مصاحبه نگام با آیناز جهانی: هدف هنر خلق زیبایی یا ایجاد لذت نیست هدف هنر سرایت احساسات و انتقال افکار آدمی‌ست.

پایگاه خبری / تحلیلی نگام _ آیناز جهانی متولد تبریز است و بیست سال دارد. او که علاقمند به نقاشیست، در معرفی خود می‌گوید :مشغول تدریس نقاشی ، طراحی در آموزشگاه های نقاشی هستم. از کودکی به نقاشی علاقمند بودم. بعدها با معرفی دوستی در آموزشگاه های نقاشی ثبت‌نام کردم. در حال حاضر هم خودم مشغول تدریس در همین زمینه‌ام.
در این مصاحبه آیناز جهانی میهمان من است تا درباره ی هنر، و پیوند آن با مسائل اجتماعی و سیاسی گفت‌وگو کنیم.

این مصاحبه ی میثم شریف با آیناز جهانی را بخوانید:

با التفات به وضعیت فعلی و مشکلات اقتصادی مردم، هنر و به طور مشخص ادبیات چه راهبردی می تواند در این راستا داشته باشد؟ هنر چه جایگاهی در مبارزات سیاسی دارد؟ آیا هنر می تواند نقشی در پیشبرد اهداف سیاسی داشته باشد؟

  • آیناز جهانی: اینگونه به نظر میرسد در رابطه با هنر و راهکار های آن به وضعیت فعلی جامعه ، هنر میتواند مقابل یک حاکمیت بایستد در این رابطه میتوان دلایل زیادی ذکر کرد که چرا هنر در مقابله با نظام سیاسی برمیخیزد اگر رفاه و شرایط اجتماعی ، سیاسی ، فرهنگی مناسب وجود نداشته باشد هنرمندان به نشانه نارضایتی به هنر اعتراض آمیز میپردازند ، جایگاه هنر در مبارزات سیاسی : آزادی بیان سلب شده را برمی گرداند و با تاثیر در فرهنگ مردم ، آنهارا وامیدارد تا حق خود را طلب کنند در مورد نقش هنر در پیش برا اهداف سیاسی میتوان گفت در جامعه ما رابطه سیاست و هنر نقشی خادمانه دارد و اثر مثبت بر روی پیش برد اهداف سیاسی خود دارد.

آیا هدف هنر روشنگری است؟ چه مرزی میان هنر و سیاست و انتقاد وجود دارد؟

  • آیناز جهانی: به نظر من هدف هنر خلق زیبایی یا ایجاد لذت نیست هدف هنر سرایت احساسات و انتقال افکار آدمی است، و چه بسا از دیدن یک نقاشی احساس مشمئز کننده ای به ما دست بدهد. حال رابطه بین هنر و سیاست و انتقاد اینطور به نظر میرسد‌که هنر در هر بازه زمانی در راستای انتقاد از یک حاکمیت بوده است و این یعنی هنر رابطه مستقیمی با سیاست و انتقاد دارد و میتواند ‌نقش مهمی در تغییر فرهنگ داشته باشد.

به نظر شما هنرهای تجسمی در سال های اخیر توانسته است با نسل جدید مخاطبان به هنر ارتباط برقرار کند ؟

  • آیناز جهانی: هنرمندان فعال در زمینه های هنر های تجسمی بهتر میتوانند از طریق اثر‌های خود با مخاطب خو گرفته و افکار خود را منتقل کنند

اگر سانسور را یک تیغ دو لبه بدانیم، چه راهکارهایی را برای مبارزه با سانسور پیشنهاد می کنید؟ آیا سانسور و محدودیت‌های اعمال شده در این سال ها بر هنرمندان موفقیت آمیز بوده است؟

  • آیناز جهانی: در مورد مبارزه با سانسور باید روی مردم تمرکز کرد نه بر روی حاکمیت مثلا نویسنده ای از نوشتن بعضی مسائل جلوگیری میکند میداند اگر چنین مسئله ای مطرح شود از گرفتن مجوز برای نشر کتاب منع میشود و درمورد تاثیر سانسور باید بگویم تاثیرش بر روی هنر های تبلیغاتی بوده است نه بر روی هنر مستقل و مبارز.

نظرتان درباره ی گالری های هنری داخل کشور چیست؟ به نظر شما مافیای هنر در اداره ی این گالری ها نقش دارد ؟ و اگر دارد چه تاثیری بر روی اثر هنرمندان گذاشته است؟

  • آیناز جهانی: گالری های داخل ایران در معرض سانسور هستند و متاسفانه محتوای خود را از دست داده اند و صرفا برای مارکتینگ و خرید و فروش آثار دست چندم به نمایش گذاشته میشوند . مافیای هنر در اداره گالری ها و حراج آثار نقش مهمی دارد و متاسفانه هنرمند های جوان دوست دارند که‌از طریق حراج آثار های خود به‌مبلغ کلانی برسند که این از طریق مافیای هنر انجام میشود کسی که از طریق رابط وارد هنر میشود در این حراج ها موفق تر میشوند و این باعث میشود تا هنرمندان آثار خود را صرفا برای زیبایی طرح کنند.

در طول سال ها هنرمندان بسیاری به دلایل مختلف به خارج از کشور کوچ کردند، و بنا به دلایلی اجازه ی بازگشت به کشور ندارند. شما چه احساسی نسبت به این ماجرا دارید؟

  • آیناز جهانی: تا وقتی که سانسور بر جامعه غلبه دارد از هنرمند های زیادی بی بهره خواهیم ماند زیرا هنرمند های سرشناس ما بیشتر در خارج از کشور زندگی میکنند و هنرجو ها از تجربه آنها بی بهره میمانند

✍️ دیدگاه شما 🙏