این قضیه وارد نشدند و دولت را وادار نکردند تا این مشکل را یک‌ بار و برای همیشه حل کند.»

او گفت: «مدیر کل محیط‌زیست تهران خود خواستار این است که ممنوعیت احداث صنایع در اطراف تهران برداشته شود. این در حالی است که اگر این ممنوعیت برداشته شود، صنعت و سازه‌های بیشتر ساخته می‌شود و در نهایت ضایعات بیشتری نیز تولید خواهد شد.»

شیرابه، نشانه توسعه‎‌نیافتگی

این کارشناس محیط‌ زیست، در پایان، درباره شیرابه‌های زباله گفت: «شیرابه محصول بی‌توجهی به طلای کثیف است. قبل از اینکه زباله‌های ترِ خود را انباشت کنیم و به زباله‌های خطرناک آلوده شوند، باید آنها را تفکیک و کمپوت کنیم. وجود شیرابه نشان از توسعه‌نیافتگی است. در جوامع توسعه‌یافته دیگر شیرابه‌ای در کار نیست بلکه یا از زباله‌ها انرژی تولید می‌کنند یا کمپوت می‌کنند.»